اون هائى كه ادعاى مذهب و اخلاق مى كنن خيلى بيشتر از كسانى كه
بدون ادعا و حرف انسان گرا هستن دچا ضعف اخلاقى و رفتارى هستند.
آدم هائى كه با صداى بلند دائما الله اكبر ميگن شايد بيشتر به بزرگى خودشون اعتقاد دارن.
اون هائى كه با خوندن شش سوره قرآن و دوخط شعر عرفانى مردم رو تحقير مى كنن
و كم سواد و احمق مى دونن شايد بهتر بود هرگز چيزى نمى خوندن...
كسايى كه به نقد و بررسى ديگران مشغولند از همه كهنه تر و اصلاح ناپذير ترن...
فقط يك بار احساسات مذهبى من در زندگيم عميقا به هيجان اومد، اونهم وقتى بود
كه كتاب رستاخيز تولستوى رو خوندم:
همه گناهكارند و ما هرگز بى گناه تر نيستيم...
كاش در وصف معصوميت و زيبايى مان، هرگز شعرى نمى گفتيم.
چراكه هيچ وقت پاك تر و زيباتر نبوده ايم...
تمام ارزش يه دختر به نجابتشه! (حالا معنى نجابت چيه بماند!)
و لابد ارزش يه مرد به هوش و كياست و عقلشه!
ارزنده ترين زينت زن... !
ارزنده ترين و زيباترين كارى كه ما مى تونيم بكنيم حفظ حجابمونِ!
يعنى ما هيچ كارى بهتر از اينكه موقتا جلوى حالى به حالى شدن مردهايى كه مشكل دارن
رو بگيريم نداريم!
تجربه واسه مرد خوبه واسه زن بد!
يعنى ما بتمرگيم سر جامون و فقط گوش كنيم... و يا حتى نشنويم كه يه وقت به سرمون نزنه
يه چيزايى هم غير از اونى كه مادربزرگمون فهميده تو دنيا هست!
بايد براى دختر اولى باشى و براى پسر آخرى!!!
آره... زنى كه احياناً تجربه اى داشته باشه ممكنه به قدر كفايت تو سرى خور نباشه
و مردى كه تجربه نداشته باشه به هر حال مرد ِ ديگه! نمى تونه به يكى قناعت كنه!
از سايت برگ هاى سپيد دفتر من