التون جان
التون جان يكى از شگفتى هاى دنياى پاپ
بار ديگر آهنگى از التون جان در جدول پرفروشترين تك آهنگ هاى بريتانيا جاى گرفت. اين بار نيز قسمتى از آهنگ Indian Sunset از آلبوم Madman Across The Water كه براى نخستين بار در سال ۱۹۷۱ منتشر شد، به اين جدول راه پيدا كرده است.
در اين آهنگ كه Ghetto Gospel نام دارد، از «توپك» ، خواننده رپ معروف آمريكايى استفاده شده است.
از نظر فروش و محبوبيت در دنياى موسيقى پاپ كمتر خواننده اى سابقه اى چون التون جان دارد.
او بزرگترين ستاره پاپ در دهه ۷۰ ميلادى به شمار مى آيد. همكارى التون جان با ترانه سراى اش، «برنى توپين» يكى از موفق ترين همكارى ها و در عين حال يكى از شگفتى هاى موسيقى پاپ بوده است. زيرا همكارى اين دو در دهه ۷۰ ميلادى، هفت آلبوم پياپى را در صدر جدول بهترين آلبوم آمريكا نشاند و شانزده آهنگ پى در پى در جدول بهترين ده تك آهنگ آمريكا، ولى هيچيك در كارهاى انفرادى خود چنين موفق نبودند.
بيش از هر چيز بايد راز موفقيت التون جان را در توان تطبيق پذيرى او با سبك هاى مختلف موسيقى جستجو كرد. التون جان به راحتى قادر به كار در سبك هاى ديسكو، سول، كانترى و راك بوده و هست.
در كنار آن، او از قدرت فوق العاده اى در خلق ملودى هاى به يادماندنى برخوردار است كه همراه با رفتار او و اجراهاى پرهيجان كنسرت هاى زنده اش، نام او را در تاريخ موسيقى پاپ جاودانى كرده است.
التون جان (اسم اصلى: رجينالد كنت) در ۲۵ مارس ۱۹۴۷ ميلادى در محله پينر استان ميدل سكس انگلستان زاده شد.
در كودكى پيانو آموخت و با استعدادى كه از خود نشان داد در يازده سالگى به آكادمى سلطنتى موسيقى راه يافت.
بعد از شش سال آموختن موسيقى كلاسيك، به موسيقى پاپ روى آورد، ولى تلاش او به عنوان يك آهنگساز و نوازنده در گروه هاى مختلف دهه ۶۰ ميلادى به جايى نرسيد.

در اين هنگام التون جان و توپين هر دو به طور جداگانه، به آگهى اى براى استخدام آهنگساز از طرف كمپانى ليبرتى ركوردز پاسخ مى دهند، اما هيچيك موفق به بدست آوردن اين شغل نمى شوند. ولى «رى ويليامز» از دست اندركاران اين كمپانى باعث آشنايى و همكارى اين دو با هم مى شود.
بعد از مدتى همكارى اين دو آهنگساز به وسيله نامه، آنها موفق به امضاء قرار دادى براى آهنگسازى با «ديك جيمز» مدير شركت دى جى ام (Dick James Music) مى شوند.
اولين آلبوم مشترك التون-توپن، «آسمان تهى» (Empty Sky) در سال ۱۹۶۹ ناموفق بود ولى در سال ۱۹۷۰ با آلبوم «التون جان» و آهنگ «آهنگ تو» (Your Song) بخت يارى شان مى كند و درهاى دنياى پاپ به روى آنها باز مى شود.
«آهنگ تو» اولين آهنگ موفق التون جان در بريتانيا شد و مقام دوم در جدول پرفروش ترين تك آهنگها را به دست آورد.

در طول پنج سال پس از انتشار اين آلبوم، محصول كار التون از نظر حجم و فروش مخصوصا در آمريكا بى رقيب بود.
