به گزارش خبرگزارى مهر رحيم مؤذن زاده اردبيلى، گوينده ايرانى اذان مشهور در جهان اسلام، در بيمارستان بسترى است.
استاد رحيم مؤذن زاده، متولد سال ۱۳۰۴ اردبيل، گوينده اذان مشهور در جهان اسلام، در روح الارواح آواز بيات ترك است.
آواى گوش نواز اين اذان، بيش از ۵۰ سال طنين انداز شده است. روزه داران در ايام ماه مبارك رمضان طى نيم قرن با اين آواى اذان افطار مى كنند.

دانشمندان آمريكايى معتقدند كه مى توانند با استفاده از سلول پايه استخراج شده از مغز، ديابت را معالجه كنند.
پژوهشگران دانشگاه استانفورد مى گويند هرچند مطالعات تازه هنوز به روى انسان قابل آزمايش نيست، اما نتايج آن در حيوانات نويدبخش بوده است.
آنها موفق شدند سلول هاى نابالغ مغزى را گول بزنند به طورى كه به سلول هاى انسولين ساز مشابه نوع «آيلت» كه در لوزالمعده وجود دارد بدل شوند. وظيفه سلول هاى آيلت نيز توليد هورمون هائى چون انسولين است.
دانشمندان به يك نشريه علمى پزشكى (PLoS Medicine) گفتند اين سلول ها را در نهايت مى توان براى مقاصد درمانى به بيماران ديابتى پيوند زد.

سلول هاى پايه
دانشمندان قبلا راه هاى استفاده از سلول هاى پايه استخراج شده از جنين براى معالجه ديابت را بررسى كرده بودند.
سلول پايه يك نوع سلول بدوى «مادر» است كه مى توان آن را طورى برنامه ريزى كرد كه به انواع سلول هاى بدن تبديل شود.
با اين حال، نگرانى هائى وجود داشت كه سلول هاى پايه ممكن است سرطانى شوند و به علاوه كار كردن با آنها در آزمايشگاه دشوار است.
دكتر سونگ كيم و همكارانش اين مسأله را كه آيا سلول هاى پايه استخراج شده از مغز مى تواند به اندازه سلول هاى پايه جنينى موثر باشد و در عين حال از مشكلات بالقوه آنها پرهيز كند بررسى كردند.
دكتر كيم گفت: «وقتى به سلول هاى آيلت نگاه مى كنيد تشخيص مى دهيد كه به نورون ها (سلول هاى عصبى) شباهت دارند.»
در برخى حشرات، مانند كرم ميوه، سلول هاى انسولين ساز كه ميزان قند خون را كنترل مى كنند همچنين نقش سلول عصبى را بازى مى كنند.

مواد شيميايى
تيم تحت نظر دكتر كيم متوجه شد كه زمانى كه مجموعه اى از مواد شيميايى (كه از جنين سقط شده گرفته شده) را به سلول هاى پايه مغزى اضافه مى كنند، سلول ها تغيير مى كنند و هرچند عينا به سلول هاى آيلت بدل نمى شوند، اما در واكنش به ميزان قند خون قادر به توليد انسولين هستند.
پژوهشگران براى اينكه دريابند آيا اين سلول ها موثر هستند يا خير، آنها را به حفره اى در كليه موش، كه قبلا مشخص شده بود ساير سلول هاى انسولين ساز در آن دوام مى آورند، پيوند زدند.
با بالا رفتن قند خون در اين حيوانات، سلول هاى پايه مغزى «بالغ» پيوندى، انسولين توليد كردند.
چهار هفته بعد، سلول ها هنوز زنده بودند و انسولين توليد مى كردند و هيچ يك سرطانى نشده بودند.
دكتر كيم گفت كه هرچند اين تحقيقات هنوز در مراحل اوليه است، اما نشان مى دهد كه مى توان سلول هاى پايه را براى جايگزين كردن سلول هاى آيلت به كار گرفت و افراد مبتلا به ديابت نوع يك را از تزريق روزانه انسولين معاف كرد.

