گروهى از كارشناسان علوم ژنتيك مى گويند با مطالعه DNA گروهى از مردمان كهن در مالزى، بسيارى از جنبه هاى نحوه مهاجرت انسان امروزى از آفريقا را روشن ساخته اند.
اين دانشمندان مى گويند مهاجرت انسان امروزى از آفريقا به ساير قاره ها در تنها يك نوبت در حدود ۶۵ هزار سال قبل صورت گرفته است.
براساس اين مطالعه يك گروه واحد از شكارچيان-گردآوران كه احتمالا تنها متشكل از چندصد نفر بود پس از خروج از آفريقا مسير جنوب هند و آسياى جنوب شرقى را در پيش گرفت و در نهايت به استراليا رسيد.
محققان مى گويند اين مهاجرت در آخرين دوره عصر يخ روى داد، يعنى زمانى كه اروپا به علت سرماى شديد هنوز قابل سكونت نبود. به همين دليل اروپا هزاران سال بعد، نه به وسيله مهاجرانى كه مستقيما از آفريقا مى آمدند، بلكه توسط شاخه اى از همان گروه اوليه اشغال شد.
نتايج اين مطالعه در آخرين شماره مجله «ساينس» چاپ شده است.
اين مطالعه بر تحليل «دى ان اى» ميتوكوندريال، نوعى ماده ژنتيكى كه تنها از طريق زن به فرزند به ارث مى رسد استوار است.

در جستجوى غذاى دريايى
دانشمندان همواره تصور مى كردند كه مهاجرت از آفريقا در حدود ۷۰ هزار سال قبل در يك مسير شمالى به سوى اروپا و آسيا انجام شد.
اما براساس اين مطالعه ژنتيكى، نخستين مهاجران احتمالا به طمع غذاى دريايى، مسير ساحلى اقيانوس هند را در پيش گرفتند و در حدود ۵۰ هزار سال قبل به استراليا رسيدند.
دكتر مارتين ريچاردز از دانشگاه ليدز در بريتانيا، كه در اين مطالعه شركت داشته است، مى گويد كه نخستين مهاجران احتمالا در پى كاهش منابع غذايى درياى احمر كه ناشى از تغيير آب و هوا بود، راه جنوب آسيا را در پيش گرفتند.
وى اضافه مى كند: «شايد همين تلنگرى بود كه آنها را به راه انداخت.»

سرنخ ژنتيكى
زمانى كه نخستين انسان هاى امروزى در آفريقا تكامل يافتند، عمدتا با گوشت شكار حيوانات زندگى مى كردند.
اما در حدود ۷۰ هزار سال قبل، آنها به غذاهاى دريايى روى آورده بودند.
تحقيقات تازه حاكى است كه مهاجران اوليه ۶۵ هزار سال قبل در طول سواحل شبه جزيره عربستان به سوى هند و اندونزى به حركت درآمدند.
زيرمجموعه اى از همين گروه بعداً در حدود ۳۰ تا ۴۰ هزار سال قبل به سوى هند و ايران به حركت درآمد و در خاور ميانه و اروپا سكنى گزيد.
اين داده ها نتيجه مطالعه دو تيم از دانشمندان به روى «دى ان اى» در بوميان مالزى و جزاير اندامان و نيكوبار واقع در اقيانوس هند است.
دانشمندان با مطالعه «دى ان اى» بخشى از سلول هاى ما به نام ميتوكوندريال، مى توانند نزديكى گروه هاى مختلف انسان ها نسبت به يكديگر را رقم بزنند.

