محمدباقر قاليباف، يكى از نامزدهاى انتخابات اخير رياست جمهورى ايران، با رأى شوراى شهر تهران، به عنوان شهردار اين شهر برگزيده شد و با اين انتخاب تركيب نظامى حكومت كامل شد.
شهر تهران از زمان پيروزى محمود احمدى نژاد در انتخابات، بدون شهردار مانده بود و شوراى شهر در جلسات خود بر سر تعيين شهردار به نتيجه نمى رسيد.
تاخير در معرفى شهردار رفته رفته انتقادهايى را حتى در مجلس كه اكثريت نمايندگان آن را محافظه كاران هم جناح اعضاى شوراى شهر تشكيل مى دهند بر انگيخت. اگرچه شوراى شهر اين انتقادها را وارد ندانست و بر لزوم بررسى دقيق نامزدها تأكيد كرد.
اميررضا واعظى آشتيانى كه ايرنا، خبرگزارى جمهورى اسلامى از وى به عنوان عضو هيأت رئيسه شوراى اسلامى شهر تهران نام برده، روز يكشنبه ۴ سپتامبر گفت: «در جلسه عصر امروز، آخرين بررسى ها در خصوص دو كانديداى نهايى، (محمدباقر) قاليباف و محمد على آبادى (معاون فنى و عمرانى شهردارى) انجام شد و در نهايت آقاى قاليباف با ۸ رأى در مقابل ۷ رأى آقاى على آبادى، شهردار تهران شد.»

انتخاب از ميان شصت گزينه
وى گفته است كه محمدباقر قاليباف، (فرمانده سابق نيروى انتظامى كه براى شركت در انتخابات رياست جمهورى از سمت خود كناره گيرى كرد)، از ميان بيش از ۶۰ گزينه انتخاب شده است.
محمدباقر قاليباف در انتخابات رياست جمهورى اخير، رقيب محمود احمدى نژاد بود اما در مرحله نخست نتوانست رأى كافى كسب كند و از راه يافتن به مرحله دوم باز ماند.
قاليباف كه جوان ترين نامزد انتخابات رياست جمهورى بود، در جريان رقابت هاى انتخاباتى سعى كرد چهره اى مستقل و نوگرا از خود نشان دهد اگرچه وى يكى از چهار نامزد اصولگرا و مورد حمايت گروه هاى دست راستى محسوب مى شد.
وى در سال ۱۳۴۰ در مشهد به دنيا آمد.
با شروع جنگ ايران و عراق در شهريور ۱۳۵۹ محمدباقر قاليباف به جبهه هاى جنگ رفت و تا پايان جنگ در جبهه باقى ماند. محمدباقر قاليباف در سال ۱۳۶۲ و در سن ۲۲ سالگى به فرماندهى لشكر نصر منصوب شد. قاليباف با پايان يافتن جنگ به قرارگاه سازندگى «خاتم الانبيا» (متعلق به سپاه پاسداران) رفت و مديريت تعدادى از پروژه هاى عمرانى را كه سپاه پاسداران اجرا مى كرد بر عهده گرفت.
وى پس از پايان جنگ به تحصيل در دانشگاه پرداخت و در رشته جغرافياى سياسى دكترا گرفت (از دانشگاه تربيت مدرس تهران). وى مدتى را نيز به حكم آيت الله خامنه اى، رهبر جمهورى اسلامى، به عنوان فرمانده نيروى هوايى سپاه پاسداران فعاليت كرد.

خروج از نيروهاى نظامى
قاليباف در سال ۱۳۷۹ يعنى يك سال پس از درگيرى هاى كوى دانشگاه، فرمانده نيروى انتظامى شد و اين سمت را تا پيش از انتخابات رياست جمهورى كه استعفايش توسط خامنه اى پذيرفته شد، حفظ كرد.
محمدباقر قاليباف تغييرات زيادى در نيروى انتظامى ايجاد كرد. بيشترين تلاش وى، صرف بازسازى اعتماد جامعه به نيروى انتظامى- كه قاليباف اصرار داشت آن را «پليس» بخواند- شد.
در جريان اعتراضات دانشجويى به حكم اعدام هاشم آغاجرى در پائيز ،۱۳۸۱ عملكرد پليس تا حدى رضايت دانشجويان را جلب كرد. دانشجويان حتى بارها فرماندهان پليس حاضر در محل را تشويق كردند.
تأسيس مركز فوريت پليس ۱۱۰ و توليد برنامه هاى تبليغاتى گسترده براى پليس، به ويژه تيزرهاى كارتونى كه از تلويزيون ايران پخش مى شوند، از ديگر اقدامات قاليباف در دوره فرماندهى نيروى انتظامى بود.

خاطره اداره اماكن
اما در دوره فرماندهى محمدباقر قاليباف اتفاق ديگرى نيز در يكى از ادارات تحت امرش رخ داد كه موجب پرسش هاى بسيارى در مورد عملكرد وى شد.
اداره اماكن نيروى انتظامى بارها اقدام به احضار يا بازداشت روزنامه نگاران، سينماگران، فعالان سايت هاى اينترنتى و وبلاگ نويس ها كرد. بازداشت هائى كه عموماً بدون طى مراحل قانونى انجام مى شد. مسايل مربوط به پرونده وبلاگ نويسان همواره يكى از سوالات خبرنگاران يا شركت كنندگان در جلسات سخنرانى قاليباف در جريان مبارزات انتخاباتى بود اما وى پاسخى كه مانع از طرح دوباره اين موضوع در مصاحبه ها يا جلسات پرسش و پاسخ شود، ارائه نداد.
اگرچه استعفاى محمدباقر قاليباف از نيروهاى مسلح و حضور وى در انتخابات چهره اى سياسى نيز از وى به نمايش گذاشت، اما سابقه بيست و چند ساله وى در جمهورى اسلامى، به تمامى در نيروهاى نظامى و انتظامى بوده است.