آيت الله ناصر مكارم شيرازى، از مراجع تقليد شيعه در قم به انتقاد از برخى از مداحان پرداخته و گفته كه آنان با بيان حرفهاى نامناسب در مورد خاندان پيامبر اسلام، بهانه به دست دشمنان داده اند.
انتقاد آيت الله مكارم شيرازى از مداحان در ديدار با مسئولان كنگره اى موسوم به ميراث علمى ومعنوى حضرت زهرا و اعضاى هيأت علمى كتاب سال ولايت بيان شده و همزمان با انتشار آن، على يونسى، وزير اطلاعات ايران نيز اقدامات برخى افراد و مداحان در محيطهاى مذهبى را در جهت تحريك قومى و مغاير با وحدت ملى ارزيابى كرده و از آن ابراز نگرانى كرده است.
وى كه با خبرنگاران خبرگزاريهاى جمهورى اسلامى، دانشجويان ايران و واحد مركزى خبر (وابسته به صداوسيما) سخن مى گفت، فعاليت برخى از مداحان را «ترويج حماقت» و «كوبيدن بر طبل اختلاف و دودستگى و تعصبات قومى به نام شيعه و سنى» قلمداد كرده و گفته است: «ما از تعصبات كورى كه امروز به صور گوناگون رواج پيدا مى كند، رنج مى بريم و نگرانيم كه كار به شكلى پيش رود كه بعد از اين نتوانيم جلوى آن را بگيريم».
يونسى در عين حال اذعان كرده كه برخورد با اين افراد، فراتر از توانايى و اختيارات وزارت اطلاعات است و به تصميمات كلان در كشور نياز دارد.
انتقاد روحانيان و مراجع مذهبى از برخى مداحان و گردانندگان مجالس مذهبى سابقه اى تاريخى دارد و حتى برخى علماى شيعه با نوشتن كتابهايى اين قبيل مداحان را به تحريف رفتار و گفتار امامان و شخصيتهاى شيعه و اشاعه افكار انحرافى متهم كرده اند.
از زمان روى كار آمدن حكومت جمهورى اسلامى در ايران نيز با آنكه رهبران سياسى و مذهبى با اقدامات افراطى در مجالس مذهبى مخالفت ورزيده و حتى برخورد كرده اند، گزارشها از گسترش اين نوع اقدامات در سالهاى اخير حكايت مى كند.
در حالى كه وزير اطلاعات ايران از سويى افراطى گرى برخى مداحان و گردانندگان مجالس مذهبى را باعث تفرقه ميان شيعه و سنى و خطرى امنيتى ارزيابى مى كند، گزارشهايى نيز منتشر شده است كه از پيوند ميان اين قبيل محافل مذهبى با گروههاى افراطى سياسى حكايت مى كند.
در پى ترور نافرجام سعيد حجاريان، يكى از چهره هاى بانفوذ اصلاح طلب ايران در ماه مارس سال ۲۰۰۰ ميلادى (اسفند ۱۳۷۸) روزنامه هاى آن زمان در رديابى اين رخداد گزارشهايى منتشر كردند كه بر وجود «دخمه» هائى دلالت مى كرد كه افراطى گرايى مذهبى و سياسى در آنها پيوند خورده و به باور نويسندگان آنها، عامل ترور سعيد حجاريان و همچنين گروههايى كه با روشهاى خشنونت بار به مقابله با اصلاح طلبان مى پرداختند از آنها برخاسته بودند و يكى از ويژگيهايشان علاقه به برخى مداحان و واعظان معروف و تأثيرپذيرى از آنان بود.
در انتخابات اخير رياست جمهورى ايران نيز گزارشها حكايت از آن مى كرد كه شمار زيادى از مداحان و واعظان پرنفوذ به حمايت از محمود احمدى نژاد، كه خود يكى از همين مداحان است پرداختند و با نقش آفرينى در پيروزى وى عملاً بر تحولات سياسى جمهورى اسلامى تأثير گذاشتند.
جنبه ديگرى از عملكرد برخى مداحان كه مورد انتقاد قرارگرفته توسل آنان به شيوه ها و ترانه هاى عامه پسندى است كه مورد پسند مذهبيهاى سنتى نيستند.
در ايام سوگوارى امام سوم شيعيان، امامان جمعه و جماعت بارها نسبت به استفاده از اين گونه شيوه ها و ترانه ها و «شبهه ناك» بودن آنان از ديدگاه شرعى هشدار دادند اما آن گونه كه از گزارشها بر مى آيد اين هشدارها نتوانسته است از رواج اين شيوه نو در مداحى و سوگوارى بكاهد.