كريم امامى، نويسنده و مترجم نامى بامداد شنبه ۱۸ تير در تهران درگذشت. او از چندى پيش در بيمارستان بسترى بود.
كريم امامى در سال ۱۳۰۹ در شيراز به دنيا آمد. او نخست در دانشگاه تهران در رشته زبان و ادبيات انگليسى تحصيل كرد و سپس در دانشگاه مينه سوتاى آمريكا ادامه تحصيل داد.
كريم امامى از بهترين كارشناسان زبان و ادبيات انگليسى در ايران بود. او در سالهاى پيش از انقلاب ۱۳۵۷ در مدارس عالى زبان انگليسى تدريس مى كرد و در روزنامه هاى انگليسى زبان ايران مقاله و نقد مى نوشت.
امامى از استادان مسلم فن ويراستارى و از پيشگامان صنعت نشر نوين در ايران بود.
كريم امامى سالهاى دراز در موسسه انتشارات فرانكلين سرويراستار بود، و سپس به عنوان مدير انتشارات سروش فعاليت كرد.
وى در زمينه هاى هنرى و ادبى نيز صاحب نظر بود، نقدها و مقالات بسيارى در اين زمينه ها نوشته و برخى از آثار برجسته شاعران و نويسندگان معاصر ايران را به زبان انگليسى ترجمه و منتشر كرده است. او همچنين رباعيات عمر خيام را به زبان انگليسى برگردانده است.
كريم امامى در زبان فارسى نيز نثرى شيوا و روان و زيبا داشت.
برخى از آثار ترجمه كريم امامى بدين شرح است:
با خشم به ياد آر، نمايشنامه اى از جان آزبرن، آبان ۱۳۴۲
گتسبى بزرگ، رمانى از اسكات فيتز جرالد، تهران، ۱۳۴۴
ايرانيان در ميان انگليسى ها، نوشته دنيس رايت، نشر ۱۳۶۴
كريم امامى پس از انقلاب مجموعه اى از مقالات خود را در كتابى به عنوان «از پست و بلند ترجمه» منتشر كرده است.
كريم امامى تنها نويسنده اى فرهيخته و دانشور نبود، بلكه از نظر اخلاق و رفتار نيز انسانى نيك و وارسته شناخته مى شد و در زندگى نمونه اخلاص و صداقت بود.
او پس از انقلاب به همراه همسرش گلى امامى تصدى و اداره يك انتشاراتى و كتابفروشى كوچك به نام انتشارات زمينه را در تهران به عهده داشت.
از كريم امامى دو دختر به جا مانده است.