ايران ممكن است به رغم گزارشى كه به آژانس بين المللى انرژى اتمى داده، سه محموله حاوى دستگاه هاى گريز از مركز P2 را در سال ۱۹۹۷ از شبكه عبدالقديرخان دريافت كرده باشد. برخى از ديپلمات هاى اروپايى گفتند اگر چنين چيزى تأييد شود، مخالفت روسيه با ارجاع پرونده ايران به شوراى امنيت خيلى سخت خواهد شد. خبرگزارى فرانسه در اين باره گزارشى تهيه كرده كه برگردان آن را از على سجادى مى شنويم:
على سجادى (راديو فردا): يك ديپلمات اروپايى به خبرگزارى فرانسه گفت: سه محموله حاوى سه دستگاه گريز از مركز P2 توسط ايران از بازار سياه خريدارى و به اين كشور فرستاده شده است. بر اساس اين گزارش دستگاه هاى يادشده P2 از تشكيلاتى خريدارى شده كه توسط عبدالقديرخان دانشمند پاكستانى و پدر بمب اتمى اين كشور در سال ۱۹۹۷ بنياد گذارده شده بود.
ايران مدعى است برنامه اتمى اش صلح آميز و به منظور توليد برق صورت مى گيرد، ولى آمريكا و ديگر دولت هاى غربى با توجه به پنهانكارى ۱۸ ساله ايران در مورد فعاليت هاى هسته ايش، آن را پوششى براى توليد سلاح هاى اتمى مى دانند. دستگاه هاى گريز از مركز براى غنى سازى اورانيوم مورد استفاده قرار مى گيرد كه مصرفى دوگانه دارد، هم به عنوان سوخت هسته اى به كار مى روند و هم نوع بسيار غنى شده آن در ساختن سلاح هسته اى كاربرد دارد. به همين دليل غنى سازى مرحله اى حساس در توانا شدن به ساخت سلاح هسته اى به شمار مى رود.
خبرگزارى فرانسه از يك ديپلمات در آژانس بين المللى انرژى اتمى كه در سه سال گذشته مشغول بازرسى برنامه اتمى ايران بوده است، پرسيده كه آيا تلاش و توفيق ايران در به دست آوردن دستگاه گريز از مركز P2 مى تواند مدركى عليه ايران به شمار آيد؟ اين ديپلمات در پاسخ گفته است اگر چنين چيزى تأييد شود، بازى با ايران به پايان مى رسد. گرى سيمور كارشناس و تحليلگر مسائل هسته اى در اين باره گفت: چنين چيزى سندى از عدم همكارى با آژانس محسوب مى شود و مخالفت روسيه با ارجاع پرونده اتمى ايران به شوراى امنيت را مشكلتر مى كند.
ديپلمات ها مى گويند: محموله هاى ارسالى ممكن است هر كدام حاوى بيش از يك دستگاه گريز از مركز بوده باشند. بر اساس گزارش تابستان سال ۲۰۰۵ آژانس بين المللى انرژى اتمى، ايران مدعى است دستگاه هاى P2 در اواسط دهه ۱۹۹۰ خريدارى شده و از سال ۱۹۹۵ تا سال ۲۰۰۲ تلاشى در كسب اين دستگاهها به عمل نياورده است. اما آژانس در نوامبر ۲۰۰۵ اعلام كرد كماكان در جستجوى دريافت اطمينانى است كه ايران در به دست آوردن دستگاه هاى P2 بين سال هاى ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۲ تلاش نكرده باشد.
بر اساس اظهارات ديپلمات اروپايى، يك بازرگان سريلانكايى به نام بوهارى سيد ابوطاهر كه در سال ۲۰۰۴ در مالزى دستگير شد، به بازپرسان غربى گفت: سه محموله حاوى دستگاه هاى P2 در سال ۱۹۹۹۷ به ايران فرستاده است.
ديويد آلبرايت تحليلگر و كارشناس مسائل هسته اى مقيم واشنگتن و بازرس آژانس بين المللى انرژى اتمى مى گويد: شبكه عبدالقديرخان هميشه به همراه طرح ها، نمونه كالا را نيز مى فرستاده و به نظر درست مى آيد كه ايران اين دستگاه ها را دريافت كرده باشد. آقاى آلبرايت گفته است: اگر ايران همه دستگاه P2 را وارد كرده باشد، خيلى مهم است، زيرا آن را به آژانس اطلاع نداده است.