كنت لوئيس، وكيل سوئدى كه اصلا آمريكائى است، در مقام رياست وكلاى بدون مرز چند روز پيش از قرارگاه اشرف در نزديكى بغداد بازديد كرد. در اين قرارگاه حدود چهار هزار نفر از اعضاى مجاهدين خلق ايران تحت نظر بوده و در خطر اخراج به ايران قرار دارند. آقاى لوئيس در مصاحبه تلفنى با الهه روانشاد مشاهدات و نظرات خود را بيان مى كند.
كنت لوئيس مى گويد كه در ميان چهار هزار نفر اعضاى مجاهدين خلق، گروه زيادى تابعيت كشورهايى چون سوئد و ديگر كشورهاى اسكانديناوى، فرانسه، آمريكا، بريتانيا، كانادا و استراليا را دارا مى باشند و بر اساس معاهده ژنو بايد بررسى گردد كه آيا اصولاً دليلى براى دربند بودن و يا اخراج آنان وجود دارد و آيا آمريكا اين پيمان را محترم خواهد شمرد.
او نامه اى به شوراى حكومتى موقت عراق نوشته كه در آن مغايرت تصميم اخراج مجاهدين به ايران را با قوانين بين المللى گوشزد كرده و مسئوليت آنان را در قبال هرگونه اعمال غير انسانى ناشى از آن خاطرنشان كرده است. نامه هاى فراوان ديگرى نيز به نيروهاى ائتلاف در عراق و مخصوصا آمريكا فرستاده كه در هر يك از آنان وضعيت موكلين خود را به تصوير درآورده است.
در مورد اقدامات سازمان ملل در اين زمينه لوئيس مى گويد: هرچند عجيب است، ولى اطلاع دارد كه كارگزار عالى آمريكا در مسأله پناهندگان، در حال مطالعه بر روى اين مسأله است، ولى نه هيأتى اعزام داشته و نه با آنانى كه من ملاقات كردم، در تماس بوده است. در پاسخ به اين سئوال كه در چهارچوب قوانين بين المللى سوئد چه مى تواند انجام دهد، او گفت: در وهله اول آنها مى توانند به نيروهاى ائتلاف كه در حال حاضر عراق را اشغال كرده اند، گوشزد كنند كه اخراج چهار هزار نفر از اعضاى گروه مجاهدين خلق به ايران كاملا مغاير وخلاف قوانين بين المللى است، چرا كه در ايران خطر شكنجه و اعدام آنان وجود دارد.
در مورد واكنش سوئد، لوئيس مى گويد: دولت سوئد داوطلب پذيرش اتباع خود گشته و اعلام كرده حتى كسانى را كه قبلا تابعيت و يا پروانه كار در سوئد داشته اند، مى پذيرند. ولى آيا قدمى فراتر نيز خواهد گذارد؟ چرا كه بسيارى از اين چهار هزار تن فاميلهاى نزديكى در سوئد دارند. هرچند كه بايد روشن كنم كه صد در صد آنان خواستار ماندن در عراق بوده و ميلى به ترك كشور ندارند. فقط مى خواهند كه در بند و تحت نظر نباشند.
در مورد حال و روز زندانيان قرارگاه اشرف او گفت: هرچند در ميان حصارهاى يك قرارگاه اند، ولى نبايد آنان را زندانى ناميد، چرا كه اين قرارگاه كه درواقع يك پايگاه نظامى است، ۳۶ كيلومتر وسعت دارد و از همه امكانات برخوردار بوده و شرايط مطلوب است. هنوز نگرانى اخراج به ايران اوج نگرفته، بلكه اغلب آنان مشوش از روانه شدن به كشورى سوم هستند. او مى افزايد: با توجه به اين كه حال در چين هستم تا جايى كه خبر دارم، شوراى حكومتى عراق پاسخى به نامه من نداده اند و به هر حال آنان قدرت واقعى را هم در عراق ندارند و سئوال اين است كه بعد از سى ام ژوئن اگر آمريكائيها يا آنچه نيروهاى ائتلاف ناميده مى شود، واقعا قدرت را به يك حكومت داخلى بسپارند، چه خواهد شد.