هم ميهنان گرامى،
در اين روزهاى بحرانى و سرنوشت ساز در تاريخ ايران كه در ميانه خطر جنگ و بحران انقلاب ناشى از بى اعتنايى نابخردانه گروهك متحجر حاكم نسبت به فرهنگ ملى ايرانيان، هنجارهاى بين المللى، ضديت ذاتى با مدرنيته و نوسازى كشور و نيز عدم توانايى فكرى فلسفى آنان در همراهى شايسته با پروسه جهانى شدن گرفتار آمده ايم، لازم مى دانيم كه به منظور پيشگيرى از انحراف در جنبش ۱۵۰ ساله آزادى خواهى و دمكراسى طلبى مردم به پا خواسته اين سرزمين، از قعر زندانِ هارون الرشيديِ يزيدِ زمانه، همصدا با يكايك هم ميهنان، درد مشترك و خواست ملى خود را فرياد كرده، همراه با ساير فعالان اجتماعى و مبارزان سياسى داخل و خارج از كشور، بارى ديگر ضمن تحريم انتخابات فرمايشى- نمايشى ِ رياست جمهورى ِ دستگاه مستبد و ضد حقوق بشرى رژيم نامشروع ِ حكومت مطلقه، خواست نهايى همگانِ ايرانيان، مبنا بر تدوين و نوسازى ساختار كهنه سياسى- حقوقى كشور را به جهانيان اعلام داريم.
همانطور كه رژيم پادشاهى با تهديد، ارعاب، زندان، شكنجه، بگير و ببند، نتوانست فرهنگ تغيير، توسعه، پيشرفت را در جامعه ايران سركوب نمايد، اهالى قدرت پرستِ حكومتِ روحانيونِ سياست زده و آدم خواران مسلح آن نيز بدون ترديد در اين راه ناكام خواهند ماند.
در عصر انقلاب ارتباطات و انفجار اطلاعات، تلاش بى هوده براى به انحصارِِ مطلق درآوردن روزنامه ها، مجلات، رسانه هاى گروهى، نشريات چاپى و غير چاپى، راديو و تلويزيون، فقط مى تواند كوس رسوايى رژيم را هر چه بيشتر طنين انداز نموده، خشك مغزى و بى فرهنگى سردمدارانِ بت ساز و مريد پرور ملايان مرتجع را بيش از پيش نزد جهانيان آشكار نمايد.
ما به عنوان جمعى از زندانيان سياسى كشور كه بر خلاف موازين حقوق بشرى رايج در جهان، به زندان مخوف رجايى شهر كرج تبعيد گرديده ايم و مدت هاست كه در سياه ترين شرايط قرون وسطائى به سر مى بريم، با تمام توان در مقابل اين رژيم سراپا جهل و جنون، همچنان بر اصول انسانى، حقوق طبيعى و اميد هاى مدنى مردمان سراسر كشور، مندرج در اعلاميه جهانى حقوق بشر كه پيش نياز ساختن ايرانى آزاد و آباد است، بويژه اصل آزادى بيان، اصل آزادى مطبوعات، اصل آزادى اطلاع رسانى، اصل آزادى انتخابات، اصل آزادى تجمع و تظاهرات مسالمت آميز، اصل آزادى احزاب و گروههاى سياسى و... پايدارى و پافشارى نموده، از زن و مرد ايرانى درخواست مى داريم تا همچون انتخابات شوراها در ۹ اسفند ،۸۱ انتخابات مجلس در ۱ اسفند ،۸۲ با عدم حضور كارساز خود در انتخابات نمايشى ۲۷ خرداد ۸۴ براى سومين بار متوالى به غاصبان حاكميت مردمى برآمده از انقلاب ۵۷ بفهمانند كه فاقد هرگونه مقبوليت مردمى، وجاهت قانونى، مشروعيت سياسى و حيثيت بين المللى هستند.

ايران هرگز نمى ميرد
بينا داراب زند، ارژنگ داوودى، حجت زمانى
زندانيان سياسى بند ۱ زندان رجايى شهر كرج
شنبه ۷ خرداد ۱۳۸۴