ايران در فهرست طبقه بندى كشورهاى جهان از حيث معيارهاى زندگى بهتر، در جايگاه يكصد و يكم قرار گرفت. در گزارش سال ۲۰۰۵ ميلادى سازمان ملل كه قرار است متن كامل آن روز چهارشنبه، شانزدهم شهريورماه، هفتم سپتامبر، منتشر شود، ايران به لحاظ توسعه انسانى در رده يكصد و يكم و به لحاظ توليد ناخالص ملى در رتبه هفتادم كشورهاى جهان جاى دارد.
شاخص تعريف شده از سوى برنامه توسعه سازمان ملل، رابطه توسعه انسانى و توليد ناخالص ملى است. گزارش برنامه توسعه سازمان ملل بر اساس شاخصه هاى توسعه انسانى نوشته مى شود، شاخص هائى نظير زندگى سالم و طولانى، برخوردارى از سطح زندگى استاندارد و سطح سواد.
اين طبقه بندى همچنين بر اساس شاخصه هاى ديگرى مانند اميد به زندگى، ثبت نام در مدارس، سواد و درآمد انجام مى شود كه مى تواند شاخصى از ميزان پيشرفت يك جامعه در دراز مدت نيز باشد. ايران به لحاظ ميزان اميد به زندگى بر اساس گزارش سال گذشته سازمان ملل در رده هشتاد و ششم قرار داشت.
بر اساس گزارش توسعه انسانى برنامه سازمان ملل درباره وضعيت زنان، ايران به لحاظ دارا بودن نمايندگان زن در پارلمان، يكصد و پنجاه و يكمين كشور دنيا است و از لحاظ وضعيت مديريت زنان در كشور، در رده هفتاد و يكم قرار گرفته است.
بر پايه گزارش توسعه انسانى برنامه سازمان ملل، از نظر مالى، زنان ايرانى در رتبه هشتادم حقوق و مزايا قرار دارند و در مقايسه درآمد زن و مرد، ايران در رتبه يكصد و چهل و هشتمين كشور جهان جاى دارد. بر اساس فهرست منتشره از سوى برنامه توسعه سازمان ملل متحد، در سال گذشته عمدتا كشورهاى اروپايى در كنار آمريكا و ژاپن در رتبه اول تا بيستم بهترين كشورهاى دنيا براى زندگى قرار داشتند و بيست كشور آفريقايى بدترين كشورهاى دنيا از اين نظر محسوب شدند.