پس از قريب نه ماه از گذشت آن واقعه تلخ، اكبر هاشمى رفسنجانى سرانجام نامزدى خود را با بى ميلى اعلام كرد. وى در حالى كه معلوم بود از مزه دارو بشدت ناراحت است، گفت: فكر مى كنم بايد اين داروى تلخ را مصرف كنم. اتفاقى كه مايل نبودم بيافتد، ظاهرا در حال وقوع است.
همزمان با اعلام اين موضوع، على اكبر محتشمى سخنگوى مهدى كروبى گفت: «تاريخ مصرف رفسنجانى گذشته است.» پزشكان هنوز نمى دانند كه آيا تاريخ مصرف اين داروى تلخ گذشته است، يا تاريخ مصرف رفسنجانى. سالها پيش آيت الله خمينى هنگام پايان دادن به جنگ به جاى داروى تلخ گفته بود كه جام زهر را سركشيده است. بسيارى از پزشكان معتقدند از آن زمان تا امروز رژيم دارويى جمهورى اسلامى تغيير كرده است. اصولا اشتباه در مصرف دارو در ايران سابقه طولانى دارد. چند سال پيش سعيد امامى نيز به دليل خوردن دارويى كه براى ماليدن بايد مصرف مى شد، درگذشت.

گل در اومد از حموم عروس دراومد از حموم
اما هاشمى رفسنجانى بيش از هر چيزى به فكر اين بود كه اگر او نيايد، مردم چه مى شوند؟ آيا مردم مى توانند مثل آدم زندگى شان را بكنند؟ آيا غصه نمى خورند؟ آيا مريض نمى شوند؟ آيا شب غذا دارند بخورند؟ چى مى خورند؟ آيا كسى هست لباس شان را اطو كند؟ وى در ماه بهمن در حالت نگرانى گفت: اگر خيال مردم از انتخابات راحت شود، نگرانى من هم برطرف مى شود. اما در همان حال ناراحتى خود را نيز نشان داد و گفت: در عمق وجودم تمايلى به حضور در انتخابات ندارم. روز پنجم اسفند بود كه آه مردم بدبخت ايران در دل سنگ اين نامزد سنگدل اثر كرد، هاشمى گفت: آماده هستم، اما صبر مى كنم، نمى توانم نسبت به شرايط كشور بى تفاوت باشم.
سرانجام روز دوم فروردين امسال هاشمى گفت: اگر ببينم كسى نيست مى آيم. اين جمله در حالى اعلام شد كه حداقل ده نامزد انتخاباتى كاملاً جدى وارد انتخابات شده بودند. به همين دليل هاشمى در اواخر فروردين اعلام كرد: دلواپسى ها آمدنم را جدى كرده است...اكنون وظيفه سنگينى احساس مى كنم... و سرانجام اين نامزد جاودانى انتخابات ايران گفت: سه هفته ديگر جواب قطعى را مى دهم. اين سه هفته براى مردم ايران مثل سه سال گذشت، سرانجام آن فرصت تاريخى فرارسيد و هاشمى اعلام كرد كه مى آيد. مردم كل كشيدند، در سراسر خيابانهاى تهران اين ترانه را مى شد شنيد كه ملت مى خواندند: گل در اومد از حموم، عروس در اومد از حموم....

چرا هاشمى آمد؟
مسعود ده نمكى رقيب عشقى هاشمى در سالهاى سازندگى گفته بود: اگر رفسنجانى را به لج بازى بيندازند، حتما مى آيد.

مگر با نامزدها چه مى كنند؟
ابوالحسن بنى صدر اولين رئيس جمهور ايران گفته است: من هيچ مايل نبودم نامزد رياست جمهورى شوم، سلامتيان اصرار كرد. محمد على رجايى دومين رئيس جمهور ايران گفته بود: من هرچه نگاه مى كنم نمى فهمم چه مشخصه اى دارم كه بايد رئيس جمهور شوم، ولى احساس تكليف مى كردم و به من ابلاغ شد. آيت الله خامنه اى سومين رئيس جمهور ايران گفت: رياست جمهورى را مثل نماز مى دانم و به وظيفه عمل مى كنم. آيت الله خامنه اى در مورد دومين دوره رياست جمهورى اش در يك سخنرانى گفته بود: اگر يك وقت امام به من واجب كنند و بگويند شما فلان كار را انجام دهيد؛ چون دستور امام تكليف است و برو برگرد ندارد، آن را انجام مى دهم. اما اگر چنانچه تكليف نباشد دنبال كارهاى فرهنگى مى روم. سيد محمد خاتمى پنجمين رئيس جمهور ايران اصلا نمى خواست كانديدا شود.وى در دومين دوره رياست جمهورى اش در روز ثبت نام در حالى كه اشك مى ريخت نام خودش را نوشت. كارشناسان بين المللى مى پرسند: مگر با نامزدهاى انتخابات رياست جمهورى ايران چكار مى كنند كه آنها اينقدر با ناراحتى نامزد مى شوند؟