قرار است ظرف مدت ۱۰ هفته مبلغ بيست ميليارد دلار تقسيم شود كه يك سوم به دولت و دو سوم نيز به كانتون ها خواهد رسيد
داشتن دو هزار و نيم تن طلا براى كشور كوچكى مانند سوئيس مقدار بسيار زيادى است. تنها آمريكاست كه در اين زمينه بر سوئيس برترى دارد.
منظور اصلى سوئيسى ها از انباشت اين همه طلا آن بوده كه ثبات مالى را پشتوانه اى براى فرانك سوئيس (واحد پول اين كشور) فراهم نمايند. اما اين روش ديگر قديمى شده و دولت سوئيس در سال ۱۹۹۷ اعلام كرد قصد دارد نيمى از ذخاير طلا را بفروشد.
اما هشت سال طول كشيده تا مشخص گردد چه كسى از پول حاصل از فروش طلا بهره مند خواهد شد.
اكنون گزارشها حاكيست كه پول فروش اين ذخيره طلا بين ۲۶ كانتون (نواحى) كشور سوئيس و دولت تقسيم مى شود.
ابتدا در سايه فاش شدن روابط مالى سوئيس با آلمان نازى طرحى اعلام شد كه به موجب آن صندوقى تاسيس شود و قربانيان نقض حقوق بشر در سراسر دنيا از آن استفاده كنند.
اما رأى دهندگان سوئيسى به اين طرح رأى منفى دادند و به ايده اوليه ايجاد ذخاير طلا براى تضمين ثبات مالى و حمايت از واحد پولى كشور وفادار ماندند.
بدين ترتيب تصميم رأى دهندگان سوئيس آن شد كه درآمد طلاها را براى خودشان نگاه دارند.
اكنون قرار شده تا اين پول بصورت هفتگى توزيع شود، هرچند چنين پول هائى را نمى توان پول تو جيبى حساب كرد.
قرار است ظرف مدت ۱۰ هفته مبلغ بيست ميليارد دلار تقسيم شود كه يك سوم به دولت و دو سوم نيز به كانتون ها خواهد رسيد.
اين پولى است كه اكثر سياستمداران فقط در رويا مى توانستند ببينند و اين فرصتى است براى نوسازى يك بيمارستان يا ساختن يك سالن ورزشى براى يك مدرسه.
بهرحال به نظر مى رسد سوئيس ها هنوز تصميم نگرفته اند كه اين پول هاى كلان بادآورده را چطور خرج كنند. شايد بخواهند كه باز به پس انداز ادامه دهند

ميتكو كه تا پاسى از نيمه شب در خيابانها اطراف مجللترين هتلهاى شهر صوفيه كار مى كند، به توانايى خود براى رساندن سريع آنچه مشتريانش مى خواهند، تفاخر مى كند.
وى اظهار مى كند: «ظرف ده دقيقه مى توانم هر دخترى را كه دلتان مى خواهد، بلوند، سياهپوست يا سفيدپوست، برايتان جور كنم.»
كاسبى ميتكو بخشى از صنعت جنسى است كه بنا به اعلام سازمان بين المللى كار «در ساليان اخير بسيار متنوع و جهانشمول شده است.»
اين سازمان در گزارشى درباره كار اجبارى بيان كرده است كه در سراسر جهان، كار اجبارى كه شامل بهره كشى جنسى نيز مى شود، ساليانه ۳۱ ميليارد دلار درآمد دارد كه نيمى از اين رقم در جهان صنعتى و يك دهم آن در كشورهاى در حال گذار به دست مى آيد.

كشورهاى منبع
سازمان بين المللى كار اعلام مى كند: «تحولات فناورى مانند اينترنت و نيز گسترش گردشگرى، آژانسهاى اسكورت (همخوابه) و رسانه هائى كه خدمات جنسى را تبليغ مى كنند، همگى به افزايش تقاضا براى صنعت جنسى افزوده اند.»
ميتكو به عنوان يك گرداننده محلى مى گويد كه اكثر مشتريانش گردشگران و كاسب كارانى هستند كه براى سفر تجارى به بلغارستان مى آيند.
بسيارى از همكارانش در بلغارستان و كشورهاى همسايه صنعتى را اداره مى كنند كه خود صادرات و واردات مى دانند ولى سازمان بين المللى كار آنها را شبكه هاى هوشمند قاچاق انسان براى صنعت جنسى مى نامد.
بنا به اعلام اين سازمان، «برخى مناطق مانند اروپاى جنوب شرقى بعد از جنگ (بالكان) و افت شديد اقتصاد به قطبى براى قاچاق زنان تبديل شده اند. در اروپا، آلبانى، جمهورى مولداوى، رومانى و اوكراين به عنوان منابع مهم قربانيان قاچاق شناسايى شده اند.»

