مأموران دادستانى تهران، سه شنبه شب هفدهم خرداد به منزل اكبر گنجى، روزنامه نگار منتقد مراجعه كردند تا وى را پس از هشت روز مرخصى به زندان بازگردانند.
اين نيروها با ورود به منزل گنجى به تفتيش خانه وى و همسايگان پرداختند و پس از نا اميدى از يافتن وى، در اطراف منزل گنجى به كمين نشستند.عليرغم فضاى امنيتى حاكم بر منطقه، تعداد كثيرى از هواداران دفتر تحكيم وحدت در مقابل منزل وى تجمع كرده بودند. همچنين يوسف مولايى، وكيل گنجى و شمس الواعظين عضو انجمن دفاع از آزادى مطبوعات از ديگر حاضران در محل بودند.
اين اقدام در همان روزى صورت گرفت كه جمال كريمى راد، سخنگوى قوه قضائيه در جمع خبرنگاران اعلام كرده بود كه مرخصى اكبر گنجى با توجه به ارائه گواهى پزشكى تمديد خواهد شد.
گنجى، روز دوشنبه گواهى پزشكان خود را براى مقامات مسئول در دستگاه قضائى ارسال كرده بود.
پس از آنكه گنجى به خانه برگشت مأموران با بى احترامى و درحاليكه بر دستهاى او دستبند زده بودند وى را به زندان منتقل كردند.

گفتگو با همسر اكبر گنجى
معصومه شفيعى، همسر اكبرگنجى ضمن تأييد حضور مأموران در منزل خود، گفت اين عده با زور وارد خانه شده و با نشان دادن حكم بازداشت آقاى گنجى به امضاى سعيد مرتضوى، دادستان تهران خواستار بازداشت اكبر گنجى شده اند، اما به دليل آنكه وى در منزل حضور نداشته، به تفتيش خانه پرداختند.
اكبر گنجى كه پنج سال گذشته را در زندان به سر برده است، دوشنبه پيش براى معالجات پزشكى از زندان مرخص شد.
در هنگام مرخصى اكبر گنجى، مقامات مسئول به طور مشخص اعلام نكردند كه اين مرخصى تا چه زمانى ادامه خواهد داشت و بسيارى نيز بر اين باور بودند كه وى عملاً آزاد شده، يا دست كم بلافاصله به زندان بازگردانده نخواهد شد.
گنجى كه پيش از مرخصى از زندان دست به اعتصاب غذا زده بود، پس از آزادى اعلام كرد كه چنانچه او را بار ديگر به زندان بازگردانند، مجدداً دست به اعتصاب غذا خواهد زد.
خانم شفيعى مى گويد آقاى گنجى بر اساس صحبت با يكى از مقامات بلندپايه قضائى كه نامش اعلام نشده، از زندان آزاد شده بود و اساساً دادستان تهران طرف مذاكره اكبر گنجى نبوده است.
اكبر گنجى از دوم ارديبهشت ۱۳۷۹ در پى شركت در همايش جنجالى موسوم به «كنفرانس برلين» بازداشت و به اتهامات مختلفى از جمله اقدام عليه امنيت ملى محكوم شناخته شد.
هرچند بسيارى از تحليلگران، علت اصلى زندانى شدن اكبر گنجى را مقالاتى مى دانند كه در آن رهبران جمهورى اسلامى را به دست داشتن در قتلها و فساد مالى در داخل و خارج كشور متهم كرده بود.
او پيش از آن نيز يك بار در سال ۱۳۷۶ به دليل اظهاراتش در دانشگاه شيراز بازداشت شده بود.