سال هاست كه طرح ايران كهن و افتخاراتى را كه براى بشريت آفريده است در غرب فراموش كرده اند و مصر را به عنوان نخستين مهد تمدن بشرى مطرح مى كنند.
استقرار جمهورى اسلامى و افكار و اعمال خشن آنها در سراسر جهان و ايران طى ۲۷ سال گذشته اصلى ترين عامل اين مسئله بوده است. انديشمندان و سياستمداران غرب بسان جوانان اين سرزمين ها نيستند كه حقانيت تاريخى ايران را فراموش كرده باشند، اما رويدادهاى سال هاى اخير آنها را وادار ساخته است كه چنين برخوردى داشته باشند.
در سال نو ميلادى امسال، بسيارى از هم ميهنان من كتاب PERSIA 7000 YEAR OF CIVILIGATION را به زبان هاى فرانسوى و انگليسى به دوستان خود هديه كردند، خود من نيز چنين كرده و به رئيس جمهور فرانسه نخست وزير و چند وزير و رئيس پارلمان فرانسه، تاريخ پر افتخار هفت هزار ساله ايران را هديه كردم.
همه براى من پيام هاى پر مهر و سپاس آفرينى را فرستادند و تأييد فرهنگ و تمدن كهن ايران را نمودند.
با دوست مهربان ماهومر آبراينان و يارانى ديگرى در سراسر جهان بر آن شده ايم تا اين سال را سال كوروش ناميده و تنديس او را در پايتخت هاى غرب نصب كنيم.
در اكتبر امسال كه ياد روز كوروش است اين كار را در پاريس انجام خواهيم داد با جشن بزرگى كه در خور عنصر ايرانى باشد.
در استراليا و ديگر نقاط جهان نيز اين بزرگداشت دنبال خواهد شد. براى اين كه مهربان ياران در سراسر جهان بتوانند دستمايه و پشتوانه فكرى قوى و خردمندانه اى داشته باشند مواردى را يادآورى مى كنيم و آن اين كه خود انديشمندان آگاه غرب بر اين باورند كه تفكر و انديشه ايرانى مادر تمدن بشرى بوده است. ميترا را همه مى شناسند و با گسترش آئين او در غرب آشنا هستند.
هرگاه در محافل غربى ها من درباره ميترا و زرتشت سخنرانى مى كنم، احساس مى كنم كه شنوندگان و حاضرين در سالن ها كه از فرهيختگان غرب هستند، جدا از آن كه از سخنرانى شادمان مى شوند، خود آنها نيز در تأييد گفته ها دقايقى سخن مى گويند.
در رابطه با قدمت تمدن ايران نسبت به مصر، ما لوحه اى را كه اصل آن در موزه واتيكان است در پشت جلد كتاب آئين اوستا آورده ايم كه كوروش بزرگ در هنگامه اى كه بر ۱۲۷ كشور جهان از جمله مصر و عربستان فرمانروائى مى كرد، براى مردم آنجا نه اينكه ۴پزشك و ده قوطى دارو مى فرستد تا بيمارانشان را درمان كنند بلكه گروهى را مى فرستد تا دانشكده پزشكى را در مصر بسازند و «آدرين» كه اين لوحه را نوشته است گواهى مى دهد كه شاه شاهان كوروش بزرگ گروهى را به مصر روان مى كند تا با ساختن دانشكده پزشكى، علم طبابت را به مردم آن سرزمين آموزش دهند تا آنها بتوانند بيماران خود را درمان كنند.
اين خود يك سند كوچك است از كهنگى فرهنگ تمدن ايرانى نسبت به تمدن مصر و ديگر كشورها.