طمعه سودآور
هر صنعت، گردانندگان دانه درشت خود را دارد. اما بعيد است كه ميتكو را بتوان سركرده باند دانست.
با وجود شمار دخترانى كه ميتكو براى ارائه به مشتريان در اختيار دارد، درآمد ساعتى آنها (۲۰ دلار) نمى تواند وى را به مردى متمول تبديل كند، دست كم در مقايسه باهمتايان غربى اش كه پول بيشترى به جيب مى زنند.
سازمان بين المللى كار تخمين مى زند كه در بخشهاى صنعتى آمريكا و اروپا، يك كارگر جنسى كه ناگزير به تن فروشى شده، به طور ميانگين ساليانه ۶۷۲۰۰ دلار براى ارباب خود به دست مى آورد.
در هر حال بر اساس معيارهاى بلغارستان كه يكى از فقيرترين كشورهاى اروپا با ميانگين حقوق ساليانه ۲۶۰۰ دلار است، ميتكو كاسبى پررونقى دارد.
بنا به گزارش سازمان بين المللى كار، يك روسپى در كشورهاى در حال گذار ساليانه ۲۳۵۰۰ دلار درآمد دارد و در نتيجه برده دارى جنسى ده برابر از ساير كارهاى اجبارى در اين كشورها سودآورتر است.

فروش جوانى
ميتكو اين كار را فقط براى امرار معاش انجام مى دهد. وى با غرور مى گويد: «سه سال است كه در كار دختران هستم.»
وقتى از وى سوال مى شود كه آيا از اين كاسبى پولدار شده است، وى شانه هايش را بالا مى اندازد و مى گويد: «شايد.»
نيشخند ميتكو چين و چروكهاى صورتش را آشكار مى كند و نشان مى دهد با وجود لباسهاى شيكى كه مى پوشد، مسن تر از دخترانى است كه براى وى كار مى كنند. روى موهاى جو گندمى خود يك كلاه بيسبال گذاشته است تا خود را جوانتر نشان دهد.
مشتريان زنان بدكاره نيز به اين نوع ظاهر اهميت مى دهند.
نظرسنجى سازمان بين المللى مهاجرت در سال ۲۰۰۳ در ۱۸۵ كشور نشان مى دهد كه بيش از سه چهارم پاسخ دهندگان «براى روسپى هاى ۲۵ سال به پائين ابراز علاقه كرده اند و ۲۲ درصد نيز گروه سنى زير ۱۸ سال را ترجيح مى دهند.»
بنا به اين تحقيق، بسيارى از مشتريان علنا اذعان كرده اند كه افراد جوان را مى خواهند زيرا آنها «رام تر» هستند.

كارگران مفلوك
هيچكدام از اين نكات براى ميتكو عجيب نيست.
همه دختران تحت نظر وى بين ۱۶ تا ،۲۰ «حداكثر ۲۰»، سال سن دارند و او با دست نشان مى دهد كه زنانى را كه دوره نوجوانى را پشت سرگذاشته اند، استخدام نمى كند.
او از بيان اين كه اين دختران اهل كجا هستند، اكراه دارد، اما اين احتمال هست كه آنها از مناطق روستايى بلغارستان يا كشورهاى آسيايى يا آفريقايى اجير شده باشند كه فقردر آنجا موج مى زند.
شايد برخى از اين دختران داوطلبانه كار كنند، كه اثبات خلاف اين مسأله فوق العاده دشوار است. بنا به اعلام سازمان بين المللى كار، «صنعت جنسى استراتژى خود را با استفاده از شيوه هاى موذيانه تر اجبار زنان با قانون سازگار كرده و شناسايى اين ترفندها دشوار است.»
اين احتمال هست كه دخترانى كه براى ميتكو كار مى كنند، با وعده زندگى بهتر مانند كار در بيرون صنعت جنسى يا ازدواج به صوفيه كشانده شده باشند.
سازمان بين المللى كار اعلام كرده است: «بسيارى از قربانيان بهره كشى جنسى اجبارى بعد از آن كه ابتدا براى انجام فعاليتهاى متنوع اقتصادى استخدام شده اند، فريب خورده اند.»

