خبرگزارى «آسوشيتدپرس» به نقل از مقامات آمريكايى گزارش داد، اگرچه ايران در كنار عراق و كره شمالى، در اولويت كارى دولت تازه جورج بوش قرار دارد، اما با توجه به وضعيت كنونى عراق، دولت بوش در دو سال اول، وقت و توان برخورد با ايران را ندارد.
به گزارش «آسوشيتدپرس» ، سه كشورى كه بوش آنان را در ليست «محور شرارت» قرار داده، در صدر برنامه هاى مربوط به سياست خارجى دور دوم رياست جمهورى بوش قرار خواهند گرفت. اين برنامه ها در راستاى برقرارى دوباره برنامه صلح در خاورميانه و ترميم روابط بين گروه هاى اروپايى و دولت آمريكا پس از اشغال عراق توسط آمريكاست.
بنا به گفته مقامات آمريكايى، به نظر مى رسد، جنگ و بازسازى در عراق بيش از هر موضوع ديگر بين المللى در دستور كار دولت جديد بوش قرار گيرد؛ اين مسئله، حداقل براى دو سال نخست دور جديد رياست جمهورى بيش از هر چيز ديگر حايز اهميت خواهد بود.
به گفته «ماكس بوت» ، كارشناس جمهورى خواه در امنيت ملى و شوراى روابط خارجى، اينكه به مسئله عراق درست پرداخته شود، ارجحيت دارد. شورش هاى مداوم و آشوب هاى متناوب در عراق كه آمريكا در كنترل آنها ضعيف بوده، رويه سياست خارجى بوش در عراق را پيچيده ساخته است.
به گفته «بوت» ، رخدادهاى شگفت انگيز به نفع ماست، اما شكست ما در عراق، فارغ از سؤال و انتقاد نخواهد ماند. به عقيده من، ما ۴۰ تا ۶۰ درصد در مسير خود پيش رفته ايم.
«بيدن» ، نماينده ارشد دمكرات ها در كميته روابط خارجى «سنا» مى گويد: ما اساسا مشكلى در اهداف نظامى خود نداريم بلكه مشكل قابل توجه ما، حفظ امنيت است.
بوش در مصاحبه خبرى آخر سال خود، اعتراف كرد كه عراق، برنامه شماره يك دولت او خواهد بود و اظهار داشت: منفعت حياتى ما، موفقيت در برنامه تشكيل عراقى آزاد است و ما مى دانيم كه جامعه هاى آزاد، ترور را صادر نمى كنند.
به گفته بوش، ايران و كره شمالى در مرتبه بعد از عراق قرار دارند و دولت آمريكا، هنوز به دخالت اين دو كشور در برنامه هاى تجهيز هسته اى مشكوك است و از همه بدتر، به دولت هائى مظنون است كه در امور همسايه هاى خود دخالت مى كنند.
سياست خارجى بوش در اين سه كشور بر ادامه جنگ عليه تروريسم تمركز يافته و اين مورد بستگى دارد به اينكه دولت بوش با تلاش هاى اروپاييان در مورد تهديدهاى هسته اى، مساعى داشته باشد يا اينكه با ديگر مسئولان دولتى كه بر حمله هوايى محدود عليه تأسيسات هسته اى عليه ايران تكيه دارند، كنار بيايد.
اما به هر حال، بوش بايد تصميم بگيرد كه تا چه اندازه از حيث ديپلماتيك بر ايران و كره شمالى فشار وارد خواهد آورد.