با اين شماره نيمروز ۱۶ سال دوران خدمت خود را در غربت پشت سر مى گذارد و وارد هفدهمين سال عمر خود مى شود.
هفده سال، حالا ديگر زمان اندكى نيست به خصوص وقتى كه مصمم باشيد كه هر هفته در خدمت جامعه باشيد و يك هفته هم فاصله زمانى انتشار آن به تعطيل نكشد. اعتبار ما به نظم انتشار است و به اين نظم مى باليم اگر چه فشار مالى گاهى تنظيم امور را از هم مى گسلد.
بيشترين خوشحالى ما در اين مدت، در خدمت شما بودن است، در خدمت جامعه اى هستيم كه تا توانست در آن مملكت ساخت و وقتى كه توفان وحشت شروع به خراب كردن كرد، هر اندازه كه خراب كرد، هنوز ساخته هاى آن نسل در آن مملكت پا برجا است و وحشت آفرينان كه تنها با توحش و حيله بر آن سرزمين و مردم آن حكومت مى كنند هنوز بر بازمانده ساخته هاى اين نسل تكيه كرده اند.
هفده سال در خدمت شما بوده ايم و از درك لذت اين حضور شادمانيم، بشارت باد كه مى گويند دوران غربت دراز دارد بسر مى آيد و اين نسل سازنده دوباره گام به آن سرزمين ويران خواهد نهاد و سازندگى را دوباره و اين بار به شوق ماندن ابدى در تاريخ، به استحكام ستون هاى تخت جمشيد و صلابت كوه دماوند آغاز خواهد كرد.
ستايش مى كنيم شما را كه در اين مدت به شوق بازگشت دوباره به سرزمينى كه تار و پودمان از آن است با نيمروز بوده ايد و در جريان روزبروز وقايع، ما را همراهى كرده ايد، ستايش مى كنيم شما را كه به ما هست داديد و قدرت بخشيديد تا مشكلات همه اين سالها را به نيروى عشق شما پشت سر بگذاريم و دست در دست شما نيمروز را به عنوان يك نشريه آزاد و به دور از قيد و بندهاى ساير نشريات به حريم شما بفرستيم.
هفدهمين سال نيمروز بر نيمروزى ها و خوانندگان نيمروز مبارك باد.
پرويز اصفهانى