نشريات بريتانيايى، روز يكشنبه با انتشار يادداشتها و گزارشهايى، آخرين خبرهاى تأييد نشده درباره تحولات هسته اى ايران را بازتاب داده و به تحليل راههاى مقابله با اهداف هسته اى جمهورى اسلامى پرداخته اند.
آبزرور: صدور محموله هسته اى
هفته نامه آبزرور خبر داد كه مقامات بريتانيايى اجازه داده اند محموله اى از مواد راديو اكتيو به ايران صادر شود كه به نوشته اين هفته نامه، از اين مواد مى توان براى توليد سلاح هسته اى هم استفاده كرد.
آبزرور نوشته است كه يك شركت بريتانيايى، يك تن ماده سيليكات زيركونيوم را به ايران صادر كرد و شرح مى دهد كه زيركونيوم، ماده اى است كه در نيروگاه هاى هسته اى براى جلوگيرى از خوردگى ميله هاى سوخت هسته اى مورد استفاده قرار مى گيرد، اما از آنجا كه در ساخت كلاهك هاى هسته اى هم مصرف دارد، تجارت آن معمولا تحت تدابير شديد نظارتى صورت مى گيرد.
اين هفته نامه مى نويسد كه خبر وجود اين محموله در پايان ماه اوت سال گذشته، هنگامى منتشر شد كه گمرك بلغارستان، آن را به علت تابش غيرمعمول اشعه راديواكتيو، در مرز تركيه متوقف كرد؛ در حالى كه اين محموله بدون مانع از بريتانيا، آلمان و رومانى عبور كرده بود.
آبزرور در تشريح مقررات تجارت زيركونيم و تركيبات آن مى نويسد معمولا در سنگ تركيبات زيركونيم، فلزى با نام هافنيوم وجود دارد كه كارشناسان معتقدند اگر ميزان وجود آن بيش از پنج صدم درصد وزن كل تركيب باشد، صادرات آن بلامانع است چون امكان استخراج زيركونيم از تركيب، بسيار دشوار خواهد بود.
اين هفته نامه مى نويسد در نهايت وزارت تجارت و صنايع بريتانيا تأييد كرد كه ميزان هافنيوم موجود در اين محموله بيش از يك درصد وزن كل محموله بود و از اين رو اجازه داده شد كه كاروان حركتش به سمت ايران را ادامه دهد، گرچه به نقل از يك مشاور مستقل در مسائل هسته اى مى نويسد روند استخراج زيركونيم چندان پيچيده نيست و ادامه مى دهد يكى از اعضاء حزب كارگر در پارلمان بريتانيا هم خواستار سخت تر شدن مقررات صدور اينگونه مواد راديو اكتيو شده است.
آبزرور: تحكم و ارعاب، راه حل نيست
در مورد نحوه مقابله با ايران، آبزرور تحليلى را از مرى ريدل، چاپ كرده كه در آن، اين تحليلگر نوشته تحكم و ارعاب، راه حل نيست.
تحليلگر آبزرور معتقد است اهداف معاهده منع گسترش سلاحهاى هسته اى كه از يكسو در پى برچيدن تسليحات هسته اى است و از سوى ديگر گسترش كاربردهاى انرژى هسته اى را دنبال مى كند، متناقض هستند.
چرا كه به نوشته خانم ريدل، هركشورى مى تواند يك برنامه هسته اى غيرنظامى را آغاز كند، سپس با مهلتى شش ماهه از معاهده ان پى تى خارج شود و بعد جنگ افزار اتمى توليد كند.
خانم ريدل از زبان دانشجويان ايرانى مى پرسد چرا درحالى كه اسرائيل، مسلح به جنگ افزار هسته اى است، ايران نبايد يك اهرم بازدارنده در اختيار داشته باشد؟ و در پاسخ، اين تحليلگر مى نويسد به اين دليل كه آقاى احمدى نژاد، وقوع كشتار جمعى يهوديان در جنگ دوم جهانى را انكار مى كند و معتقد است اسرائيل بايد از صحنه جهان محو شود و اگر انگشت او بر دگمه شليك يك سلاح هسته اى قرار داشته باشد، هيچكس نميتواند آسوده بخوابد.
خانم ريدل همچنين مى نويسد اسرائيل اگر مايل به انجام يك حمله پيشگيرانه است، بايد هم اكنون اقدام كند، چرا كه به اعتقاد اين نويسنده، نيروگاه هسته اى بوشهر به احتمال زياد آغاز به كار خواهد كرد و حمله به آن، فاجعه اى با عواقب شبيه به فاجعه چرنوبيل را درپى خواهد داشت.
اين نويسنده در نهايت سياستهاى بريتانيا در قبال تجديد زرادخانه موشكهاى هسته اى اش را به باد انتقاد مى گيرد و مى نويسد دوره شايسته سالارى هسته اى گذشته و دمكراسى هسته اى فرا رسيده كه در آن ايران، خشمگين از دورويى غرب در مسابقه هسته اى، معتقد است اگر داشتن سلاح هسته اى براى غرب پسنديده است، براى آنها هم خوب است.
اما به اعتقاد اين نويسنده، اميد وجود دارد كه در رهبرى ايران و آمريكا تغييراتى ايجاد شود و در غرب كسانى در راس كار قرار گيرند كه خود نيز از شمار سلاح هايشان بكاهند.
ساندى تايمز: طرح حمله به ايران
ساندى تايمز تحولات اسرائيل را در كنار مسائل هسته اى ايران بررسى كرده و مى نويسد نحوه برخورد با برنامه هسته اى ايران، از چالش هاى اصلى اهود اولمرت، كفيل نخست وزير اسرائيل خواهد بود.
اين هفته نامه كه مى نويسد مقامات اسرائيلى هيچگاه وجود طرح حمله نظامى به ايران را تأييد يا تكذيب نكرده اند، معتقد به وجود چنين طرحى است و نوشته نه تنها آريل شارون، بلكه آقاى اولمرت هم در جريان آن قرار گرفته اند.
اما ساندى تايمز يادآورى مى كند كه اهود اولمرت پيشينه نظامى ندارد و در طى روزهاى اخير كميته اى سه نفره تعيين شد كه در مورد اجراى اين حمله تصميم بگيرد.
اين هفته نامه از جزئيات اين حمله، از قول يك منبع امنيتى مى نويسد در آن تسليحات بسيار پيچيده و پيشرفته بكار گرفته خواهد شد و حداقل ۱۰ تاسيسات ايران هدف حمله قرار خواهد گرفت.
ساندى تايمز اعضاء كميته سه نفره تصميم گيرى در مورد حمله به ايران را شائول موفاز، وزير دفاع اسرائيل، ژنرال دن هالوتز، رئيس ستاد مشترك ارتش، و نخست وزير، يا كفيل او معرفى مى كند، اما ادامه مى دهد كه اين تصميم مسلما بدون مشاوره با شيمون پرز ۸۳ ساله، نخست وزير سابق اسرائيل نخواهد بود كه هم در سال ۱۹۸۲ با حمله به تاسيسات هسته اى عراق مخالف بود، و هم با حمله به ايران مخالف است.
گرچه ساندى تايمز در نهايت مى نويسد اگر محمود احمدى نژاد، به تلاش براى محقق شدن برنامه هاى هسته اى ادامه دهد، نظر آقاى پرز هم ممكن است تغيير كند و به اعتقاد اين هفته نامه، موضع گيرى هاى اخير آقاى احمدى نژاد در قبال موجوديت اسرائيل و همينطور وضعيت جسمى آقاى شارون، بر تنش هاى ميان ايران و اسرائيل به شدت افزوده است.