نگاه نشريات چاپ بريتانيا به احتمال مداخله نظامى آمريكا در ايران
پس از آنكه هفته گذشته وزارت دفاع بريتانيا، برگزارى جلسه اى براى بررسى عواقب حمله احتمالى به ايران را تكذيب كرد، هفته نامه هاى عمده بريتانيا، گزارشى از سيمور هرش، خبرنگار شناخته شده نشريه نيويوركر را مهم ديده اند كه نوشته آمريكايى ها، مخفيانه مشغول بررسى طرح حملات هوايى به ايران هستند.
اينديپندنت يكشنبه، از اين مقاله نقل كرده كه در ميان فرماندهان ارتش آمريكا و همينطور جامعه بين المللى، اين باور در حال گسترش است كه هدف نهايى جورج بوش در رويارويى هسته اى با ايران، تغيير حكومت ايران است.
همچنين ساندى تايمز نوشته است جرج بوش قصد دارد در طى سه سال آينده و پيش از ترك مقام رياست جمهورى اين برنامه را عملى كند و معتقد است اين برنامه در سال ۲۰۰۸ احتمالا اجرا خواهد شد.
در عين حال اينديپندنت يكشنبه، به نقل از گزارش سيمور هرش و يك مقام اطلاعاتى ارشد پيشين امريكا نوشته خطر آنجاست كه طرح مسئله حمله به ايران باعث ايجاد اين اعتقاد شود كه داشتن قابليتهاى هسته اى تنها راه اين كشور براى دفاع از خود است.
ساندى تايمز همچنين به آزمايش جنگ افزارهاى جديد ايران اشاره كرده و نوشته ممكن است اين تسليحات از نظر قدرت نتوانند با تسليحات آمريكايى برابرى كنند اما مطمئنا بعنوان هشدارى قلمداد خواهند شد كه حكومت ايران مى تواند با در اختيار گرفتن تنگه هرمز كه قسمت عمده نفت خاورميانه از آن عبور مى كند، ضربه بزرگى به اقتصاد جهان بزند.
امكانات ارتش آمريكا
روزنامه هاى يكشنبه بريتانيا، همگى به تأكيد نوشته اند، دليل اصلى مطرح شدن طرح حمله به ايران، تأكيد محمود احمدى نژاد، رئيس جمهور اين كشور، بر لزوم نابودى اسرائيل است، كه در ميان اعضاى جامعه بين المللى نگرانى از دستيابى ايران به سلاح هسته اى را دو چندان مى كند.
اين روزنامه ها نوشته اند از اين رو است كه دولت آمريكا، محمود احمدى نژاد را با آدولف هيتلر، رهبر آلمان نازى، مقايسه مى كنند.
اينديپندت يكشنبه در بخش ديگرى از گزارش خود، به نقل از مطلب سيمور هرش در نيويوركر، به طرح جزئيات مطرح در مورد اين حمله پرداخته و نوشته احتمالا از موشكهاى B61 استفاده خواهد شد كه قادرند با عبور از چندين لايه بتونى محافظ، ده ها متر در عمق زمين نفوذ كند.
ساندى تايمز هم نوشته در صورت اجرايى شدن اين طرح، سلاح اصلى بمبى است بنام بيگ بلو (Big Blue)، يا آبى بزرگ، كه قدرت انفجارى معادل ۳۰ هزار پاوند دارد و در اواخر سال ۲۰۰۷ در اختيار ارتش آمريكا قرار خواهد گرفت.
اين هفته نامه همچنين اشاره كرده است كه احتمالا اين حمله توسط هواپيماهايى انجام خواهد شد كه از پايگاه ديگو گارسيا، در جزيره اى متعلق به بريتانيا به همين نام، در اقيانوس هند به پرواز درخواهند آمد، گرچه بريتانيا بايد درصورت قطعى شدن طرح، مجوز استفاده از اين پايگاه را صادر كند.
ترديد در مورد عواقب مداخله نظامى
ساندى تايمز در ادامه مقاله نوشته است كه مشاركت در حمله احتمالى با ايران، براى دولت بريتانيا، به شدت شرم آور خواهد بود.
اينديپندنت يكشنبه همچنين خبر داده كه دولت بوش نيروهاى مخفى خود را به ايران فرستاده و نقل كرده كه اين نيروها با اقليتهايى از جمله كردها، بلوچها و آذرى ها همكارى دارند و جداى از بدست آوردن منابع اطلاعاتى در داخل ايران، هدف ديگر از اين كار، تضعيف حكومت ايران از طريق افزايش تنشها در ميان قومها و اقليتها است.
ساندى تايمز به گفتگوى دولت آمريكا با مشاوران متعدد امور دفاعى و كارشناسان خاورميانه اشاره كرده، اما در عين حال مى نويسد آمريكايى ها هنوز در مورد عاقلانه بودن چنين حمله اى ترديد دارند و بخصوص در مورد عواقب حمله احتمالى مى پرسند.
اين نشريه چاپ يكشنبه در كنار برخى از روزنامه هاى ديگر، نوشته هنوز محل و موقعيت تمام تاسيسات هسته اى ايران مشخص نشده، اما يادآورى كرده كه اين برنامه در صورت عملى شدن، در سال ۲۰۰۸ اجرا خواهد شد كه تا آن زمان اطلاعات ناقص موجود، تكميل تر شده است.
ساندى تايمز همچنين ابراز نگرانى كرده كه اگر هدف تغيير حكومت باشد، چنين حمله اى مى تواند موضع ايرانيان طرفدار غرب را تغيير دهد.
مجادله ساندى تلگراف و وزارت دفاع
ساندى تلگراف هم كه اولين بار هفته قبل، خبر برگزارى جلسه اى در وزارت دفاع بريتانيا براى بررسى عواقب حمله احتمالى به ايران را منتشر كرد، در سرمقاله اش به شدت وزارت دفاع بريتانيا را بخاطر تكذيب اين خبر مورد انتقاد قرار داده است.
تلگراف نوشته مقامات وزارت دفاع به اين روزنامه گفتند خبرشان صحت ندارد و در اين جلسه در مورد ايران صحبتى نشده است، گرچه انتشار اين خبر نزديك بوده به امنيت ملى بريتانيا لطمه وارد كند.
ساندى تلگراف يادآورى كرده كه تأثير فورى اين حمله در صورت عملى شدن، طغيان مسلحانه شيعيان عراقى در جنوب اين كشور خواهد بود كه سربازان بريتانيايى در آنجا مستقر هستند.
در نهايت ساندى تلگراف از خوانندگانش پرسيده كداميك قابل باورتر است: اينكه با وجود چنين تهديدى، در وزارت خارجه صحبتى در مورد ايران مطرح نشده؟ يا اينكه خبر ساندى تلگراف درست بوده است؟