اكبر گنجى، روزنامه نگار ايرانى كه از پنج سال پيش در زندان به سر مى برد، روز دوشنبه، ۳۰ ماه مه، ظاهرا براى معالجه از زندان آزاد شده است.
از قول خانواده آقاى گنجى گزارش شده است كه در ساعات پس از نيمه شب روز دوشنبه، مأموران زندان بدون اطلاع قبلى، گنجى را در برابر خانه وى در تهران آزاد كردند.
گنجى كه كمى لاغر به نظر مى رسيد گفت كه درباره طول مرخصى وى توضيحى به او داده نشده است.
گنجى در گفتگوى خود با خبرنگاران گفت كه وى در زندان مورد تبعيض قرار داشته و درحاليكه ديگر زندانيان براى مثال حق تلفن زدن به بستگانشان را داشته اند وى در چندين ماه گذشته اين حق را نداشته است.
گنجى در حاليكه بازديدكنندگان براى او دست مى زدند اعتصاب غذاى خود را شكست.
او در چند روز گذشته فقط مايعات مى نوشيد.
گنجى از روز ۲۰ ماه مه دست به اعتصاب غذا زده و خواستار آن شده بود كه از شرايط مشابه ساير زندانيان برخوردار باشد و به وى اجازه داده شود براى درمان بيمارى مزمن آسم به بيمارستانى در خارج از زندان انتقال يابد.
در پى اعلام اعتصاب غذاى گنجى گزارش شد كه مقامات قضائى جمهورى اسلامى موافقت كردند كه در صورتى كه وى اعتصاب غذاى خود را خاتمه دهد با يك ماه مرخصى استعلاجى وى موافقت خواهند كرد.
گنجى گفته بود كه به وعده مقامات اعتماد ندارد و به اعتصاب غذاى خود ادامه خواهد داد.
اعتصاب غذاى گنجى و آنچه كه بى توجهى مقامات نسبت به آن خوانده شده است اعتراض هائى را در داخل و خارج از ايران در پى داشته است.
از جمله روز شنبه اين هفته، سازمان گزارشگران بدون مرز با صدور بيانيه اى از وزيران خارجه كشورهاى اتحاديه اروپا خواست از تقاضاى آقاى گنجى حمايت كنند.
در اين بيانيه آمده است كه اتحاديه اروپا كه از سال ۱۹۹۸ مدعى پيشبرد «گفتگوهاى سازنده» با جمهورى اسلامى بوده است بايد بر مقامات اين كشور فشار بياورد تا مانع از آن شوند اين روزنامه نگار ايرانى با خطر مرگ مواجه شود.
در اين گزارش آمده است كه نمى توان پذيرفت كه زندانيان در ايران براى كسب ابتدايى ترين حقوق، از جمله برخوردارى از درمان مناسب، نا گزير شوند به اعتصاب غذا روى آورند.
گنجى از آوريل سال ۲۰۰۰ ميلادى- ارديبهشت ۱۳۷۹- پس از شركت در كنفرانس برلين بازداشت و بعداً با اتهامات متعددى، از جمله اقدام عليه امنيت ملى محاكمه و محكوم شد.
وى تا قبل از زندانى شدن در نشريات داخل ايران فعاليت داشت و از جمله با درج مطالبى، برخى از مقامات پرنفوذ جمهورى اسلامى را به دست داشتن در قتل گروهى از فعالان سياسى مخالف در جمهورى اسلامى در سال ۱۳۷۷- موسوم به قتل هاى زنجيره اى- متهم كرده بود.
در ديماه سال ،۱۳۷۹ دادگاه جمهورى اسلامى گنجى را به ده سال زندان و پنج سال تبعيد محكوم كرد اما دادگاه تجديد نظر در ارديبهشت سال ،۱۳۸۰ محكوميت وى را به شش ماه كاهش داد اما با مخالفت ديوان عالى كشور، اين حكم به شش سال زندان افزايش يافت.
گنجى در داخل زندان ديدگاه هاى سياسى خود را در جزوه اى تحت عنوان مانيفست جمهوريخواهى تدوين كرد كه در آن جامعه اى ديندار راترسيم مى كند كه با رعايت اصل جدايى دين از سياست اداره مى شود.
اكبر گنجى اخيراً با صدور بيانيه اى، ضمن انتقاد از رهبرى جمهورى اسلامى، از مردم دعوت كرده بود تا از شركت در انتخابات رياست جمهورى خوددارى ورزند.
اكبر گنجى در اولين روز از مرخصى خود با برگزارى يك نشست مطبوعاتى در منزلش، پس از پاسخگويى به سوالات خبرنگاران، اظهار داشت كه به پاس حمايت روزنامه نگاران و خبرنگاران، اعتصاب غذاى خود را در حضور آنها مى شكند.
