آمار جديد نشان مى دهد بيكارى در فرانسه به زير ده درصد افت كرده ولى فرانسويان همچنان نگران آينده كشورشان هستند و نخست وزير دومينيك دوويلپن اقدامات تازه اى را ارائه كرده تا شايد رشد آهسته اقتصاد فرانسه شتاب بگيرد.
دومينيك ويلپن كه سه ماه پيش به نخست وزيرى دولت ژاك شيراك برگزيده شد، در مصاحبه اى مطبوعاتى قول داد براى حل معضل كمبود مسكن در فرانسه سرمايه گذارى جلب كند و براى مقابله با گرانى سوخت، منابع جايگزين انرژى را بيابد.
نخست وزير ۵۱ ساله فرانسه هنگامى كه در ماه ژوئن قول داده بود ظرف صد روز اعتماد مردم را جلب كند، اعلام كرد گزارش اخير درباره افت شمار بيكاران گواه موفقيت وى است. با اين حال دومينيك ويلپن اذعان كرد كه بايد گامهاى بيشترى برداشته شود تا «الگوى سوسياليستى اقتصاد» كشورش احيا شود.
وى ادعا كرد: «الگوى اجتماعى به عميق ترين توقعات فرانسويان پاسخ مى دهد ولى در دنيايى كه به سرعت تغيير مى كند، به منظور جلو ماندن در رقابت، لازم است كه اين جامعه را مدرن كنيم. ما براى نيل به اين هدف به موتورى نياز داريم.»

كمكهاى دولتى
يكى از اقدامات پيشنهادى نخست وزير فرانسه، تسهيل سيستم ماليات بر درآمد در سال ۲۰۰۷ است. وى اعلام كرد كه اولويت دولتش تقويت قدرت خريد طبقه متوسط است كه بيش از چهار ميليارد دلار سود خواهد برد.
قرار شده است به كارگران كم درآمد كه شمارشان به حدود ۹ ميليون نفر مى رسد، كمك خرج ماهيانه، بجاى ساليانه، پرداخت شود و اگر بيكاران كار بيابند، در يك سال اول استخدامشان ماهيانه ۲۰۰ دلار از دولت دريافت كنند.
دومينيك ويلپن كه دولتش از سوى بروكسل به تراشيدن كسرى بودجه مفرط متهم شده، اعلام كرده كه خرج كرد خود را همسو با مقررات اتحاديه اروپا پايين نگه خواهد داشت ولى با اين حال، ۱۲ ميليارد دلار ديگر را صرف سرمايه گذارى در حمل و نقل و ساير زير ساختهاى بزرگ كشور خواهد كرد.
نخست وزير فرانسه همچنين خبر داد براى كاهش قيمت مسكن، دولت مقدارى از اراضى خود را براى ساخت منازل استيجارى با اجاره اندك آزاد خواهد كرد. يك قطعه زمين در منطقه اى از پاريس واقع شده است كه براى المپيك ۲۰۱۲ اختصاص يافته بود ولى فرانسه رقابت ميزبانى را به لندن باخت.
بعلاوه قرار شده است دولت بر افزايش اجاره خانه نظارت كند و همچنين به والدين يا پدر و مادر بزرگها جهت خريد آپارتمان براى نسل آينده تخفيف مالياتى داده شود.

جاه طلبى انتخاباتى
دومينيك ويلپن كه بعد از رأى منفى فرانسويان به قانون اساسى اتحاديه اروپا از سوى ژاك شيراك به نخست وزيرى منصوب شد، توانسته است با مديريت پوياى خود تحسين منتقدانش را نيز برانگيزد. گفته مى شود وى شايد در سال ۲۰۰۷ نامزد رياست جمهورى فرانسه شود.
اما رشد اقتصادى كشورش كمتر از دو درصد و بيكارى اندكى كمتر از ده درصد است و مردم به شدت نگران آينده هستند. از همين رو ويلپن براى احياى اعتماد فرانسويان با مأموريت دشوارى دست و پنجه نرم خواهد كرد. نتايج يك نظر سنجى نشان مى دهد ۵۰ درصد فرانسويان به وى اعتماد ندارند.
مخالفان دولت فرانسه اين اقدامات را عوامفريبانه و براى جلب رأى توصيف كردند كه «نمى تواند مشكلات را رفع كند.»