كشته شدن حداقل شش زن جوان فلسطينى در ماه هاى اخير موجب نگرانى فعالان حقوق بشر شده است. در برخى بخش هاى اراضى فلسطينيان اين قتلها را قتل ناموسى توصيف كرده اند.
قربانيان اين نوع قتل ها معمولا به داشتن رفتارهاى غيراخلاقى و لكه دار كردن حيثيت خانواده متهم مى شوند. آنچه در پى مى آيد (كه با استناد به اطلاعات قابل دسترسى تهيه شده) داستان قتل برخى از آنهاست:
آخرين بار فطن را ساعت ۲ و سى دقيقه بعد از ظهر روزشنبه ديده اند. او از پنجره منزلش سرگرم تماشاى راهپيمايى يك گروه مذهبى بوده است. يكى از راهپيمايان كه فطن را مى شناخت، او را پشت پنجره ديده است. دو ساعت بعد از آن فطن۲۲ ساله در اثر ضربات شديدى كه با يك ميله آهنى بسرش وارد شده و جمجمه اش را شكسته بود جان سپرد. فطن يك فلسطينى مسيحى و ساكن شهررام الله بود.
پس از پيدا شدن پيكر بى جان فطن، پدر وعمه اش بازداشت شدند.
جرم فطن اين بود كه عاشق يك پسر مسلمان شده بود. عشقى كه خانواده اش شديدا با آن مخالف بودند.

محكوم به مرگ
فطن كه سايه مرگ را بر سرخود مى ديد چند هفته پيش از به قتل رسيدن نوميدانه تلاش كرده بود تا راهى براى فرار بيابد. او پس از ناكامى در فرار و در بازگشت به خانه با خشم بستگانش روبرو شد و به شدت مورد ضرب و جرح قرار گرفت.
بر اساس بعضى گزارشها، ضرب و جرح و شكستگى استخوان لگن دليل بسترى شدن فطن در بيمارستان بوده است. ولى برخى گزارشهاى ديگر حاكى است كه او از پنجره طبقه سوم به بيرون پريده و مجروح شده بود.
در هر صورت شدت جراحات و بسترى شدن فطن باعث شد «مصطفى عيسى» ، فرماندار رام الله، دستور دهد چند محافظ اطاق او در بيمارستان را تحت نظر قرار دهند.
فرماندار رام الله بقيه ماجرا را اين چنين شرح داد: «فطن تصميم گرفت كه از يك راه سنتى كه در ميان اعراب مرسوم است و تنبيه ناميده مى شود مشكل خود را حل كند. بر اساس اين رسم زنى كه پريشان حال و مستاصل است مى تواند براى حل مشكل خود به يك قبيله با نفوذ پناه ببرد.
فطن به يكى از قبائل باديه نشين در اريحا پناه برد. بزرگان قبيله واسطه شدند و از پدر او قول گرفتند كه با او كارى نداشته باشد. فطن به منزلش بازگشت اما چند روز بعد جسد او پيدا شد.»
فرماندار رام الله از بابت قتل او بشدت متاسف شده چون او همان شخصى است كه در راهپيمايى دسته مذهبى فطن را پشت پنجره ديده بود.