به گزارش خبرنگار حقوقى خبرگزارى دانشجويان ايران (ايسنا)، اكبر گنجى كه از نيمه شب دوشنبه گذشته به مرخصى آمده است، در اين مصاحبه مطبوعاتى، اظهار داشت: شب گذشته بعد از مذاكراتى كه با تعدادى از مسوولان داشتم، حدود ساعت ۱۲/۳۰ مسوولان زندان مرا به منزل آوردند و طبق صحبت هائى كه شده، مرخصى من بيش از درخواست خودم خواهد بود.
وى با بيان اين كه از هيچ يك از مواضع خودم كوتاه نيامده ام و اگر راديكال تر نشده باشم، محافظه كارتر نشده ام، خاطرنشان كرد: اعتصاب غذاى من ساعت ۷ شب ۲۹ ارديبهشت ماه تا روز (۹ خرداد) ادامه داشت و من در مذاكراتى كه داشتم اعلام كردم تا زمانى كه از زندان آزاد نشوم، به اعتصاب غذاى خود پايان نمى دهم.
گنجى با بيان اين كه متاسفانه گويا دروغى كه در همه نظام هاى اخلاقى امرى ناپسند است، در جامعه اى كه ما زندگى مى كنيم تبديل به يك فضيلت اخلاقى شده است و گفته مى شود زندانى سياسى، اعتصاب غذا و... نداريم، همه اين موارد را نادرست خواند.
وى افزود: در طول مدت اعتصاب، مديركل امور زندان هاى استان تهران با من صحبت كرد و شرايط مرا پذيرفت و قرار شد ايشان در روزنامه رسمى سازمان زندان ها (حمايت) اعتصاب غذاى مرا تأييد كند كه در مصاحبه اى كه روز چهارشنبه با اين روزنامه داشتند، اعلام كردند پس از ديدارى كه با من داشته اند از من درخواست كرده اند كه اعتصاب غذاى خود را بشكنم. به همين خاطر من عصر روز چهارشنبه يك ليوان سوپ خوردم اما به محض اين كه مطلع شدم گفته شده است كه گنجى غذا مى خورد و ما فيلم او را داريم، به اعتصاب غذاى خود ادامه دادم.
گنجى ادامه داد: اعتصاب غذاى من به تأييد رسمى سازمان زندان ها رسيده و اگر مدعى اند كه از غذا خوردن من فيلم دارند، خوشحال مى شوم كه آن را پخش كنند.
وى در پاسخ به اين سوال كه يكى از روزنامه ها عنوان كرده بود گنجى اعتصاب غذا نكرده و در زندان عسل و... مى خورد، گفت: در طول مدت اعتصاب، هر روز عصر توسط پزشك بهدارى مرتب وزن مى شدم و گزارش اين معاينات موجود است و به تأييد سازمان زندان ها نيز رسيده است. حال اگر روزنامه اى كه مواضعش مشخص است، اكاذيبى مى نويسد بايد خود پاسخگو باشد.
گنجى ادامه داد: شب گذشته دوستان جديدى وارد مذاكره شدند و قول هائى دادند و شما در عمل خواهيد ديد كه اگر به آن وعده ها عمل نشود، اعتصاب غذاى خود را ادامه خواهم داد.
وى از ذكر اسامى افراد مذاكره كننده خوددارى كرد و تنها به ذكر اين نكته اكتفا كرد كه وعده هائى كه آنها داده اند از درخواست من بيشتر است و افزود: تعدادى از زندانيان سياسى كه شما هم آنها را مى شناسيد در اين مذاكره حضور داشتند و واسطه شدند.
به گزارش ايسنا گنجى در توضيح علل اعتصاب غذاى خود با تأكيد بر اين كه پنج سال و دو ماه از محكوميتى را كه تا كنون پشت سر گذارده، كاملاً غيرقانونى و غيرعادلانه بوده است، اظهار داشت: چهار سال از حبس من به خاطر در اختيار داشتن فتوكپى يك روزنامه بود در حالى كه داشتن اصل روزنامه نيز جرم نيست، چه برسد به فتوكپى آن. شش ماه از حبسم نيز به خاطر اين بود كه گفتم تعداد زيادى از دوستانم در زندان هستند. كسانى مثل شمس الواعظين، قاضيان، عبدالله نورى، محسن كديور و اين چيز مخفى اى نبود و اگر گفتن اين كه دوستان من در زندان هستند، تبليغ عليه نظام است، كسانى كه اين كار را كرده اند بيشتر تبليغ عليه نظام كرده اند.
گنجى ادامه داد: يك سال و نيم از حبسم نيز به اتهام اهانت بوده است؛ در حالى كه تمام جملاتى كه گفته ام و در كيفرخواست تحت عنوان اهانت از آن ياد شده، عليه سعيد امامى بوده است.
