همان موقعى كه آقاى محمود احمدى نژاد، در برابر دوربين ده ها خبرنگار، از «دانشجويان عزيز» سخن مى گفت و اينكه «احزاب پايشان را از دانشگاه ها بيرون بكشند» و بگذارند «دانشجويان با استادان» خود بحث و گفت و گو داشته باشند، سردر انجمن اسلامى دانشجويان دانشگاه لرستان را پايين كشيدند، و بر نشريه دانشجويى «تخته سياه» مهر توقيف زدند.
بر اساس بيانيه جديد شوراى مركزى دفتر تحكيم وحدت، آقاى رئيس جمهور و ديگر همفكران اصولگراى وى در عين «سنگر گرفتن پشت لفظ علم گرايى و حمايت از دانشمندان و دانشگاهيان ايرانى» ، «حجم برخوردهايى قضائى، امنيتى و انضباطى» را به حدى افزايش داده اند كه «اكثر فعالان دانشجويى را شامل شده است» .
برخوردهايى كه «در چهار سطح امنيتى و قضائى، احكام انضباطى براى دانشجويان و فعالان دانشجويى، توقيف نشريات دانشجويى و برخورد با تشكل هاى دانشجويى مستقل صورت مى گيرد» . [ همان بيانيه]
حالا ديگر «احضارهاى مكرر دانشجويان به كميته هاى انضباطى و صدور احكام سنگين انضباطى براى آنها» تبديل به شيوه اى متداول شده است. «حراست دانشگاهها كه اختيارات امنيتى آن هر روز زياد تر مى شود، مداخله و كنترل حوزه خصوصى و عمومى دانشجويان را بر عهده» گرفته اند و «پرونده سازى براى دانشجويان» جزو امور روزمره شده است.
كميته هاى انضباطى «پشت درهاى بسته و بدون شنيدن دفاعيات، دانشجويان را غير علنى و غير حضورى محاكمه مى كنند» . و حكم ها هر روز سنگين تر از روز قبل مى شود: «در هفته هاى اخير آرش خاندل، محمد جواد درودكشان، سيامك نادعلى، سه دانشجوى عضو انجمن لرستان با سنگين حكام انضباطى و محروميت از دو ترم تحصيلى مواجه شدند كه اعتراضشان به اين احكام نه تنها نتيجه اى در بر نداشت بلكه حتى فراتر از اختيارات كميته انضباطى به ۳ ترم افزايش يافت و در حالى كه هنوز حكم در مرحله بدوى است از ورود اين افراد به دانشگاه جلوگيرى شده و از ادامه تحصيل آنها ممانعت به عمل آمده است» . [همان جا]
آرش خاندل در اين مورد مى گويد: «نكته جالب اينجاست كه در جواب سئوال ما كه چرادر حاليكه تاريخ اجراى احكام را از همين ترم اعلام كرده بوديد ولى از تاريخ ۶/۱۰/۸۴ از ورود ما به دانشگاه جلوگيرى مى شود، به بخشنامه اى استناد مى كنند كه قرار است به زودى از وزارت علوم ابلاغ گردد و در جواب اينكه حتى اگر اين بخشنامه وجود خارجى داشته باشد طبق قانون مجازات اسلامى قوانين عطف به ماسبق نمى گردند سكوت مى نمايند» .
و حالا: «اگر اجازه ورود به دانشگاه را نداريم چگونه مى توانيم سر جلسه امتحان حاضر شويم؟» و چرا وقتى پاسخ كتبى مى خواهند، به آنان مى گويند: «مگر شما در چه جايگاهى هستيد كه ما موظف به پاسخ دادن به شما باشيم» .
و اين دانشجويان تنها نيستند، خيل «دانشجويان عزيز» در انتظار تنبيه و محروميت از تحصيل اند: «عباس حكيم زاده و عابد توانچه اعضاى انجمن اميركبير با احكام سنگين محروميت از يك ترم تحصيل مواجه شده اند. اين در حالى است كه پرونده عباس حكيم زاده به دليل صرف نظر كردن رئيس دانشكده اش از شكايت خود يك سال پيش مختومه اعلام شده بود و مسولان جديد دانشگاه و كميته انضباطى براى برخورد با فعاليتهاى سياسى و اجتماعى عباس حكيم زاده پرونده هاى بدون شاكى را بهانه حكم انضباطى قرار داده اند» . و «امين قلعه اى، محمد امين مهوش و احمد ميرزايى سه عضو انجمن دانشگاه اصفهان و علوم پزشكى. . هر يك از يك ترم تحصيلى محروم شده اند. سه عضو انجمن شيراز و علوم پزشكى، محمد مهدى احمدى، نادر دينارى و روح الله زالى مقدم نيز به كميته انضباطى احضار شده اند كه پرونده هايشان در دست بررسى است» .
تعداد زيادى از دانشجويان دانشگاه اروميه هم به كميته انضباطى احضار شده اند و «برخوردهاى قضائى و امنيتى از صدور احكام سنگين قضائى بر اى اعضاى سابق دفتر تحكيم وحدت، على افشارى، عبدالله مومنى، مهدى امين زاده، اكبر عطرى، احمد فرجى و امير بلالى شروع شده است و اعضاى فعلى دفتر تحكيم و فعالان دانشجويى از جمله فريد مدرسى، رضا دلايى ميلان، حسين خدايارى، سعيد اردشيرى را در بر گرفته است» . در اصفهان «عماد مدهوش، احمد ميرزايى و امين قلعه اى را تعليق مى كنند. در كرمان سعيد اردشيرى، حسين خدايارى، رضا دلايى ميلان را به حبس محكوم مى كنند. در تهران نيز عباس حكيم زاده و عابد توانچه را تعليق مى كنند» ...
