نيروى انتظامى و لباس شخصى هائى كه خود را ضابطين قضائى معرفى مى كنند، برخورد و دستگيرى با جوانان را آغاز كردند.
درست يك روز پس از طرح بحثى پيرامون ضرورت تصويب قانون نحوه پوشش دختران و پسران واقدام مجلس براى تصويب قانون مقابله با بدحجابى در فصل گرما، روزهاى پنجشنبه وجمعه گذشته برخوردهاى شديدى با جوانان شروع شد.
اين اقدام در پى آن صورت گرفت كه مجلس درصدد تصويب قانون مقابله با بدحجابى در فصل گرما برآمد. به گزارش خبرنگار روزنامه شرق غلامرضا مصباحى مقدم سخنگوى جامعه روحانيت مبارز و نماينده تهران در مجلس شوراى اسلامى «خواستار آن شد تا مجلس هر چه زودتر طرحى در خصوص نحوه پوشش و حجاب به تصويب برساند.»
در پى اعلام اين خبر، برخورد و دستگيرى پسران به جرم پوشيدن پيراهن هائى با آستين هاى كوتاه و دختران نيز به دليل به تن داشتن مانتوهاى داراى رنگ هاى روشن و شاد، توسط نيروى انتظامى ولباس شخصى ها مشكل هر ساله فصل تابستان را زودتر از هميشه در خيابان هاى تهرا ن تكرار كرد.

محدوديت در فروش پوشاك
«همه ساله در آستانه فصل گرما بارها شاهد هستيم كه نيروى انتظامى با برخوردى بسيار زننده و نا مناسب به مغازه هاى عرضه پوشاك حمله ور مى شود و لباس ها را جمع آورى مى كند.»
محسن، ۳۵ ساله فروشنده پوشاك با ذكر سخنان فوق مى گويد: «در روزهاى اخير نيز مثل گذشته باز هم مزاحمت هائى را آغاز كرده اند و در راستاى- مثلا- مبارزه با مظاهر بدحجابى به مغازه ها مى ريزند و پوشاك و لباس هائى را كه از نظرشان از مصاديق بدحجابى است را با خود مى برند.»
وى مى افزايد: «اين در حالى است كه ما هيچ چاره اى نداريم مگر اين كه تنها شاهد حركات خشن آنها باشيم و به هيچ مرجعى هم نمى توانيم اعتراض كنيم.»
وى در ادامه و با اشاره به توليد اين نوع پوشاك در داخل كشور مى گويد: «اگر واقعاً اين لباس ها از مظاهر بدحجابى و بى حجابى مى باشند، چرا با توليدى ها برخورد نمى كنند و تنها به فروشنده ها و عرضه كننده ها حمله مى شود؟ به همين دليل من فكر مى كنم كه نيروهاى انتظامى با اين كار مى خواهند مردم را بترسانند و اين اقدام آنان نوعى نمايش قدرت است.»
وى ادامه مى دهد: «با تعجب بسيار مى بينيم كه لباس هاى مربوط به پوشش منزل را هم ضبط مى كنند كه اين اقدام آنها واقعاً محدود كردن حوزه خصوصى مردم است.»

برخوردهاى دهه ۶۰؟!
يكى ديگر از كسانى كه شاهد اين برخوردها بود مى گويد: «واقعا صحنه زننده اى است. من ياد برخوردهاى دهه ۶۰ مى افتم كه چه رعب و وحشتى ايجاد مى كرد.»
وى مى افزايد: «با همسر و فرزندم براى خريد به يكى از خيابان هاى شهر مراجعه كرديم كه فرياد هاى دخترى توجه ما را به خود جلب كرد و با تعجب ديديم كه يك زن چادرى در حال سيلى زدن و كشيدن دختر جوان به سمت مينى بوس نيروى انتظامى است. براى ما اين مسأله خيلى سوال برانگيز بود زيرا پوشش دختر كاملاً معمولى بود و تنها به دليل اين كه رنگ مانتوى وى روشن بود او را بازداشت كردند.»
وى در مورد نحوه برخورد مأمورين مى گويد: «برخورد مأمورين نيروى انتظامى بسيار غير قابل تحمل است. آنها حتى گاهى از الفاظ ركيك استفاده مى كنند و جوانان را با اين الفاظ مخاطب خود قرار مى دهند. نكته جالب توجه هم اين است كه گاهى دختران و پسران را از داخل مغازه ها بيرون مى كشند و كشان كشان با خود مى برند.»
اين شاهد برخوردهاى اخير، ايجاد محدوديت پوشش و ساير محدوديت هاى اجتماعى را بدترين نوع رو در رويى با جوانان مى داند و مى افزايد: «با اين گونه برخوردها نه تنها هيچ چيز حل نمى شود كه اعتراض جوانان ادامه مى يابد و گاهى اين اعتراض خود را به شكل پوشش هاى غير متعارف نشان مى دهد و گاهى به اشكال ديگر و اگر اين عقده ها به همان شكل باقى بمانند، نتيجه جالبى براى حكومت نخواهد داشت.»

كنترل حوزه هاى سياسى، فرهنگى و اجتماعى
يك استاد جامعه شناسى نيز در اين زمينه مى گويد: «هر حكومت در ۳ حوزه سياسى، فرهنگى و اجتماعى با شهروندان خود ارتباط بيشترى دارد.»
وى مى افزايد: «در سال هاى ابتدايى پيروزى انقلاب و اوايل دهه ۶۰ شاهد اين بوديم كه در عرصه سياسى و فرهنگى آزادى حداقلى وجود داشت و حكومت به كنترل عرصه اجتماعى مى پرداخت. در آن زمان برخورد با جوانانى كه به سبك هائى چون پانك لباس مى پوشيدند، شدت زيادى داشت و خاطره آن روزها از اذهان زدوده نشده است.»
وى در ادامه با تحليل نحوه برخورد حكومت با شهروندان خود در هر يك از اين سه حوزه مى افزايد: «اين يك اصل اساسى است كه حكومتى كه به كنترل و ايجاد محدوديت در عرصه فرهنگى و سياسى مى پردازد، اندك آزادى هاى اجتماعى به جامعه تزريق مى كند تا از خطر انفجار اجتماعى مصون بماند. اين در حالى است كه در ماه هاى اخير عكس اين قضيه مصداق دارد. شرايط جديد حاكى از اين است كه در عين حال كه برخوردها در عرصه هاى فرهنگى و سياسى ادامه دارد و شدت نيز گرفته است، عرصه اجتماعى نيز از اين محدوديت ها در امان نيست.»

برخورد با ملاطفت!
مشاهده نحوه برخورد با جوانان رزوهايى را به خاطر مى آورد كه همه از «جوانان» مى گفتند و از اين كه جامعه ما «خوشبختانه» جامعه اى است جوان و جوانان سرمايه هاى اصلى اين كشورند. از جمله همه پوسترهاى تبليغاتى احمدى نژاد را با اين جملات به ياد دارند: «جوانان ما با هر لباس و مد مو كه باشند، عزيزان ما و سرمايه هاى اين مملكت هستند و بايد با آنان با ملاطفت برخورد كرد.»