مرگ در اثر خفگى
۴۸ ساعت بعد، دو خواهر مسلمان، در مكانى نه چندان دور از خانه فطن، به قتل مى رسند. به اعتقاد پليس انگيزه قتل آنها نيز حفظ آبروى خانواده بوده است. «عمانى»، ۲۰ ساله و «رودينه»، ۲۷ ساله، كه هر دو متاهل بوده اند، خفه شده بودند.
اعضاى خانواده اين دو زن، كه در «جبل مكبر» در شرق بيت المقدس زندگى مى كنند، حاضر به گفتگو نشدند. اما اهالى محل گفتند كه علت كشته شدن اين زنان دعواى خانوادگى بر سر ارثيه بوده است.
اكنون پدر و مادر اين دو خواهر در زندان بسرمى برند و برادر آنها، كه مظنون اصلى است، متوارى شده است.
پدر آنها هنگام بازداشت در كمال خونسردى گفته بود كه وقتى به خانه بازگشته، متوجه شده است كه دخترانش به دست برادرشان به قتل رسيده اند چون آنها آبروى خانواده را برده بودند. پدر عمانى و رودينه در ادامه گفته بود زن شوهردار نبايد با مرد ديگرى رابطه داشته باشد اما او به پسرش گفته بود كه از كشتن آنها صرف نظر كند.
كسى از روزهاى آخر زندگى اين دو خواهر اطلاعى ندارد. آيا آنها نيز از عاقبتى كه درانتظارشان بوده خبر داشتنده اند؟ آيا مانند فطن سعى كرده بودند كه راه گريزى پيدا كنند؟ اما اگر درصدد فرار هم بوده اند شانس زيادى نداشتند.
درماه هاى اخير در كرانه غربى رود اردن و نوارغزه بر تعداد قتلهاى ناموسى افزوده شده است و فعالان حقوق زنان نمى توانند دليل خاصى براى آن ارائه دهند.
گرچه مى توان گفت كه اخيراً دراين مناطق قدرت قانون مختل شده است و در جامعه مردسالار فلسطينيان اگر مردى مرتكب چنين جنايتى شود به راحتى مى تواند از چنگال عدالت بگريزد.
ضاربان «يوسرى» ۱۹ ساله، كه گفته مى شود از گروه حماس بوده اند، ممكن است هرگز به دست عدالت سپرده نشوند. به گفته شاهدان عينى قاتلان او از جوخه حراست اخلاق حماس بودند.
روزى كه او به قتل رسيد تازه لباس عروسى اش را خريده بود. بعد از خريد همراه با نامزدش، خواهر و نامزد خواهرش به كنار ساحل رفته بود.
جرم اخلاقى يوسرى چه بود؟ به گفته خانواده اش يوسرى مرتكب هيچ گناهى نشده بود. اما پس ازخريد عروسى هدف آماج گلوله مردان مسلح قرارگرفت و جان سپرد.

مجرمين
در زندانى در شهر نابلس گروهى از كسانى كه به جرم ارتكاب قتلهاى ناموسى زندانى شده اند، ديده مى شوند. در ميان آنها يك نوجوان ۱۷ ساله جلب توجه مى كنند. پليس مى گويد اين جوان مسيحى پس ازكشتن خواهرش خود را به پليس تسليم كرده است.
فطن، در آرامگاه مسيحيان در شهر رام الله به خاك سپرده شده است. بر روى گور او سنگى به چشم نمى خورد. پدر فطن براى دوساعت از زندان آزاد شد تا در مراسم خاكسپارى او شركت كند.

مالكوم گليزر، ثروتمند آمريكايى با به دست آوردن ۷۵ درصد سهام باشگاه منچستر يونايتد، محبوب ترين باشگاه فوتبال جهان را از آن خود كرد.
اين ثروتمند آمريكايى پيشتر جزئيات طرح يك و نيم ميليارد دلارى خود براى تصاحب باشگاه فوتبال منچستر يونايتد را منتشر كرده بود.
آقاى گليزر با صدور بيانيه اى تأييد كرد براى هر سهم اين باشگاه محبوب ۳ پوند (حدود پنج و نيم دلار) مى پردازد و در نتيجه ارزش منچستر يونايتد را يك و نيم ميليارد دلار برآورد مى كند.
وى قصد دارد با گرو گذاشتن دارايى هاى اين باشگاه فوتبال، ۴۹۰ ميليون دلار وام بگيرد.
جو گليزر، پسر ملكوم گليزر، اعلام گرد: «ما مسروريم كه اين پيشنهاد را براى تصاحب يكى از باشگاه هاى شاخص فوتبال جهان ارائه دهيم. ما سرمايه گذاران بلند مدت و از هواداران مشتاق فوتبال هستيم. قصد ما اين است كه با مديريت، بازيكنان و هواداران كنونى كار كنيم تا اطمينان يابيم منچستر يونايتد به موفقيت بيشترى دست مى يابد.»
انتظار مى رود جو گليزر اداره روزمره اين باشگاه را به دست بگيرد.
مالكوم گليزر همچنين مى خواهد ۵۰۰ ميليون دلار از طريق انتشار سهام گردآورى كند كه دارايى باشگاه را پشتوانه آن قرار نمى دهد.