تابلوهايى كه پايين كشيده مى شوند
و اين برخوردها در حد افراد متوقف نمانده است: «انجمن اسلامى دانشجويان لرستان، علوم پزشكى كاشان، دانشگاه اصفهان و علوم پزشكى و دانشگاه رجايى با حكم هيأت نظارت از ادامه فعاليت بازمانده اند. هيأت نظارت دانشگاه گيلان با تذكرى چارچوب فعاليت براى انجمن گيلان تعيين كرده است» . در لرستان «دفتر انجمن اسلامى را مى بندند و تابلوى انجمن را... پايين مى كشند» . و طبعا وقتى نهاد دانشجويى نباشد، فعاليت هاى دانشجويى نيز بى معناست. به همين دليل نشريات دانشجويى و توقيف آنها در دستور كار قرار گرفته است: «نشريات دانشجويى زيادى از جمله تخته سياه، گزينه ۱۱ و سخن تازه توقيف شده اند» . [انجمن اسلامى دانشجويان دانشگاه آزاد واحد سيرجان]
عبدالحسين پور درباره نشريه تخته سياه مى گويد: «دو بار و به فاصله ۱۰ روز دستورالعملى مبنى بر توقف كار نشريه صادر شد. در ابتدا استناد كردند به فارغ التحصيلى مديرمسوول گذشته و عدم تأييد مديرمسوول جديد و سپس به فاصله يك روز به بهانه تمركز نشريات جهت بالا بردن كيفيت نشريات دستور توقف نشريه را صادر كردند كه به عقيده ما اين دستور مهم بوده و به نظر مى رسد جهت كنترل مطالب باشد» .
و تازه تنها توقيف نيست، احضار هم هست: «آرمين سلماسى مدير مسوول نشريه صنفى سپيده به خاطر درج خبرى صنفى به دادگاه احضار شده است» . فعاليت هاى ديگر دانشچويى نيز محدود مى شود. برنامه ها و سخنرانى ها لغو مى شود. جلسات انتخابات در انجمن هاى دانشجويى اجازه برگزارى نمى يابند و براى آنكه «دانشجويان با استادان» خود بحث داشته باشند، «رسانه ها را ازانتشار اخبار برخوردهاى قضائى و امنيتى با دانشجويان منع كرده اند» . [ همان منبع]
وعده آزادى دانشجويان زندانى!
تمام اينها در شرايطى صورت مى گيرد كه به رغم گذشت قريب به چهار ماه از اعلام آزادى دانشجويان زندانى، هنوز هيچ عملى در اين زمينه انجام نشده است. خبر آزادى دانشجويان زندانى كه از سال ها پيش در زندان هستند، از قول رئيس قوه قضائيه در نخستين روزهاى آغاز سال تحصيلى، در رسانه هاى كشور منتشر شد، اما دى ماه نيز رو به اتمام است و هنوز «پاس كارى» مسئولين ادامه دارد.
چهار ماه پيش در خبرها آمده بود كه: «هاشمى شاهرودى دستور آزادى دانشجويان زندانى را به مناسبت آغاز سال تحصيلى صادر كرده است.» اين خبر موجى از شادى در جامعه و به ويژه در ميان خانواده هاى اين دانشجويان به وجود آورد. به فاصله چند روز پس از آن نيز خبر گزارى ايسنا از آماده شدن ليست دانشجويان زندانى خبر داد و اينكه «حداكثر ۱۵ نفر هستند» . اين ليست بايد «به سرعت» توسط وزير علوم به قوه قضائيه ارسال مى شد. جمال كريمى راد، وزير دادگسترى و سخنگوى قوه قضائيه هم گفت: «اين دانشجويان بدون در نظر گرفتن ماهيت پرونده» آزاد خواهند شد.
اما با گذشت زمان، آن چيز كه حاصل نشد همانا آزادى دانشجويانى بود كه هنوز شب هاى سخت محكوميت در زندان را به اميد رسيدن خبر آزادى در صبح فردا سپرى مى كنند. يك فعال دانشجويى در اين باره مى گويد: «سه ماه گذشته اما با وجود اعلام تاريخ هاى مختلف براى آزادى زندانيان دانشجو، تاكنون نه تنها دانشجويى از زندان آزاد نشده، بلكه روز به روز بر هجمه هاى محافل امنيتى- قضائى بر دانشجويان دانشگاهها افزوده مى شود. در واقع دانشجويان زندانى، دارند تاوان معادلات جديد قدرت را پس مى دهند. قدرتى كه نه تنها دانشجويان را آزاد نمى خواهد، بلكه هر روز هم مانع تازه اى در برابر فعاليت هاى آنان به وجود مى آورد»
. انجمن هاى اسلامى دانشگاه هاى علوم پزشكى و سراسرى شهركرد با انتشار بيانيه اى وضع موجود را چنين ترسيم كرده اند: «حراست دانشگاه، در راستاى اعمال محدوديت هاى بيش تر و تحت نظر گرفتن رفتار و روابط دانشجويان و ساير دانشگاهيان، اقدام به نصب دوربين هاى مدار بسته متعددى در محيط دانشگاه نموده است» . حراست اين دانشگاه كه «محيط آموزشى را با اماكن امنيتى و اطلاعاتى، اشتباه گرفته» به عملى دست زده كه «در نظام هاى كاملاً استبدادى و بنيادگرا نيز سابقه اى نداشته است، ساواك حكومت پهلوى نيز جرأت چنين جسارت و اسائه ادب به ساحت علم و دانش را پيدا نكرد.»
دايره تهاجم به دانشگاه ها تا كجا گسترده خواهد شد؟
