حسين موسويان، يكى از ديپلمات هاى ارشد جمهورى اسلامى در مذاكرات هسته اى با اروپا، از آمريكا خواسته است كه براى حل اختلافات در باره فعاليت هاى هسته اى ايران از خود حسن نيت بيشترى نشان دهد.
موسويان، دبير كميته روابط خارجى شوراى عالى امنيت ملى ايران، كه به پرسش هاى كتبى بى بى سى پاسخ مى داد از آمريكا خواست دارايى هاى مسدود شده ايران را آزاد كند، تحريم هاى اقتصادى عليه ايران را لغو كند و از دشمنى با حكومت اسلامى ايران دست بردارد.
اظهارات موسويان در واقع پاسخى است به پيشنهاد اخير آمريكا به جمهورى اسلامى مبنى بر اينكه حاضر است در مقابل توقف كامل فعاليت هاى غنى سازى اورانيوم در ايران از عضويت ايران در سازمان تجارت جهانى حمايت كند و همچنين تحريم ها در باره فروش قطعات يدكى هواپيما هاى مسافربرى به ايران را لغو كند.
اين سخنان موسويان نشان مى دهد كه جمهورى اسلامى براى امتياز دادن در زمينه برنامه هاى هسته اى كشور خواستار دريافت امتيازات مهمترى از آمريكاست.
البته اظهارت حسين موسويان در مورد شرايط جمهورى اسلامى براى بهبود رابطه با آمريكا جديد نيست و بيانگر ديدگاه هاى جناحى است كه از آن مى توان به عنوان جماح مصلحت گرا در حاكميت جمهورى اسلامى نام برد.
در گذشته اكبر هاشمى رفسنجانى، رئيس جمهورى سابق ايران، همين شرايط را بيان كرده است. رفسنجانى كه به نظر مى رسد قصد دارد در انتخابات رياست جمهورى در خرداد ماه شركت كند در ماه هاى اخير تلاش دارد اين تصوير را در افكار عمومى ايجاد كند كه تنها سياستمدارى در جمهورى اسلامى است كه مى تواند مشكل رابطه ايران با آمريكا را حل كند.
ولى درمقابل اين ديدگاه، البته گروه هاى تند رو در حاكميت ايران و افراد نزديك به آيت الله على خامنه اى، رهبر جمهورى اسلامى، قرار دارند كه هر گونه بهبود رابطه با آمريكا را حداقل در ظاهر رد مى كنند.
اين جناح آمريكا را هنوز «شيطان بزرگ» مى داند و عنوان مى كند كه بين گرگ و ميش نمى تواند همزيستى وجود داشته باشد.
مخالفت اين جناح با بهبود رابطه با آمريكا باعث شده كه مصلحت گرايان تا كنون نتوانند سياست هاى خود را به پيش ببرند.
ولى هر دوجناح در باره يك موضوع هم نظراند و آن اين است كه واشنگتن موجوديت جمهورى اسلامى را به رسميت بشناسد.
مقامات ايرانى بارها تأكيد كرده اند كه قدم اول در بهبود روابط با آمريكا اين است كه دولت آن كشور خصومت خود با حكومت اسلامى ايران را پايان دهد.
مقامات ايران نگرانند كه اگر آنها در مورد موضوع برنامه هاى هسته اى كشور به آمريكا امتياز بدهند، دولت بوش همچنان ممكن است كه بخواهد سياست تغيير رژيم در ايران را به پيش ببرد.
اگر واشنگتن حاضرشود به جمهورى اسلامى تضمين هاى امنيتى بدهد و متعهد شود كه مشروعيت نظام اسلامى ايران را مى پذيرد و در صدد سرنگونى آن بر نخواهد آمد، در آن صورت ممكن است اين زمينه فراهم مى شود كه حكومت ايران بخواهد در مورد غنى سازى اورانيوم امتياز متقابل بدهد.
ولى از سياست هاى دولت آمريكا چنين پيداست كه دولت بوش نمى تواند چنين تضمينى به رهبران ايران بدهد.
دولت بوش اعلام كرده كه مبارزه با حكومت هاى استبدادى و گسترش آزادى در سطح جهان از اصول اساسى سياست خارجى آمريكاست. مقامات آمريكا دولت جمهورى اسلامى را مشكل سازترين نظام سياسى در جهان مى شناسند و ايران را متهم مى كنند كه بزرگترين حامى تروريسم دولتى درجهان است.
تحليلگران معتقدند كه در چنين وضعيتى بعيد به نظر مى رسد كه آمريكا مايل باشد كه يك چرخش عظيم در سياست خود ايجاد كند و با جمهورى اسلامى رابطه حسنه برقرار سازد.
بنابراين ممكن است هدف موسويان از ارائه شرايطى براى بهبود رابطه با آمريكا در واقع تلاشى باشد براى جلب افكار عمومى جهان و ارائه اين تصوير كه ايران حاضر است براى جلوگيرى از يك درگيرى ديگر در منطقه خليج فارس از خود نرمش نشان دهد.