كورش كبير سر سلسله پادشاهان هخامنشى شاهى ازاده و مردم دوست بود. افتخارات زيادى براى ايران كسب كرد. كشورهاى ليدى و بابل را فتح كرد و در بابل شنيد كه بخت النصر پادشاه ان كشور هزاران نفر از يهوديان را از سرزمين هاشان تبعيد كرده و به بابل اورده و به كارهاى سخت واداشته است. (كارى كه امروزه برعكس دولت اسرائيل با اعراب فلسطينى مى كند). مى گويند روزى پيرمردى يهودى خود را به كورش رساند و با حالى زار گفت ما از اهالى اورشليم هستيم و براى خود دينى مستقل و معابدى اباد و كشورى وسيع داشتيم ولى بخت النصر تمام معابد ما را ويران كرد و مردان ما را كشت و هزاران نفر از ما را از سرزمين هامان اواره نمود و به بابل اورد، من در كتب قديمى خوانده ام كه از مشرق زمين نجات دهنده اى ظهور مى كند و ما را از اسارت و در به درى مى رهاند. اكنون چشم اميد ما به شاه ايران است و به خود بشارت مى دهيم كه نجات دهنده ما تو خواهى بود.
كورش گفت: به تو اطمينان مى دهم كه ان نجات دهنده من هستم، پس قوم شما را ازاد خواهم كرد و معابد و منازل و شهرهاى شما را تجديد بنا خواهم نمود و خود متولى همان معابد خواهم شد.
پادشاه ايران يهوديان را از اسارت ازاد كرد و به كشورشان بازگرداند و اورشليم را مجدداً تعمير نمود و فرمانى صادر كرد كه در تاريخ بشريت به منشور ازادى معروف شد. اين منشور را بر لوحى گِلين نوشتند و اكنون در موزه ملى انگلستان موجود است به طورى كه نمايندگان سازمان ملل در موقع تنظيم اعلاميه حقوق بشر از مفاد ان منشور استفاده نمودند خلاصه منشور اين است:
«بعد از اين هيچ پادشاه فاتح دين و مذهب خود را بر قوم مغلوب تحميل نكند. بعد از اين هيچ فرمانروائى اموال قوم مغلوب را تاراج ننمايد و جان و نواميس مردم هميشه محترم و محفوظ بماند.»
نميدانم در قرن بيست و يكم هنوز هم ما به اين منشور تاريخ ايران پاى بند هستيم يا خير؟







ازادى مذاهب در ايران قديم

در اكثر سفرنامه هاى جهانگردانى كه در قرون گذشته از ايران ديدن كرده اند موضوع ازادى مذاهب و اديان به ويژه در زمان شاه عباس تاييد شده است.
انتونيو دوگوِهُ كشيش مسيحى كه در سال ۱۰۱۰ هجرى حدود چهارصد سال قبل در راس يك هيات مسيحى به دستور فيليپ سوم شاه اسپانيا به دربار شاه عباس سفر كرد چنين مى نويسد:
«پس از پايان كار و كسب اجازه از شاه براى بازگشت به اروپا به شاه عباس گفتم. اكنون كه من به اروپا برمى گردم اجازه دهيد خليفه ارامنه اصفهان بتواند همراه هيات ما به اروپا امده و به دست بوس پاپ نايل ايد. شاه در جواب گفت:
(مى دانيد در كشور ما هر كس ازاد است هر طور كه مى خواهد زندگى كند و مراسم دينى خود را انجام دهد. من به خودم اجازه نمى دهم كه به خليفه ارامنه اصفهان چنين دستور بدهم، اگر خودش براى اين سفر اماده است من حرفى ندارم و مخارج سفر او را هم خواهم داد.)
در انجا فهميدم كه در ايران و در عهد شاه عباس صفوى براى انجام مراسم دينى پيروان تمام اديان مشكلى فراهم نيست.