وى ادامه داد: من ۵۷ ماه ممنوع التلفن بودم در حالى كه همه زندانيان و حتى زندانيان سياسى تماس تلفنى داشتند و نكته دوم اين كه در حال حاضر به زندانيان مالى و كسانى كه اختلاس و كلاهبردارى كرده اند گاه ديده مى شود كه حتى يك سال مرخصى داده مى شود اما به من فقط ۶۵ روز داده شد و تمام اين مرخصى ها نيز با واسطه افراد بوده است.
گنجى ادامه داد: من در زندان بيمارى هاى متعددى پيدا كردم كه به تأييد پزشكان متعدد و پزشكان خود زندان نيز رسيده است و آنها عنوان كرده اند كه بايد براى معالجه به خارج از زندان بروم ولى اين مساله ساده نيز از من دريغ شد و مجموعه اين نكات باعث شد كه دست به اعتصاب غذا بزنم.
وى تأكيد كرد: معتقدم زندان كردن كليه زندانيان سياسى، مطبوعاتى، دانشجو و وبلاگ نويس غيرقانونى است و تمام اين ها بايد بدون هيچ قيد و شرطى آزاد شوند؛ چرا كه زندانى سياسى مرتكب هيچ جرمى نشده است و فقط يك دگرانديش است و بيان نظر و عقيده نيز در هيچ جا جرم نيست مگر اين كه منتهى به خشونت شود كه حرف هيچ يك از اين افراد منتهى به خشونت نشده است.
وى در پاسخ به اين سوال كه آيا احتمال آزادى سه زندانى ملى مذهبى وجود دارد، با ابراز اين عقيده كه در روال فعلى، عقلانيتى مشاهده نمى شود، گفت: به طور كلى بايد بگويم با زندانى شدن تعدادى از دگرانديشان هزينه داخلى و خارجى براى نظام به بار آمد و در زندان بودن اين افراد هيچ فايده اى براى نظام جمهورى اسلامى ندارد.
گنجى ادامه داد: سوال من از شما و دستگاه قضائى اين است كه با بررسى كتاب هاى قبل و بعد از زندان من آيا تغييرى در مواضع من مشاهده مى كنيد؟ اگر قرار بود من مواضع پيشين خود را پس بگيرم، بايد در كتاب هاى من اين نكته مشاهده مى شد ولى آيا به اين هدف رسيدند؟
وى تأكيد كرد: تا زمانى كه در زندان هستم، از هيچ يك از مواضع خود عدول نمى كنم و مواضعم نسبت به گذشته راديكال تر شده است و براى اين مسأله نيز دليل و سند دارم و از شما مى خواهم كه بى رحمانه نظراتم را نقد كنيد.
وى درخصوص علت موافقت با مرخصى اش اظهار داشت: شايد يكى از علل آن انتخابات باشد ولى در هر صورت من گفته بودم كه تا پاى مرگ بر روى مواضع خود ايستاده ام و قطعا از اين مواضع كوتاه نمى آمدم.
وى در پاسخ به سوالات مكرر خبرنگاران در مورد انتخابات رياست جمهورى تصريح كرد: از هيچ كانديدايى حمايت نمى كنم.
به گزارش خبرنگار ايسنا خبرنگارى از گنجى سوال كرد، عنوان شده كه ۳۵۰ نفر از زندانيان سياسى و غيرسياسى در حمايت از شما اعتصاب غذا كرده اند آيا اين مطلب صحت دارد؟ كه گنجى در پاسخ به اين سوال اظهار بى اطلاعى كرد.
در ادامه خبرنگارى از گنجى سوال كرد آيا در تحصن هائى كه قرار است به نفع زندانيان برگزار شود، شركت خواهد كرد؟ كه وى در پاسخ بر آزادى كليه زندانيانى كه آنها را زندانى سياسى مى خواند، تأكيد كرد و ابراز داشت كه اين افراد جرمى ندارند.
وى با يادآورى اين كه در حال حاضر بايد براى بيمارى خود مشغول معالجه شود، گفت: سعى مى كنم در اين مدت كوتاه جسم خود را تقويت كنم تا در مبارزات بعدى توان داشته باشم.
خبرنگارى از گنجى سوال كرد كه شنيده شده دكتر معين قرار است از زندانيان و فعالان سياسى در كابينه خود استفاده كند، آيا پستى به شما پيشنهاد شده است؟ كه وى تنها سكوت كرد و لبخند زد و يوسف مولايى وكيل مدافع وى اظهار داشت: قرار است ايشان كابينه خود را در زندان اوين تشكيل دهد.
خبرنگار ديگرى سوال كرد شما هم چنان يك اصلاح طلب هستيد، يك معنى جديد از اصلاحات عرضه كنيد كه گنجى گفت: من از يك منظر اصلاح طلبم و از يك منظر انقلابى. اين دو را با گفته هاى واپس گرايان قاطى نكنيد.
