سازمان ديدبان حقوق بشر كه مركز آن در نيويورك است در اطلاعيه اى نسبت به نحوه بازداشت ۶ زندانى سياسى در زندان رجايى شهر كرج اعتراض كرده و خواستار آزادى فورى همه زندانيانى شده است كه به خاطر بيان مسالمت جويانه نظراتشان به زندان افتاده اند.
ديدبان حقوق بشر مدعى است كه ۶ نفر از زندانيان سياسى ايران حدود دو هفته پيش در اعتراض به وضعيت خود دست به اعتصاب غذا زده اند.
علت اعتراض آنها نگاهدارى ايشان در بند زندانيان جنايتكار است. اين زندانيان عبارتند از: بينا داراب زند، ارژنگ داوودى، مهرداد لهراسبى، فرزاد حميدى، حجت زمانى و جعفر اقدامى. به گفته ديدبان حقوق بشر فرزاد حميدى پيش از اعتصاب غذا مورد حمله و ضرب و شتم يكى از اين اشرار زندانى قرار گرفته بوده است.
بينا داراب زند و فرزاد حميدى ماه ژوئن گذشته به دليل اعتراض به نقض حقوق بشر در مقابل دفتر سازمان ملل متحد در تهران دستگير شدند.
داراب زند به ۳ سال و نيم حبس محكوم شد.
مهرداد لهراسبى نيز از جمله دانشجويان دستگير شده در اعتراضات دانشجويى سال ۱۹۹۹ است و به ۱۵ سال زندان محكوم شده است.
مدير بخش خاورميانه ديدبان حقوق بشر گفت مقامات ايران مرتبا ادعا مى كنند كه هيچ زندانى سياسى ندارند ولى اين ادعا مطلقا بى اعتبار است. همين زندانيان تنها به دليل اظهار نظر مسالمت جويانه خود زندانى شده اند.
جو استورك گفت كه ما دولت ايران را مسئول جان و سلامت اين زندانيان مى دانيم.
ديدبان حقوق بشر مى گويد كه ايران در اين اواخر به رفتار خشن در مقابل فعالان سياسى شدت بخشيده است و قوه قضائى با برگزارى محاكمات غيرمنصفانه متهمان را به حبس هاى طولانى محكوم مى كند.
«هيچ كدام از اين فعاليت ها جرم نيست»
در يك مورد اخير كه به ۲۶ دسامبر ۲۰۰۴ برمى گردد، حشمت الله طبرزدى از رهبران دانشجويى به دليل تبليغ عليه نظام و فعاليت بر خلاف امنيت ملى به ۱۶ سال زندان محكوم شده است. در حالى كه دادگاه او پشت درهاى بسته و بدون وكيل برگزار شد.
به گفته ديدبان حقوق بشر، قاضى دادگاه آقاى طبرزدى مصاحبه با راديوهاى خارجى، نوشتن نامه به رهبر و اظهاراتى را در مخالفت با رژيم پايه حكم خود گرفته است.
«هيچ كدام از اين فعاليت ها به هيچ معناى شناخته شده اى جرم نيست. ايرانى ها بايد قادر باشند آنچه را در ذهن دارند بدون احساس خطر بيان كنند.»
ديدبان حقوق بشر مى گويد كه حكومت ايران واقف است كه وضعيت حقوق بشرى ايران زير نگاه تيزبين ناظران قرار دارد.
«كمترين كارى كه اين كشور بايد براى بهبود وضع حقوق بشر انجام دهد آزادى بدون قيد و شرط همه زندانيانى است كه صرفا به دليل عقايد سياسى خود در بازداشت به سر مى برند.»