حمايت از فرگوسن
در همين حال مربيان ليگ برتر انگلستان از آلكس فرگوسن، مربى منچستر يونايتد خواسته اند پس از سلطه آقاى گليزر بر اين باشگاه همچنان رهبرى اين تيم فوتبال را در دست داشته باشد.
بسيارى مى ترسند كه حكومت ۱۸ ساله آقاى فرگوسن در ورزشگاه اولد ترافورد به پايان برسد، اما خوزه مورينيو، مربى چلسى، هرى رد نپ، (ساوتهمپتون)، و استيو بروس، (بيرمنگام) از اين مربى اسكاتلندى حمايت كردند.
مورينيو، مربى چلسى و قهرمان اين فصل ليگ برتر، اعلام كرد: «آلكس فرگوسن يك برنده است و سابقه ديرينه اى در كسب قهرمانى دارد.»
جوئل گليزر، پسر اين ثروتمند آمريكايى، اعلام كرده است كه خانواده وى اميدوارند فرگوسن به هدايت بازيكنان منچستر يونايتد ادامه بدهد. هرى ردنپ، مربى ساوتهمپتون نيز تأكيد كرد كه اخراج هرى فرگوسن كه به پاس زحماتش در منچستر يونايتد لقب شواليه دريافت كرده، عقلانى نخواهد بود.
استيو بروس نيز كه در زمان مربيگرى فرگوسن كاپيتان اين تيم بوده، از رئيس سابق خود دفاع كرد و گفت: «اگر گليزر مى خواهد اين باشگاه موفق باشد، سر آلكس براى اين كار ايده آل است. شايد وى فصل ضعيفى را پشت سرگذاشته باشد ولى هنوز مى تواند مانند فصل پيش قهرمان جام حذفى شود.»

دستگيرى پنج نفر
با اين حال، هواداران منچستر يونايتد هنوز مخالف اين معامله هستند. تاكنون در جريان تظاهرات خشونت آميز طرفداران اين باشگاه پنج نفر دستگير شده اند.
آنها ۱۸ درصد سهام را در اختيار دارند و مى كوشند بانك ژاپنى نومارا را متقاعد كنند كه با خريد سهام منچستر يونايتد مانع از آن شود كه گليزر سهام اين باشگاه را از بورس خارج كند.
هواداران تهديد كرده اند در صورت افتادن كامل اين باشگاه به چنگ گليزر، از خريد اجناس تبليغاتى اين باشگاه كه بسيار سودآور است، خوددارى خواهند كرد.
دولت بريتانيا اعلام كرده از گليزر خواسته است با هواداران، فدراسيون فوتبال انگلستان و باشگاه منچستر مذاكره كند.
گليزر پنج شنبه ۱۲ ماه مه بيش از ۲۸ درصد سهام اين باشگاه را كه در دست دو ايرلندى به نام جى پى مك مانوس و جان مانير بود، به چنگ آورد.
براى هر سهم اين ايرلنديها حدود پنج و نيم دلار پرداخته است و بدين ترتيب اين زوج كه غول اسبدوانى هستند، هركدام ۱۵۰ ميليون دلار از سرمايه گذارى خود در منچستر يونايتد سود برده اند.
شركت «رد فوتبال» كه به نيابت از گليزر عمل مى كند، اعلام كرد كه اين ايرلنديها سهام خود را فروخته اند. هوادران منچستر يونايتد از ابتدا مخالف فروش باشگاه شان به اين آمريكايى بودند زيرا مى ترسند وى بهاى بليت مسابقات را افزايش دهد.
اين اقدام پنج روز پيش از ضرب الاجل ۱۷ ماه مه صورت گرفته بود كه مقامات بريتانيايى براى مالكوم گليزر تعيين كرده بودند تا پيشنهاد رسمى خود را ارائه كند.