وى ادامه داد: براى رسيدن به اهداف دموكراسى خواهانه از دو روش انقلابى و اصلاح طلبانه مى توان استفاده كرد كه اگر معناى روش انقلابى، روش خشونت بار باشد، من انقلابى نبوده و نخواهم بود و دگرانديشان نيز هيچ گاه از روش انقلابى به اين معنا استفاده نخواهند كرد. ما خواهان آزادى و حقوق بشر هستيم و اين اهداف راديكالى است كه با روش هاى اصلاح طلبانه مى توان به آن رسيد.
گنجى ادامه داد: اصلاحات از نظر من گذار از نظام اقتدارگرا به دموكراتيك است و من خواهان يك جمهورى دموكراتيك هستم.
وى در تشريح وضعيت فعلى سلامت جسمى خود گفت: من براى درمان بايد ۱۰ جلسه در بيمارستان توانبخشى بسترى شوم. از سوى ديگر بيمارى آسم نيز دارم كه دكتر مصطفى معين، دكتر برادران فر و دكتر فرهادى در سال ۸۲ آن را تأييد كردند.
گنجى در پاسخ به اين سوال كه شما شكنجه جسمى نيز شديد؟ گفت: من شكنجه جسمى نشدم و فكر نمى كنم كسى جرأت داشته باشد مرا شكنجه كند؛ چون آن قدر مى توانم از حق خود دفاع كنم كه جرأت كوچك ترين بى احترامى را ندارند ولى فشار روحى وجود داشت و بيشترين فشار را خانواده زندانيان تحمل مى كنند.
وى با بيان اين كه «اگر تا آخرين لحظه عمرم در زندان باشم، از هيچ يك از مواضع خود كوتاه نمى آيم» در پاسخ به سوالى درباره درخواست آزادى مشروط تأكيد كرد: هيچ گاه درخواست آزادى مشروط نخواهم كرد.
خبرنگار ديگرى سوال كرد كه آيا كتاب و روزنامه در زندان در اختيار شما قرار مى گرفت كه وى گفت: دو روزنامه در اختيار من قرار داده مى شود ولى براى كتاب مشكلى وجود ندارد.
وى مشكل جسمى فعلى خود را آسم، بيمارى ريوى و كمر درد عنوان كرد.
گنجى در پاسخ به اين سوال كه «آيا در طول دوران زندان شكنجه شده است يا خير؟» ، گفت : شكنجه جسمى نشدم. مگر كسى جرأت چنين كارى با من را دارد. آنقدرها مى توانم از خود دفاع كنم كه كسى جرأت چنين كارى را نداشته باشد، اما همواره با فشارهاى روحى را تحمل كرده ايم، البته خانواده بنده و ساير خانواده هاى زندانيان همواره در معرض فشارها و آسيب هاى روحى بوده اند، والا بنده تاكنون به راحتى زندان را تحمل كرده ام و خواهم كرد.
وى ارتباط اعطاى مرخصى از سوى مسوولان زندان اوين به خود را در آستانه انتخابات رياست جمهورى متحمل دانست و در پاسخ به اين سوال كه آيا وساطت هاشمى رفسنجانى موجب اعطاى مرخصى به شما شده است؟ «، تأكيد كرد: هاشمى هيچ نقشى در اين رابطه نداشت.
اين روزنامه نگار زندانى در ادامه با تأكيد بر اينكه محكوميت كليه زندانيان سياسى و وبلاگ نويس غيرقانونى است و به سرعت بايد آزاد شوند، تصريح كرد : زندانى سياسى يك دگرانديش است، اما دگرانديش با زندانى سياسى تفاوت دارد، چون مبارزات دگرانديشان در طول نيم قرن دوم چشمگير بود و تحولات عظيمى در راه تحقق دموكراسى و حقوق بشر بوجود آورد.
وى افزود : بيان نظر و انديشه در هيچ كجاى دنيا جرم نيست، فقط در مواردى جرم محسوب مى شود كه به خشونت عملى منجر شود.
زندانيان سياسى هيچ جرمى ندارند، مگر دگرانديشى. روزنامه نگاران نيز نقشى موثرى در تحقق دموكراسى دارند.
اين روزنامه نگار زندانى در پاسخ به درخواست يكى از خبرنگاران كه از او خواست تعريف جديدى از اصلاح طلبى ارائه كند، گفت : البته بنده با همه اصلاح طلبان دوستى صميمى دارم و همه اين عزيزان از دوستان صميمى بنده به شمار مى آيند، اما بايد عنوان كنم كه مسيرى كه اصلاح طلبان در سال هاى گذشته طى كرده اند، روند درستى نبود.
