باستان شناسان به تازگى به بقاياى تدفين يك فرد بزرگسال در دشت بيستون رسيدند كه ويژگى منحصر به فرد آن وجود ۱۲ حلقه بر مچ پاست. اين شيوه تدفين تاكنون در هيچ جاى ايران ديده نشده است. به اين ترتيب كاوشگران با يك سنت ناشناخته در ۳ هزارسال پيش مواجه شدند.
تهران ـ ميراث خبر
وجود ۱۲حلقه بر مچ پاى اسكلت كشف شده در دشت بيستون باستان شناسان را با يك سنت ناشناخته در ۳ هزارسال پيش روبرو كرده است.
محوطه تاريخى بيستون در ۳۰ كيلومترى شمال شرقى شهر كرمانشاه در دامنه كوهى به نام بيستون قرار گرفته است. باستان شناسان در يكى از گمانه هاى زده شده در تپه گرگه وند به يك تدفين متفاوت رسيدند. اسكلت كشف شده در عمق ۵/۷ مترى زير تپه قرار دارد.
«فرزاد فروزان فر»، انسان شناس پژوهشكده باستان شناسى سازمان ميراث فرهنگى گفت: «بر هرمچ پاى اين اسكلت ۶ حلقه قطور و وزين وجود دارد كه كاملاً اسيده شده و در حال از بين رفتن است. وجود اين حلقه ها مى تواند نشان از يك سنت در ميان زنان براى استفاده از زيورآلات در عصر آهن ۳ (۳هزار سال پيش) باشد. اما مشخص نيست كه استفاده از اين حلقه ها در زمان حيات مرسوم بوده است يا پس از مرگ.»
فروزان فر گفت: «اين اسكلت متعلق به يك زن ۴۰ تا۴۵ ساله است. در كنار اين اسكلت سه حلقه موبند پيدا شده است كه نشان مى دهد زنان در اين دوره موهاى خود را مى بافته و با حلقه مى بستند. همچنين در انگشت اين اسكلت يك انگشتر مارپيچى مفرغى وجود دارد.»
بررسى هاى اين انسان شناس نشان مى دهد كه هيچ عارضه اى در بدن اين اسكلت وجود ندارد. فقط در ناحيه مفصلى زانو داراى آسيب هائى است كه نشان دهنده سن در ميانسالى است.
محوطه تاريخى بيستون در ۳۰ كيلومترى شمال شرقى شهر كرمانشاه در دامنه كوهى به نام بيستون قرار گرفته است. در اين محوطه آثارى مانند غارهاى پيش از تاريخ، نيايشگاه دوران ماد، نقش برجسته و كتيبه داريوش اول هخامنشى، نقش برجسته سلوكى هركول، نقش برجسته مهرداد دوم و بلاش اشكانى، صفحه معروف به فرهاد تراش و همچنين بنا و پل هاى ساسانى جاى گرفته اند.