يكى از نوادگان مهاتما گاندى، رهبر فقيد هند، هفته پيش همراه با صدها نفر ديگر هفتاد و پنجمين سالگرد راهپيمايى موسوم به راهپيمايى نمك در اين كشور را گرامى مى دارد.
اين راهپيمايى طولانى در آن زمان با هدف مقاومت در مقابل حكومت استعمارى بريتانيا برگزار و باعث شد حكام بريتانيايى هند به رشد جنبش نافرمانى مدنى در هند توجه كنند و حاضر شوند در مورد استقلال اين كشور مذاكره كنند.
راهپيمايى مهاتما گاندى در داندى در سال ۱۹۳۰ سرآغاز جنبش نافرمانى مدنى هند بود كه طى آن هزاران تن از هواداران آقاى گاندى در ساحل به او پيوستند و با جمع آورى نمك از ساحل، قانونى را كه در اين مورد وضع شده بود، ناديده گرفتند.
مهاتما گاندى با پياده روى در اين مسير، دست به توليد نمك و ناديده گرفتن انحصار آن توسط حكام بريتانيايى هند زد.
توشار گاندى، نواده مهاتما گاندى، مسافت ميان شهر احمد آباد در غرب هند تا دهكده ساحلى داندى را به مدت ۲۴ روز پياده طى خواهد كرد.
سونيا گاندى، رهبر ايتاليايى الاصل حزب حاكم كنگره هند طى مراسمى در سابارماتى آشرام كه زمانى محل زندگى مهاتما گاندى در احمد آباد بود، راهپيمايى را آغاز كرد.
خانم گاندى از افرادى كه اين مسير ۳۸۰ كيلومترى را طى مى كنند خواست پيام مهاتما گاندى را كه «صلح و مخالفت با خشونت» بود، به گوش بقيه برسانند.
در مراسمى كه در احمدآباد برگزار شد، شركت كنندگان سوگند خوردند پيش از تكرار راهپيمايى مهاتما گاندى، منش او را در زندگى دنبال كنند. مراسم به آرامى برگزار شد و در آن دعاهاى مورد علاقه مهاتما قرائت شد. سخنرانى ها نيز كوتاه بود.
اما به گفته سانجيو سريواستاوا، خبرنگار بى بى سى كه در مراسم حضور داشت، شباهت هاى دو راهپيمايى در همين جا پايان مى گيرد.
بريتانيايى ها بيش از نيم قرن قبل هند را ترك كردند. ارزش هائى چون مخالفت با خشونت، مداراى مذهبى و صداقت در زندگى عمومى كه مهاتما گاندى با آنها زندگى كرد و براى آنها درگذشت، اكنون براى هندى ها به اندازه روزهاى حكومت بريتانيا بيگانه است.
مهاتما گاندى به خاطر زندگى ساده اى كه داشت، شهره بود اما مراسم اين هفته با اسرافكارى هاى فراوانى ديده مى شد.
مهاتما گاندى راهپيمايى داندى را نبرد صداقت با قدرت توصيف كرده بود اما تجمع اخير، تجمع قدرتمندان بود و حدود نيمى از اعضاى كابينه هند با تعداد زيادى محافظ شخصى در آن حضور داشتند.
آنها چند كيلومتر راهپيمايى كردند و سپس به هتل هاى شيك خود برگشتند.
بيشتر آنها به زودى به دهلى خواهند رفت و نواده مهاتما گاندى و چند صد نفرى را كه متعهد شده اند، ميراث اين مرد بزرگ را زنده كنند، تنها خواهند گذاشت.
توشار گاندى نيز اذعان كرد كه اين راهپيمايى شباهت ناچيزى با راهپيمايى آن روز دارد اما گفت اين راهپيمايى نيز حاوى همان پيام سازگارى مذهبى، برادرى و صلح است.
وى به بى بى سى گفت: «مى توان اينگونه مقايسه كرد كه تمامى شركت كنندگان اين راهپيمايى به طور داوطلبانه از سراسر جهان آمده اند. آنها با اين نبرد احساس نزديكى و همدلى مى كنند.»