يك مقام ارشد نيروى انتظامى ايران، وقوع شكنجه در مراكز آگاهى پليس را غيرقابل انكار دانسته اما تأكيد كرده است كه اين شيوه برخورد تخلف محسوب مى شود و بايد با آن برخورد كرد.
سردار محمد نورى، معاون آگاهى نيروى انتظامى در جمع خبرنگاران رسانه ها گفت: «امكان وقوع شكنجه و ضرب و شتم در آگاهى وجود دارد و نمى توان اين موضوع را انكار كرد. اما وقوع آن قطعا به منزله تخلف است.»
به گفته او، فرماندهى نيروى انتظامى نيز اعمال شكنجه را «نسنجيده» و «غيرقانونى» تلقى مى كند.
اين مقام مسئول تأكيد كرد بازرسى نيروى انتظامى موظف است با مصاديق شكنجه برخورد كند و متهمانى كه در اداره آگاهى مورد شكنجه يا ضرب و شتم قرار گرفته اند مى توانند به اين سازمان، يا دادسراى نظامى شكايت كنند.
نورى اشاره كرد كه اكنون مى توان از امكانات تخصصى و آزمايشگاهى بهره برد و با تربيت و آموزش كارآگاهان خبره و كاربرد روشهاى علمى براى كشف جرائم، «ديگر نيازى به اعمال شكنجه وجود ندارد.»
به گفته او، در صورتى كه وقوع جرم به صورت مستند و با روش علمى به اثبات برسد، قاضى نيز مى تواند «محكمتر و عادلانه تر» حكم صادر كند.
رمضان حاجى مشهدى، حقوقدان نيز تأكيد كرد كه بر اساس قانون و به باور فعالان حقوقى و سياسى، اقرارى كه از طريق اجبار و شكنجه حاصل شود «فاسد» است و معتبر نيست.
بنا بر قوانين ايران، اعترافى كه تحت فشار و شكنجه صورت بگيرد، اعتبار قضائى نخواهد داشت. تاكنون در بسيارى از پرونده ها، متهمانى كه در مرحله بازجوئى به اتهامات خود اقرار كرده اند، در زمان رسيدگى در دادگاه مدعى شده اند كه اعترافات آنها تحت شكنجه اخذ شده است.
نعمت احمدى، وكيل دادگسترى درباره شكنجه هاى مرسوم گفت: «در اداره آگاهى، درختى هست به نام درخت سخنگو؛ متهم را به اين درخت مى بندند و مى گويند آنقدر تو را مى زنيم كه يا درخت صحبت كند يا تو صحبت كنى.» يك نوع شكنجه هم هست به نام جوجه كباب؛ متهم را مثل مرغ پركنده و دست و پا بريده به يك ميله مى بندند و مى گردانند.
به گفته او «متهم را در لاستيكهاى بزرگ كاميون، به صورت جنين داخل رحم قرار مى دهند و سربازان او را به نوبت دور يك محوطه مى گردانند و يا بيدارخوابى هاى طولانى كه اين شكنجه ها در هيچ كجا ثبت نمى شود.»
احمدى با ارائه يك نمونه، افزود: «متهمى را ساعتها آويزان كرده بودند، خانواده اش را به اداره آگاهى و مقابل او آورده بودند و به او مى گفتند يا حرفهايى كه ما مى گوييم مى زنى، يا وضع همين است. اين متهم مى گفت من ديگر هيچ توانى نداشتم به آنها گفتم من فقط امضاء مى كنم شما هرچه دلتان خواست در آن نامه بنويسيد.»
احمدى گفت اينگونه مراكز بازداشتگاهى «نه زير نظر سازمان زندانهاست و نه ناظرى هست و نه كسى به حرف اين افراد گوش مى دهد» .
به گفته نعمت احمدى، سردار محمد نورى با اظهارات اخيرش «نورى بر تاريكخانه» بازداشتگاههاى آگاهى تابانده است.