افسردگى ملى
برخى از خبرنگاران مى گويند كه مشكلات اقتصادى و ناكامى هاى اجتماعى مانند از دست دادن ميزبانى المپيك سبب شده است فرانسويان بخصوص در پايان فصل سنتى تعطيلات تابستانى، با «افسردگى ملى» مواجه شوند. يك سال پيش يك نظر سنجى نشان مى داد كه ۵۹ درصد فرانسويان به آينده خوش بين هستند. اكنون اين رقم نصف شده كه پايين ترين عدد از سال ،۱۹۹۵ آغاز اين نظر خواهى، است.
همزمان با بازگشت فرانسويان به سركار بعد از فصل تعطيلات كه به La rentree معروف است، روزنامه پاريزين دو صفحه راهنماى فرار از «افسردگى سپتامبر» به چاپ رسانده و لوموند نيز در صفحه نخست نوشته است: «بيكارى بالا، رشد ضعيف، گرانى بنزين: چشم انداز اقتصادى در زمانى كه فرانسويان به سركار باز مى گردند، تيره و تار است.»
ليونل ژوسپن، نخست وزير سوسياليست سابق فرانسه هنگامى كه هفته كارى را به ۳۵ ساعت تقليل مى داد، در ميان استقبال مردم گفت: «ما به زمانى براى زندگى كردن نياز داريم.»

جامعه ترسناك و قيام
اما ناظران مى گويند فصل تعطيلات همانند بسيارى از جنبه هاى اجتماعى زندگى فرانسويان مورد هجوم فرهنگ اقتصاد بازار و جهانى سازى آنگلوساكسونها قرار گرفته است. اين مسأله در سه سال اخير موضوع چندين كتاب بوده است.
اخيراً كتاب «جامعه ترسناك» اثر كريستوف لمبر هياهوى خبرى بزرگى براه انداخته است. لمبر استدلال مى كند كه فرانسه بخاطر «ترس از آينده، ترس از شكست، ترس از ديگران، ترس از ريسك كردن، ترس از تنهايى و ترس از پير شدن» وحشتزده شده است.
اكثر انگشتهاى اتهام به سوى ژاك شيراك نشانه رفته است، سياستمدارى كه تنها به دليل انزجار مردم از رقيبش ژان مارى لوپن دوباره به پيروزى رسيد، ولى كارشناسان مى گويند رأى منفى به قانون اساسى در ماه مه بيش از هر چيز طرد سياستهاى شيراك بود.
كريستوف لمبر و ساير منتقدان رهبران چپگرا و راستگراى فرانسه را متهم مى كنند كه اين شهامت را ندارند كه به مردمشان بگويند دولت دلسوز و نازكش فرانسه ديگر نمى تواند در مقابل اقتصاد بازار مقاومت كند. آنها مى گويند كه ژاك شيراك بجاى اجراى اصلاحات واقعى بيشتر به ترس فرانسويان دامن زده است.
اين هفته سوسياليستها و كمونيستهاى فرانسه در اجلاس خود بر سر رهبرى بالقوه به توافق رسيدند كه نامش مى تواند مخوف باشد: ژوزه بوو، دامدارى كه در سال ۱۹۹۹ به يكى از رستورانهاى مك دونالدز حمله كرد و به قهرمان چپگرايان تبديل شد.
در شرايطى كه قيمتها مرتب بالا مى رود و يك چهارم افراد زير ۲۵ سال بيكارند، ژرار مرم، تحليلگر سياسى فرانسه مى گويد كه اين كشور ممكن است بزودى شاهد يك «قيام اجتماعى واقعى» باشد.