با خدا باش و هر چه خواهى كن
ظلم كن، فسق كن، تباهى كن
خلق را روز و شب به زحمت دار
تكيه بر رحمتِ الهى كن
موقعِ گفت و گوى با وجدان
سخت اظهارِ بى گناهى كن
روسپيدى تو را عبادت بس
پس جهان را پُر از سياهى كن
كجروى حقّ توست، اى مؤمن
گردن افراز و كج كلاهى كن
گرچه در منكرات معروفى
بنده را نهى از مناهى كن
تا كنى لوث واقعيت را
حكمها با خيالِ واهى كن
با گدا پرورى به آن دنيا
گنجهاى ثواب راهى كن
باش بد فكر و بد عمل، امّا
يكنفس خوبى شفاهى كن
دستِ حقّ در زمانه شد كوتاه
پا درازى، بزرگ جاهى كن
فتنه در زيرِ آفتاب انگيز
فخر بر ماه تا به ماهى كن
كارِ اهريمنى ياران را
با كلامِ خدا گواهى كن
روزِ مردم به دودِ دلهاشان
تيره چون ابرِ شامگاهى كن
بر زمين جمله بى پناهان را
دل خوش از آسمان پناهى كنى
توبه كن زشكى فقير از كفر
با خدا باش و پادشاهى كن!