دانشمندان مى گويند وسيله اى كه به بيماران ديابتى امكان مى دهد انسولين را به جاى تزريق، استنشاق كنند، ممكن است تا يك سال ديگر مجوز توليد بگيرد.
آزمايش هاى انجام شده در بريتانيا و آمريكا نشان داده است كه اين وسيله از تاثيرى مشابه تزريق برخوردار است.
دانشمندان به كنفرانسى با موضوع ديابت در بريتانيا گفتند كه اين وسيله، گزينه تازه اى در اختيار ۷۰۰ هزار بريتانيايى كه هم اكنون به خود انسولين تزريق مى كنند مى گذارد.
با اين حال آنها گفتند كه انسولين استنشاقى براى همه بيماران مناسب نيست.
اين وسيله، كه در يك كيف دستى جا مى گيرد، حاوى انسولين به صورت گردى خشك است.
بيمار دكمه اى را فشار مى دهد و گرد انسولين را استنشاق مى كند.
بدن افراد مبتلا به ديابت نوع يك، كه در كودكى يا نوجوانى به اين بيمارى مبتلا شده اند، معمولا اصلا انسولين توليد نمى كند.
اين بدان معنى است كه آنها مجبورند روزى حداكثر شش بار انسولين تزريق كنند.
آنتونى بنت، استاد علوم پزشكى دانشگاه بيرمنگام كه در اين تحقيقات شركت داشته است گفت كه اين وسيله مى تواند تعداد دفعات تزريق انسولين در بيماران مبتلا به ديابت نوع يك را به يك يا دو بار در روز كاهش دهد.
پژوهشگران اين وسيله را همچنين به روى بيماران مبتلا به ديابت نوع دو كه معمولا در بزرگسالى عارض مى شود و آن را مى توان با رژيم غذايى و دارو كنترل كرد، امتحان كرده اند.
به گفته آنها به نظر مى رسد كه انسولين استنشاقى بيش از مصرف قرص به كنترل گلوكز خون كمك مى كند.

به گزارش رسيده ۳۰۰ بازرگان ايرانى كه ۲۴ فروردين سال جارى از طريق دو آژانس هواپيمايى براى شركت در نمايشگاه گوانجوى چين مبلغ دو ميليون و پانصد هزار تومان براى هر نفر پرداخت كرده بودند به علت عدم هماهنگى آژانس، هزينه اقامت هتل و بليت برگشت صد نفر از اين گروه به هتل و شركت هواپيمايى ماهان پرداخت نشده و هتل آنها را بيرون كرده بود.
در پى اين اتفاق اين گروه صدنفره كه همراه اعضاى خانواده خود بودند در زير ريزش شديد باران رها شدند كه مورد تمسخر ساير بازرگانان كشورهاى ديگر قرار گرفته و قرارداد كارى بسيارى از اين تاجران به علت اين اتفاق منحل شد.
گفته شده است با مداخله سفير ايران در چين و مذاكرات متعدد اين گروه صد بازرگان ايرانى دوباره به هتل محل اقامتشان هدايت شدند با اين شرط كه هزينه اقامت را خودشان پرداخت كنند.
اين در حالى است كه بسيارى از آنها هزينه اقامت بيش از اين را در پكن ندارند. شركت هواپيمايى ماهان نيز اعلام كرده با وجود اين كه هزينه بليت برگشت اين گروه به اين شركت واريز نشده اما متعهد مى شود هر كدام از اين تاجران از شهرى به غير از پكن به دفتر اين شركت مراجعه كنند، ماهان آنها را به طور رايگان بدون پاسپورت و ويزا به ايران خواهد رساند.
بنابراين اين تاجران در راه مانده با رساندن خود به ماكااو يا بانكوك و اورنچى چين مى توانند از طريق ماهان به تهران برگردند.
معلوم نيست اگر قرار بود تجار ايرانى دوباره هزينه هتل بپردازند، مداخله سفير ايران ديگر چه معنائى داشت؟