طيف آهنگهايى كه التون جان ساخته بسيار گسترده است. او قادر است هم آهنگى عاشقانه مانند دانيل بسازد و هم آهنگى در سبك كار «رولينگ استونز» مانند Saturday Nights Alright For Fighting بسازد.
از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۶ كمتر روزى بود كه آهنگهاى التون جان از راديو پخش نشود و يا در جدول هاى بهترين ها غايب باشد.
اواخر دهه ۱۹۷۰ سالهاى ترديد و يا ترميم براى التون جان بود. در سال ۱۹۷۷ او خود را بازنشسته اعلام كرد و در ۱۹۷۹ توپين به لس آنجلس تغيير مكان داد و همكارى آن دو بلاتكليف ماند.
فروش آلبوم هاى التون در اوايل دهه ۱۹۸۰ يكدست نبود و تا زمانى كه دوباره با توپين شروع به كار كرد سيرى صعودى نداشت.
دوره موفقيت دوباره التون جان در سال ۱۹۸۳ با آلبوم Low for Zero و آهنگ I Am Still Standing شروع شد و بعد از آن تا پايان دهه تقريبا سالى يك آلبوم موفق به بازار ارائه كرد.
از آهنگ هاى به ياد ماندنى اين دوران مى توان از I Guess Thats Why They Call It the Blues و Sad Songs و Nikita نام برد.

در پايان دهه ۸۰ باز از فروش و محبوبيت التون كاسته شد و او در اوايل دهه ۹۰ اعتياد خود به الكل و مواد مخدر را به همگان آشكار ساخت، در ضمن آن را پايان يافته و آمادگى خود را براى شروعى نوين اعلام كرد. سپس چندين سال سپرى شد همراه با چند آلبوم و تك آهنگ نيمه موفق.
در سپتامبر ۱۹۹۷ پس از درگذشت دوستش پرنسس دايانا از التون جان خواسته شد تا در مراسم تشييع جنازه شاهزاده آهنگى اجرا كند.
اين مراسم را بيش از دو ميليارد نفر در سراسر دنيا تماشا كردند، اجراى احساساتى و گيراى آهنگ شمع در باد (Candle In The Wind) التون بجا بود و بعد از اينكه دوباره به بازار ارائه شد پر فروش ترين آهنگ در تاريخ پاپ شد. التون جان در پايان همان سال از سوى ملكه بريتانيا به مقام شواليه دست يافت.
التون جان با گذشت سى و پنج سال هنوز جزو برجسته ترين آهنگسازان و خوانندگان موسيقى پاپ بشمار مى آيد و در كنار بيتل ها و رولينگ استونز از موفق ترين هنرمندان بريتانياست.
آخرين آلبوم هاى التون جان Songs From The West Coast و Peachtree Road هستند.

آلبوم رهايى ميمى (The Emancipation of Mimi يا E. O. M) ماريا كرى سبب شده تا بار ديگر اين خواننده در بين پرفروشترين خوانندگان پاپ آمريكا و بريتانيا قرار بگيرد.
آهنگ (ما به هم تعلق داريم) از اين آلبوم پرفروشترين تك آهنگ آمريكا و خود آلبوم نيز بعد از فروش دو ميليون نسخه در مقام سوم جدول پرفروشترين آلبوم آمريكا قرار گرفته است.
ماريا كرى يكى از محبوب ترين و پرفروشترين خواننده دهه ۹۰ ميلادى در آمريكا بوده است. او حتى ركورد بيتل ها را براى هنرمندى كه بيشترين مدت را در جدول پرفروشترين آلبوم ها در آمريكا قرار داشته، شكسته است.
آلبوم هاى Emotions، Music Box، Daydream ماريا كرى را به شهرت جهانى رساندند و پس از آن نام او را در كنار ديگر ستارگان جهانى پاپ همچون ويتنى هوستون و سلين ديون قرار گرفت.
از اين رو كمپانى ضبط و پخش موسيقى ورجين (Virgin) در سال ۲۰۰۰ قرارداد بى سابقه هشتاد ميليون دلارى با او به امضاء رساند، ولى دو آلبوم بعدى او Glitter و Charmbracelet آلبوم هاى موفقى نبودند.
