هفته نامه اكونوميست، چاپ لندن، سرمقاله آخرين شماره خود را به فعاليت هاى هسته اى ايران اختصاص داده و تحت عنوان «بازگشت به محور شرارت» ، ادامه فعاليت هاى ايران را اسباب شرمسارى دولت جورج بوش و آزمونى در پيش روى منتقدان وى دانسته است.
اكونوميست همچنين تصويرى از آيت الله خامنه اى را در روى جلد خود به چاپ رسانده كه در آن رهبر ايران در حالى كه چفيه به گردن دارد، لبخند بر لب به انفجار اتمى كه در كف دستش روى داده، خيره شده است.
اكونوميست در سرمقاله خود اشاره مى كند كه اين روزها ديگر كمتر مى توان از جورج بوش چيزى درباره «محور شرارت» شنيد. در خلال سه سال گذشته و از هنگامى كه رئيس جمهور آمريكا دستيابى عراق، ايران و كره شمالى به تسليحات اتمى را فاجعه آميز خواند، اتفاقات ناگوار فراوانى روى داده است. به اعتقاد اكونوميست، پس از رسوايى حاصل از عدم پيدا شدن تسليحات كشتار جمعى در عراق، آقاى بوش ديگر به راحتى نمى تواند براى اعلام خطر، فرياد گرگ، گرگ سر دهد.
با اين حال به اعتقاد اكونوميست، عليرغم تلاش آقاى بوش براى عوض كردن موضوع، گرگ ها همچنان پشت در به كمين نشسته اند. اين هفته نامه چاپ لندن اشاره مى كند كه در هفته هاى آينده، جهان احتمالا با دو چالش اتمى روبرو خواهد شد؛ بر اساس اخبار رسيده از كره شمالى، رژيم اين كشور خود را براى نخستين انفجار اتمى اش آماده مى كند و از سوى ديگر، ايران در صدد از سرگيرى بخشى از فعاليت هاى مربوط به غنى سازى اورانيوم است كه از شش ماه پيش متوقف شده بود.
اكونوميست ادامه مى دهد در صورت تحقق اين احتمال، تمام جهان بايد براى رويارويى با چنين چالشى بپاخيزد و نبايد تنها منتظر آمريكا بود. بسيارى از منتقدان آقاى بوش، معتقدند آمريكا نبايد در سال ،۲۰۰۲ عراق را در اولويت سياست خارجى خود قرار مى داد، چرا كه تجربه عراق، باعث افزايش اشتهاى اتمى ايران و كره شمالى شد. موضوعى كه امروز جهان با آن روبروست، اين است كه هر دو رژيم ايران و كره شمالى، غيرقابل پيش بينى اند و در صورت دستيابى آنان به سلاح هاى اتمى، ممكن است كشورهاى همسايه شان نيز تلاش براى مسلح كردن خود به بمب اتمى را آغاز كنند. اكونوميست مى نويسد با توجه به اين، امروز بايد تمام كشورهاى جهان از كليه راه هاى معقول استفاده كنند تا مانع فروپاشى پيمان منع گسترش تسليحات هسته اى شوند.
هفته نامه اكونوميست با اشاره به مذاكرات ايران با كشورهاى اروپايى، مى نويسد در آغاز اين مذاكرات، آمريكا در ديدارهاى خصوصى خشم خود را از اقدامات اروپايى ها ابراز مى كرد و معتقد بود پرونده ايران بايد به شوراى امنيت سازمان ملل متحد ارجاع شود. حال كه خواسته آمريكا، احتمالا به وقوع خواهد پيوست، مقامات اين كشور درخواهند يافت كه نوشداروى شوراى امنيت هم كارايى چندانى ندارد. روسيه به عنوان يكى از اعضاى قدرتمند شوراى امنيت، همچنان در تلاش است رآكتورهاى خود را به ايران بفروشد و در حالى كه قيمت نفت خام تا مرز بشكه اى پنجاه دلار صعود كرده، چين تمايل چندانى به اعمال تحريم اقتصادى و قطع صدور نفت از يكى از بزرگترين منابع تامين نفت جهان نخواهد داشت.
اكونوميست در پايان مى پرسد پس تكليف چيست؟ و در پاسخ به اين نكته اشاره مى كند كه آمريكايى ها و اروپايى ها هنوز عادت بد ترساندن ايران از تهديدات اسراييل را كنار نگذاشته اند. به اعتقاد اكونوميست، حمله نظامى عليه تاسيسات هسته اى پراكنده و سرى ايران، ممكن است نتواند موفق باشد و حتى در صورت موفقيت، مى تواند اقدامات تلافى جويانه ايران، نظير حمله به اسراييل و كارشكنى در برنامه آمريكا در عراق را به دنبال داشته باشد.
اكونوميست ادامه مى دهد ممكن است هرگز نتوان كشورهايى را كه دچار بدگمانى نسبت به ديگرانند را از توليد تسليحات هسته اى منصرف كرد. اما به هر حال ايران نيازمند دستيابى به بازارهاى جهانى است تا بتواند براى جمعيت روزافزون خود كه از عشق و علاقه شان نسبت به انقلاب اسلامى كاسته شده است، ايجاد شغل كند. كره شمالى نيز براى تامين تقريبا تمام انرژى مصرفى خود، به چين وابسته است.
از نظر اكونوميست اگر اين كشورها به طور جدى با تهديدهاى اقتصادى روبرو شوند و همزمان از طرف آمريكا نيز تضمين هاى مشخصى دريافت كنند مبنى بر اين كه امنيتشان از سوى اين كشور تهديد نخواهد شد، ممكن است بتوان غول اتمى را به چراغ جادو بازگرداند. البته به اعتقاد اكونوميست، انجام چنين كارى به ديپلماسى، همكارى و اتحادى نياز دارد كه جهان؛ ديرزمانى است شاهدش نبوده است.