دو نشريه معتبر غربى گزارش كرده اند كه دولت بوش در حال برنامه ريزى براى يك اقدام نظامى احتمالى عليه جمهورى اسلامى است.
نشريه آمريكايى «نيويوركر» و هفته نامه انگليسى «ساندى تايمز» به نقل از مقامات عاليرتبه بدون نام آمريكايى گفته اند كه پرزيدنت بوش، رئيس جمهور آمريكا، تصميم نهايى خود را گرفته است كه پيش از پايان دوره رياست جمهورى اش بحران ايران را حل كند.
تا همين چند ماه پيش كسى حتى از احتمال يك حمله نظامى به ايران سخن نمى گفت و جك استرا، وزير امور خارجه بريتانيا، تا آنجا پيش رفت كه هر گونه اقدام نظامى را «غير قابل تصور» دانست.
ولى حال بحث در باره موضوع حمله احتمالى نظامى عليه ايران كم كم عادى مى شود و نشريات از جزئيات آن صحبت مى كنند و افكار عمومى جهان به تدريج به اين موضوع عادت مى كند.
البته بديهى بود كه اگر تلاش هاى ديپلماتيك فعلى براى قانع كردن جمهورى اسلامى به تعليق فعاليت هاى هسته اى اش نتيجه ندهد، موضوع راه حل نظامى به ناگزير مطرح مى شد.
آمريكا و به خصوص اروپا در حال حاضر تأكيد مى كنند كه هدف فعلا اين است كه از طريق اقداماتى در شوراى امنيت و از جمله اعمال برخى تحريم ها حكومت ايران را وادار كنند كه از برنامه غنى سازى اورانيوم كه به گفته غربى ها مى تواند كاربرد نظامى هم داشته باشد دست بردارد.
ولى بعيد است كه اگر مقامات ايران همچنان به اين خواسته ها پاسخ ندهند كشورهاى غربى و به خصوص آمريكا دست روى دست بگذارند و اجازه دهند كه جمهورى اسلامى فعاليت هاى هسته اى خود را ادامه دهد.
سخنگوى وزارت امور خارجه ايران در واكنش به گزارش هاى مطبوعاتى درباره آماده شدن آمريكا براى حمله احتمالى به ايران آن را بخشى از جنگ روانى آمريكا توصيف كرد.
البته احتمال دارد كه انتشار اين گزارش ها واقعاً بخشى از تلاش هاى آمريكا براى وارد كردن فشار به ايران است و احتمالا مقامات آمريكايى بدون نامى كه اين اطلاعات را در اختيار نشريات قرار داده اند با اجازه دولت خود به چنين كارى دست زدند.
ولى با توجه به اينكه پرزيدنت بوش بار ها اعلام كرده كه آمريكا هر گز نخواهد پذيرفت كه جمهورى اسلامى به سلاح هاى هسته اى مجهز شود اين پرسش مطرح مى شود كه او براى رسيدن به اين هدف چه خواهد كرد؟
بسيارى از كارشناسان معتقدند كه حمله نظامى به ايران براى آمريكا خطراتى دارد و با توجه به مشكلاتى كه واشنگتن درعراق دارد شايد ارتش آمريكا آمادگى اقدام نظامى عليه ايران را نداشته باشد و بنابراين دولت آمريكا همچنان سعى خواهد كرد كه از طريق گسترش اجماع جهانى و اعمال تحريم ها حكومت ايران را وادار به عقب نشينى كند.
اين كارشناسان معتقدند كه حكومت ايران نهايتا مصلحت گرايانه عمل خواهد كرد و براى حفظ نظام، فعاليت هاى هسته اى را حداقل براى مدتى كنار خواهد گذاشت.
ولى كارشناسان ديگرى معتقدند كه دولت بوش خود را براى يك درگيرى نظامى با جمهورى اسلامى آماده مى كند.
آنها معتقدند كه دولت بوش در صد اشغال نظامى ايران به شكلى كه در عراق اتفاق افتاد نيست. بلكه استراتژى نظامى آمريكا اين است كه از طريق نابودى تاسيسات هسته اى و بمباران هوايى برخى از هدف هاى حساس به خواسته خود دست يابد.
از نظر اين كارشناسان در دولت بوش اين نظريه وجود دارد كه اگر بعضى از هدف هاى حساس بمباران شود حكومت ايران در ديد مردم ايران تحقير خواهد شد و عليه حكومت قيام خواهند كرد.
البته بسيارى از كارشناسان هشدار مى دهند كه هرگونه حمله نظامى ممكن است به نفع حكومت ايران تمام شود و احساسات ملى ايرانيان جريحه دار شود و مردم به حمايت از دولت برخيزند.
در هر صورت اگر بپذيريم كه دولت بوش تحمل نخواهد كرد كه جمهورى اسلامى به توانايى ساختن بمب اتمى دست يابد و اگر تلاش هاى ديپلماتيك جارى براى وادار كردن ايران به تعليق فعاليت هاى هسته اى نتيجه ندهد آنگاه گزينه نظامى به طور جدى مطرح خواهد شد.