آلبوم (تلاءلوء) فقط رقمى نزديك به چهار مليون دلار در كل آمريكا فروش داشت و باعث شد تا كمپانى ورجين با پرداخت ۲۸ ميليون دلار به كرى قرارداد خود را با او فسخ كند.
از اين رو بايد آلبوم (E. O. M) كرى را سومين تلاش او براى بازگشت به صحنه و بازيافتن شهرت خود قلمداد كرد.
در اين آلبوم ماريا در سبك پاپ كار كرده است با تأثير گرفتن از سبك هاى آر اند بى و هيپ هاپ. آلبوم از دو بخش تشكيل شده است: آهنگ هاى عاشقانه ملايم و آهنگهاى رقص با تمپوى متوسط.
آهنگهاى (E. O. M) نيز مانند آلبوم هاى قبل كرى توسط خود او با همكارى چند تهيه كننده ديگر از جمله نپتيونز و كنى وست تهيه شده است.
همچنين چند خواننده رپ مشهور مانند اسنوپ داگ، نلى و تويستا در آهنگ هاى رقص آلبوم، ماريا كرى را همراهى كردند.
با اين همه گفته مى شود با وجود تمام تهيه كنندگان و همكارى خوانندگان رپ معروف آمريكا E. O. M آلبومى است زود گذر و بعد از مدتى كوتاه فراموش شدنى.
ترانه ها بطور كل كليشه اى، فاقد قدرت كلام و ابراز احساسات به نظر مى رسند. و موسيقى آلبوم نيز سبك با تركيب هاى ساده و ابتدايى ساخته شده است.
ضعف اصلى آلبوم نبود توازن بين فرم و محتواست. عدم توجه به ترانه ها و موسيقى در درجه اول و پرداختن بيش از اندازه به شكل ارائه آلبوم و ويديو براى فروش بيشتر آن، كيفيت كار كرى را تا اندازه خوانندگان تازه وارد كاهش داده است.
ماريا كرى در دهه ۹۰ ميلادى در كنار خوانندگانى چون ويتنى هوستون و سلين ديون قرار داشت كه در توانايى خواندن همتايى نداشتند؛ آنها با بهترين آهنگسازان و ترانه سرايان چون والتر افانازيف كار مى كردند و ترانه ها و موسيقى پخته آنها زيربنايى بود براى صداى بى نظير اين خوانندگان.
اما در آلبوم E. O. M خبرى از چنين موسيقى و ترانه هائى نيست و كرى بدون هميارى اين آهنگسازان چندان چيزى براى عرضه ندارد. در نتيجه يا متوسل به قدرت صداى خود مى شود كه بيهوده در چهار گام (octave) بالا و پايين مى رود (ترانه هاى عاشقانه) و يا خود را در كنار خوانندگان رپ معروف آمريكايى قرار مى دهد تا وجود آنها به آلبوم او اعتبار ببخشد (آهنگهاى رقص). ولى در اين آهنگ ها نيز بيشتر به نظر مى رسد كه كرى خواننده مهمان آهنگ هاى اين خوانندگان رپ است.
در گذشته كمپانى هاى موسيقى براى هنرمندان جهانى خود كار تهيه را در دو بخش تقسيم مى كردند.
در مرحله اول از آهنگسازان پرسابقه موسيقى پاپ استفاده مى كردند كه گاهى چند آهنگساز در قسمت مشخصى از آهنگسازى بر روى يك آهنگ كار مى كردند و كار اين آهنگسازان در چارچوب آهنگسازى كلاسيك قرار داشت.
در مرحله دوم بنا به مد روز و بازارهاى جهانى از تهيه كنندگان جوان تر استفاده مى كردند تا با تغييراتى در ريتم و سازها، آلبوم ها را مردم پسندتر سازند.
در آلبوم كرى غيبت گروه اول از انسجام هارمونى و ملودى آهنگ ها به شدت كاسته است.
