در بعضى مواقع يايد خود را به نشنيدن زد، شنيدن برخى از خبرها شايد آدم را دچار تشويش و اضطراب كند و شنيدن بعضى از آنها حداكثر شايد تا چند روز ذهن و فكر آدمى را به خود مشغول كرده و زندگى آرام روزانه را دچار اختلال، اما و هزار اما...!
تكاندهنده!
خبرها و گزارشها بر روى تلكس خبرگزارى ها رژه مى روند، برخى از رسانه هاى مكتوب جرأت و شجاعت به خرج داده و هر از چندگاه آن را علنى مى كنند و برخى ها بى اعتنا از كنارش مى گذرند و برخى حتى از هضم و درك آن عاجزند و يا خود را به نشنيدن مى زنند و بدتر از اين دو آنانى كه بايد بشنوند و كارى صورت دهند، گويى اصلا در اين مملكت زندگى نمى كنند! ... خبر در اشكال مختلف مخابره مى شود اما محتواى كلى آن اين پيام تكان دهنده را به خواننده مى رساند «فروش دختران نوجوان و جوان ايرانى به كشورهاى خارج در حال افزايش است!» كار از هضم و درك و فهم و قبول اين واقعيت تلخ و اخبارى اينچنين تكان دهنده كه رگه هايى از برباد رفتن حيثيت ملى در آن نهفته است گذشته است، اينكه اين پديده ناميمون و نامبارك را تنها يك ناهنجارى اجتماعى و يا برخاسته از نابسامانى هاى اقتصادى و يا نتيجه شوم وجود فقر و تبعيض بدانيم فى الواقع يك نبش قبر در گورستان مجهولات است!
دستاورد ناميمون فقر
تحقيقات نشان مى دهد كه قاچاق زنان در استان هاى خراسان، سيستان و بلوچستان و استان هاى همجوار با پاكستان و افغانستان در سال ۸۲ نسبت به سال هاى گذشته از رشد محسوسى برخوردار بوده است. بنابر آخرين تحقيقات و يافته هاى مركز امور مشاركت زنان، صادرات زنان و دختران استان هاى مرزى به كشورهاى حاشيه خليج فارس نظير امارات متحده عربى، پاكستان، افغانستان و بطور محدود به كشورهاى اروپائى و آسيائى در حال افزايش است.
همه نام ها تعبيه شده در يك هدف
قاچاق زنان، خريد و فروش زنان، بردگى زنان، قاچاق انسان، تجارت سفيد، مافياى انسان، قاچاقچيان مهاجران غيرقانونى، باندهاى بين المللى فحشاء و قوادى، بردگى مدرن، تجارت زنان، قربانيان قاچاق و فروش دختران و... جملگى داراى يك معنا است كه امروزه در سطوح بين المللى بر اين صادرات كثيف و ضدانسانى نهاده شده است.
اول بار اين نوع قاچاق از ابتداى دهه ۹۰ ميلادى بويژه پس از فروپاشى شوروى سابق در سطح جهانى مطرح شد بطورى كه امروزه غالب كشورهاى اروپائى، آمريكائى و كشورهاى خاور دور در امر واردات و صادرات زن به صورت كالا و كارگر جنسى مورد استفاده قرار مى گيرد. طبق داده هاى آمارى امروزه در آلمان حدود ۱۰ هزار زن اهل كشورهاى لهستان، چك و بلغار برخلاف ميل خود در كلوب ها و ميخانه ها به كار مشغولند. در آسياى جنوب شرقى دست كم يك ميليون نفر از دختران زير ۱۵ سال از راه فحشاء ارتزاق مى كنند و براساس برآوردهاى كميسيون اروپا سالانه ۵۰۰ هزار زن و كودك تنها براى بهره بردارى جنسى به اروپاى غربى قاچاق مى شوند.
خبرها حاكى از آن است كه اكنون خريد و فروش دختران ايرانى در كراچى به اوج خود رسيده است! و برخى از خبرهاى ناگوارتر در اين باره از پيشى گرفتن قاچاق زنان بر قاچاق مواد مخدر حكايت دارد!
تاريخچه قاچاق زنان در ايران
اسناد تاريخى نشان مى دهد كه خريد و فروش زنان براى فحشاء در دوران باستان نيز رواج داشت كه به عنوان بخشى از فروش بردگان محسوب مى گرديد، در زمان نزديك تر به عصر كنونى يعنى قبل از جنگ جهانى دوم، تجارت انسان ها با عنوان خريد و فروش زنان سفيدپوست شناخته شده بود كه در آن زنان سفيدپوست اروپائى بويژه فرانسوى به وسيله قوادان به روسپى خانه هاى امريكاى جنوبى هدايت مى شدند. در ايران نخستين گزارش قاچاق زنان به سال ۱۳۴۰ برمى گردد. در آن سال مأموران مرزى ايران مرد عربى را كه قصد خروج از ايران داشت در نقطه يى ممنوعه دستگير كردند كه به همراه او ۱۱ زن و دختر جوان ايرانى بودند كه بعد از تحقيق معلوم شد اين افراد از نقاط مختلف كشور جمع آورى شده و براى فروش به كشورهاى عربى برده مى شدند.تحقيقات نشان مى دهد كه زنان و دخترانى كه قاچاق مى شوند عموما در سنين ۱۴ تا ۲۵ سال بوده و اغلب از خانواده هاى فقير هستند و از نظر تحصيلى در سطح راهنمايى و دبيرستان قرار دارند.
كارشناسان معتقدند دخترانى كه گرفتار اين باندها مى شوند غالبا افرادى هستند كه داراى مشكلات مالى و از فقر فرهنگى و ضعف اعتقادات در رنجند. اين افراد همچنين محصول خانواده هاى نابسامان از لحاظ اقتصادى و فرهنگى و فرزندان طلاق هستند.
راه هاى فريب
زنان و دختران با شگردهاى گوناگونى فريب خورده و در دام قاچاقچيان گرفتار مى شوند، يكى از اين وعده ها وعده دستيابى به شغل پردرآمد و مناسب در كشورهاى خارجى است. دلالان با ايستادن در كنار سفارتخانه ها و يا ادارات كاريابى و دادن پيشنهادهاى پردرآمد و اغوا كننده به فريب دختران جوان مى پردازند و اخيراً در پارك ها و جلوى در مدارس هم چنين دلالانى را مى توان رديابى كرد.اخيراً آگهى هاى تبليغاتى از طريق اينترنت به عنوان يكى از روش هاى فريب دختران جوان از سوى قاچاقچيان انسان به كار گرفته مى شود.
قول ازدواج، فرزند خواندگى، وعده نگهدارى و حمايت، توسل به زور، آدم ربايى و تهديد به آبروريزى از ديگر روش ها و شگردهاى قاچاقچيان در ارتكاب به اين عمل ضدانسانى است.
سايت اينترنتى عرب زبان البوابه در گزارشى از قاچاق دختران جوان به كشورهاى عربى حوزه خليج فارس مى نويسد، دلالان باندهاى تبهكار قاچاق انسان، دختران جوان را با جاسازى در اتوموبيل هاى شخصى از نقطه اى به نقطه ديگر منتقل مى كنند. اين سايت خبرى نوشت اكثر اين دختران از ايران و كشورهاى اتحاد جماهير شوروى سابق به كشورهاى عربى قاچاق مى شوند. اين دختران نگون بخت در ازاى پول در اختيار مردان ثروتمند عرب قرار مى گيرند يا در هتلها و كاباره ها به كار مشغول مى شوند.