آن مرد بى چمدان آمد
با انتشار اين خبر ارزش سهام منچستر يونايتد حدود ۱۳ درصد افزايش يافت. شركت رد فوتبال اعلام كرده است كه بيانيه مفصلى را منتشر خواهد كرد.
سخنگوى سهامداران منچستر يونايتد به گفته است كه گليزر، رومن آبراموويچ، مالك روسى باشگاه چلسى نيست. سرمايه گذارى آبراموويچ سبب شد كه چلسى امسال بعد از ۵۰ سال قهرمان ليگ برتر انگستان شود.
وى گفت: «گليزر با چمدانى از پول نقد به اينجا نيامده است و اساسا از هواداران منچستر مى خواهد كه بار بدهى وى را به دوش بكشند.»
آنچه موجب نگرانى مسئولان و هواداران منچستر يونايتد شده، قصد گليزر براى وام گرفتن از بانك براى خريد منچستر يونايتد و سپس انداختن اين بدهى به گردن باشگاه است كه اكنون بدهكار نيست.
گمان مى رود بر اساس تازه ترين پيشنهاد وى، بدهى منچستر يونايتد بعد از فروش به گليزر به يك ميليارد دلار برسد. پيشنهاد قبلى اين آمريكايى، منچستر يونايتد را بيش از يك ميليارد دلار بدهكار مى كرد.
در سال ۲۰۰۴ منچستر يونايتد به لطف درآمد حاصل از فروش پيراهن و حق پخش مسابقاتش توانست سود خالص خود را شش درصد افزايش دهد و به ۱۰۵ ميليون دلار برساند.
تخمين زده مى شود اين باشگاه بيش از ۷۵ ميليون هوادار دارد: ۲۳ ميليون نفر در اروپا، ۴۱ ميليون نفر در آسيا و ۱۱ ميليون نفر در آمريكاى شمالى و جنوبى. منچستر يونايتد مى خواهد سه و نيم ميليون نفر از طرفدارانش را در سال ۲۰۰۵ به مشترى بالقوه تبديل كند.

كشف يك تابوت برنزى حاوى يك اسكلت با نقاب زرين مربوط به دوران اشكانى در كشتزارى در غرب ايران مى تواند سرآغاز دور تازه اى از كشفيات در ارتباط با تاريخ ايران اشكانى شود.
سيروس ابراهيمى، رئيس سازمان ميراث فرهنگى لرستان گفت افراد محلى به سازمان ميراث محلى اطلاع داده بودند عده اى با دستگاه هاى فلزياب به جستجو در اين محل مشغول بودند.
وى افزود تابوتى كه در نزديكى خرم آباد پيدا شده است بين يكهزار و ۷۰۰ تا دوهزار سال قدمت دارد.
پادشاهى اشكانى، علاوه بر ايران، بخش بزرگى از بين النهرين و آسياى مركزى و شبه قاره هند را زير تسلط خود داشت و از توسعه طلبى رم به شرق جلوگيرى كردند.

كشف زيباترين موميايى مصر
باستانشناسان مصرى يك جسد موميايى ۲۳۰۰ ساله را كه به طرز زيبايى تزئين شده، كشف كرده اند.
ظهى حواس، باستانشناس مصرى، مى گويد شايد اين زيباترين موميايى باشد كه تاكنون كشف شده است. اين موميايى يك نقاب طلايى برصورت دارد، بدن آن كامل است و در يك تابوت مخصوص بسيار زيبا قرار دارد.
اين تابوت با رنگ هاى متنوع و تكه پارچه هاى رنگى تزئين شده كه كنار يكديگر چسبانده شده و تصويرمات الهه حقيقت را تشكيل مى دهند.
اين جسد موميايى كه از سال هاى ۳۸۰ تا ۳۴۳ پيش از ميلاد برجاى مانده، هفته پيش كشف شد.
اين موميايى، در گورستان پادشاه تتى دفن شده بود كه در برگيرنده گورهايى اتاق مانند است
موميايى در داخل يك جعبه چوبى مخصوص و در گودالى ۶ مترى كه با ماسه پرشده بود قرار داشت.
پس از بررسى مقدماتى با دستگاه هاى سى تى اسكن، موميايى كشف شده، به نمايش عمومى گذاشته خواهد شد.