شيوه ارائه آلبوم (مانند تمام آلبوم هاى قبلى)، چه در طراحى آلبوم كه عكس هاى تنهاى ماريا كرى بر روى جلد و داخل آن ديده مى شوند، چه در ويديوهاى آهنگ ها و بخصوص در محتواى ترانه ها همه اين را وانمود مى كند كه ماريا غرق در دنياى شهرت و ظاهرى پاپ شده است.
به عبارت ديگر در اين آلبوم شخص ماريا كرى در درجه اول اهميت است و بعد محتواى آلبوم، براى همين، كار كرى را در كنار خوانندگان رده پائين تر پاپ قرار مى دهد كه براى فروش آلبوم هاى خود تكيه بر ظاهر، مد و رقص دارند تا آهنگ و قدرت اجراى ترانه.
درحاليكه ماريا كرى خيلى پيشتر از اين با آلبوم هاى موفق دهه ۹۰ خود ثابت كرده بود كه جايگاه او در بالاترين رده موسيقى پاپ قرار دارد.
ماريا كرى خود قبلا اظهار كرده است كه هوادار موسيقى گاسپل (موسيقى مذهبى سياه پوستان آمريكايى) است و به شدت تحت تأثير اين موسيقى قرار گرفته است (تاثير آن را در شيوه خواندن او مى توان شنيد). ويژگى اين نوع موسيقى وفادارى به محتواى ترانه و فراموش كردن خود براى بهترين اجراى ترانه است.
اين خصوصيت به خوبى در موسيقى ويتنى هوستون كه خود نيز از قلب همين سنت بيرون آمده و در زمان كودكى و نوجوانى در كليسا خواننده بوده، بارز است.
شايد الگو قرار دادن اين ويژگى بجاى موسيقى اى كه تنها بر ظاهر و مد متكى است، بتواند بر كيفيت كار ماريا كرى بيافزايد.

با گسترش بخش ايرانى نشين بورلى هيلز از پس از وقوع انقلاب در ايران كه بيش از يك ششم ساكنين اين شهر را تشكيل مى دهد، در چند سال گذشته ساختمان هائى معروف به قصرهاى ايرانى با مشخصات شرقى از جمله ستون هاى متعدد، مجسمه ها و رنگ هاى ناهماهنگ با شيوه هاى قديمى معمارى اين شهر توسط معماران ايرانى تبار ساخته شده كه مورد مخالفت گروه هاى طرفدار حراست از ساختمان هاى تاريخى قرار گرفته است.
چندى پيش يك بار ديگر و اين بار خانه مسكونى جرج و آيرا گرشوين دو نابغه موسيقى آمريكا در بورلى هيلز توسط يك ايرانى موفق به مبلغ نه ميليون دلارى خريدارى شد و قرارداد طرح ساختمانى آن به آرشيتكت ايرانى حميد عمرانى مبتكر شيوه معمارى قصرهاى ايرانى سپرده شد.
عمرانى مى گويد: اكثر جعيت بورلى هيلز طرفدار نوآورى، ناسزى و بهبود وضعيت شهر هستند و نه فقط تشويق مى كنند، خيلى هم خوشحال هستند كه مهاجر ايرانى به اين شهر آمد و چهره شهر را تغيير داد.

يك نوع بيكينى جديد كه هر ۱۵ دقيقه يكبار بوق مى زند تا زنان در ساحل آفتاب سوخته نشوند، وارد بازار بريتانيا شده است.
شركت «نيو لوك» كه سومين فروشنده بزرگ پوشاك زنانه در بريتانياست، فروش اين بيكينى تايمردار در سواحل برايتون، در ساحل جنوبى انگلستان، را آغاز كرده است.
