پرنس چارلز، وارث تاج و تخت بريتانيا و دوست ديرينه اش، خانم كاميلا پاركر بولز روز شنبه ۹ آوريل ،۲۰۰۵ در شهر ويندزور در غرب لندن با هم ازدواج كردند.
زمانى كه وليعهد بريتانيا و خانم پاركر بولز براى ثبت اين ازدواج بحث انگيز وارد سالن شهردارى شهر شدند، هزاران نفر از آنها استقبال كردند.
گروه هائى از مردم در شهر ويندزور جمع شده و برخى از آنها پرچم هاى بريتانيا و ديگر كشور عضو جامعه مشترك المنافع از جمله استراليا و كانادا را با خود حمل مى كردند.
عروس و داماد ابتدا به كليساى سنت جورج رفتند تا سراسقف كليساى كانتربرى آنها را مورد تفقد قرار دهد. اين كليسا، كليساى كاخ ويندزور، محل اصلى اقامت ملكه اليزابت، است.
خود ملكه در مراسم سالن شهردارى حضور نداشت اما در كليسا حاضر شد. هيچ كسى علت واقعى غيبت ملكه را نمى داند. حتى مقامات دربار نيز مى گويند نمى دانند چه چيزى سبب شد ملكه اليزابت تصميم بگيرد در مراسم ازدواج پسرش شركت نكند.
اما آنچه روشن است اين كه وى نقش خود در مقام رئيس كليساى انگلستان را بسيار جدى مى داند و از همين رو حضور در آن قسمت از عروسى را مناسب با جايگاه خود نمى دانست.
دربار بريتانيا اصرار مى كند كه هيچ «تحقيرى» در كار نبوده است، ولى شايد برخى دشوار بتوانند باور كنند كه ملكه اليزابت فكر مى كرد اين تصميم به عروس و داماد كمك مى كند تا توجه رسانه ها به اين مراسم را كاهش دهند.
آماده شدن مقدمات اين ازدواج با مسائلى همراه بود كه از جمله آنها مى توان به مشكلات مذهبى و حقوقى در مورد مراسم، محل برگزارى آن و بحث هاى مربوط به لقب خانم پاركر پس از ازدواج اشاره كرد.
تاريخ مراسم نيز به دليل همزمان شدن آن با مراسم خاكسپارى پاپ ژان پل دوم، رهبر فقيد كاتوليك هاى جهان يك روز به تعويق افتاد.
خانم پاركر پس از پايان مراسم ازدواج لقب دوشس كورنوال را دريافت خواهد كرد و لقب پرنسس ويلز كه به طور سنتى به همسر وليعهد بريتانيا اهدا مى شود، به او داده نخواهد شد.
آخرين نفرى كه لقب پرنسس ويلز را داشت، پرنسس دايانا، همسر قبلى پرنس چارلز بود كه در تابستان سال ۱۹۹۷ در يك سانحه رانندگى در پاريس كشته شد. پرنسس دايانا پيش از آن از همسرش جدا شده بود.
پرنس چارلز و كاميلا پاركر از ۳۵ سال پيش تا كنون با هم در ارتباط بوده اند و پرنسس دايانا، خانم پاركر را عامل موفق نبودن ازدواج خود خوانده بود.
مراسم كليسا به طور مستقيم از تلويزيون پخش شد.