حدود ۵۹ درصد بريتانيايى ها اذعان مى كنند كه هنگام حمام آفتاب به خواب مى روند و در نتيجه آفتاب سوخته مى شوند. طراحان اين بيكينى مى گويند كه تايمرى آلارم دار هر يك ربع به زنان يادآورى مى كند كه بيدار شوند و به سايه بروند يا بغلتند تا طرف ديگر بدنشان برنزه شود.
اين بيكينى اين هفته در فروشگاه هاى بريتانيا به فروش گذاشته مى شود.
هاش لادا، مدير بازاريابى شركت نيو لوك گفته است: «آفتاب سوختگى، علاوه بر تبعاتش براى سلامتى سبب مى شود كه پوست بدن بسوزد يا پوسته پوسته شود كه براى زنان منظره خوشايندى نيست. در حالى كه ۵۶ درصد مردان معتقدند پوست آفتاب سوخته و پوسته پوسته شده زنان جذاب نيست، ما اميدواريم بيكينى تايمردار به مشتريان ما كمك كند تا از آن اشتباه اجتناب كنند و هنگامى كه لباس تابستانى شان را مى پوشند، احساس اعتماد به نفس كنند.»
قيمت اين بيكينى ۳۵ دلار اعلام شده است. سخنگوى اين شركت گفت كه شايد محصولى تايمردار نيز براى مردان طراحى شود.
اولين بيكينى را يك طراح فرانسوى به نام لويى ريرد در پنجم ژوييه ۱۹۴۶ در پاريس به نمايش گذاشت و از آن زمان تاكنون اين محصول در ميان زنان بسيار محبوبيت يافته است. چهار روز پيش از عرضه بيكينى، آمريكا در جزايرى به همين نام در جنوب اقيانوس آرام آزمايش اتمى انجام داد و چون بسيار خبر ساز شد، آقاى ريرد تصميم گرفت بر اين موج خبرى سوار شود.
البته اين لباس بقدرى «ناكافى» به نظر مى رسيد كه ابتدا هيچ مدلى در فرانسه حاضر نبود آن را بپوشد. از همين رو، آقاى ريرد ناگزير شد رقاصى به نام ميشلن برناردينى را از يكى از كازينوهاى پاريس به خدمت بگيرد. خانم برناردينى با پوشيدن بيكينى به سرعت از گمنامى خارج شد و ۵۰ هزار نامه از هوادران جديدش دريافت كرد.
اما بسيارى از كشورهاى كاتوليك اين لباس را منع كردند زيرا كشيشان مى گفتند كه «آن همه چيز يك زن را به جز نامش عيان مى سازد» . از هاليوود نيز خواسته شد كه فيلمهايش را عارى از بيكينى نگه دارد. حتى استر ويليامز، فوق ستاره شنا، اعلام كرد: «پوشيدن بيكينى عملى ناعقلانه است.»
اما آقاى ريرد دلسرد نشد و در پاسخ به انتقادات اين شعار بازاريابى را بر سر زبانها انداخت: «بيكينى اصل بايد آنقدر كوچك باشد كه بتوان آن را از حلقه ازدواج عبور داد.»
در سال ۱۹۵۱ پوشيدن بيكينى در مسابقات انتخاب ملكه زيبايى منع شد، ولى در سال ۱۹۵۷ بريژيت باردو ريسك كرد و بيكينى را براى فيلم «و خدا زن را آفريد» پوشيد.
در خلال دهه ۱۹۸۰ فروش بيكينى رو به كاهش نهاد و تنها ۳۳ درصد بازار لباس شنا به اين محصول تعلق داشت. حتى آقاى ريرد ناگزير شد شركت خود را تعطيل كند. اما در دهه ۱۹۹۰ سريال تلويزيونى Baywatch نقش به سزايى در احياى بيكينى ايفا كرد. حتى ستاره آن، جين لى نالين، در يك مستند با عنوان «تاريخچه بيكينى» نقش آفريد.
امروزه فناورى دست به دست بيكينى داده است. اينترنت نيز بر محبوبيت اين محصول افزوده و اين كلمه يكى از پر جوينده ترين واژگان جستجو در شاهراه اطلاعات است.