تغييرات در عكس العمل هاى ارگان هاى
بدن براى ان كه در ايام سالخوردگى دچار عدم توانائى نشويم مى توانيم از ورزش و تمرين منظم استفاده كنيم. دانشمندان معتقدند اگر افراد سالمند منظماً ورزش كنند ده تا بيست و پنج سال به عمر خود مى افزايند و از دوران پيرى مى توانند لذت لازم را ببرند.
براى ان كه افراد پير دچار پيرى زودرس و ناتوانى هاى ناشى از ان نشوند بايد ورزش را يكى از ضروريات زندگى بدانند.
۳-ورزش علاج كمر درد و دردهاى ستون فقرات و مفاصل.
از شايع ترين دردها كه تعداد زيادى از مردم دچار ان هستند درد كمر و پشت و گاهى مفاصل و زانوان است. كمر درد و دردهاى ستون فقرات در نتيجه كمبود حركت وعدم تقويت كافى عضلات به وجود مى ايند- اگر از عارضه كمر درد و دردهاى مفاصل رنج مى بريد بدانيد كه بهترين راه علاج شما ورزش منظم است. ورزش هاى مخصوص كمر و پشت و ورزش هائى مانند شنا، پياده روى منظم، درست راه رفتن و درست نشستن و خوابيدن از راه هاى علاج كمر درد و جلوگيرى از بروز دردهاى اينده ان است. سعى كنيد چاق نشويد، به قطر شكم شما افزوده نشود و داراى اندامى متناسب و روحيه اى سالم باشيد.
۴-جلوگيرى از چاق شدن
چاقى به عنوان يكى از بزرگترين و خطرناك ترين عوامل سلامتى انسان هاست. براى جلوگيرى از چاق شدن بايد عوامل بوجود اورنده ان را از خود دور ساخت. تكنولوژى مدرن باعث شده تا از ميزان حجم كارهائى كه بايد بدن انجام دهد كاسته شود مانند رانندگى به جاى قدم زدن، استفاده از پله هاى برقى و اسانسور در ساختمان ها و فروشگاه ها استفاده از وسائل الكتريكى مدرن در منزل. خوردن غذاهاى چرب و نامناسب موجب چاقى بدن مى شود. روش هاى عملى براى مبارزه با چاقى عبارتند از: ورزش، پياده روى، شنا، تغذيه مناسب و داشتن اراده قوى براى سالم ماندن.
گول تبليغات تجارتى و استفاده از داروهاى ضد چاقى يا بعضى چسب ها و دستگاه ها را نخوريد، عضلات بايد حركت كند تا متناسب شود و تاكنون داروئى جايگزين حركت عضلات براى اب شدن چربى هاى بدن يافت نشده است. پس ورزش كنيد تا اندامى متناسب، بدنى سالم و تندرست داشته باشيد.

همه ما كم و بيش مزه ادامس را چشيده و فك هاى خود را با جويدن بى حاصل اين ماده شيميائى خسته كرده ايم، حال بد نيست چگونگى پيدايش اين پديده را هم بخوانيم:
در سال هاى ۱۸۴۶ تا ۱۸۴۸ جنگى بين امريكا و مكزيك روى داد كه براى امريكائيان بسيار پر سود بود زيرا در نتيجه اين جنگ سرزمين هاى وسيعى كه هم اكنون ايالات كاليفرنيا، نيومكزيكو، اريزونا، يوتا، كلرادو و اوكلاهما در ان واقع شده اند به تصرف امريكا درامد. در مقابل اين شكست مكزيكى ها هم ناخواسته و ندانسته ضررى به امريكائى ها زدند كه هم اكنون كه در قرن بيست و يكم هستيم هنوز مردم گرفتار ان هستند.
در سال ۱۸۴۸ امريكا به مكزيك پيشنهاد متاركه جنگ داد. سنتاانا ديكتاتور و حاكم مكزيك براى امضاى قرارداد عازم امريكا شد و پس از امضاى متاركه مدتى در نيويورك براى معالجه و استراحت رحل اقامت افكند، اين ديكتاتور عادت داشت كه در تمام مدتى كه بيدار بود نوعى ماده صمغى كه از شيره درخت تهيه مى شد مى جويد. يكى از امريكائيان زرنگ و موقع شناس بنام (ادامس) كه شغل اصلى او تجارت شيشه و بلور بود، به اين فكر افتاد كه از شيره و ضمع درختان ماده اى بسازد كه بدون استفاده از رنگ و مزه و بو مردم به تقليد از مكزيكى ها ان را در دهان گذاشته و با جويدن ان خود را سرگرم كنند. اين تجارت به قدرى پرسود بود كه اقاى توماس ادامس در ظرف چند سال در رديف ميليونرهاى امريكا درامد.
بعضى كارشناسان امريكائى گفته اند كه مكزيكى ها با فرستادن ادامس به بازار امريكا بزرگترين انتقام را از امريكائيان گرفته اند.
ادامس بنابر نظريه پژوهشگران داراى مضراتى به شرح زير است:
۱-اسيد معده را كم مى كند و برعكس انچه كه مشهور است باعث كم شدن اشتها مى گردد.
۲-حدود ۵۰ درصد وزن ادامس هاى معمولى مواد قندى است و پزشكان گفته اند در اثر نيمساعت جويدن ادامس مقدار قند موجود در بزاق و اب دهان ۳۵۰۰ درصد افزايش مى يابد.
۳-بعضى افراد به ويژه كودكان موقع جويدن ادامس ناخوداگاه ان را به برونش ها فرو داده و عواقب وخيمى براى خود ايجاد كرده اند.
۴-جويدن مرتب ادامس موجب گوش درد مزمن خواهد شد.
رابطه ادامس با محيط زيست:
اغلب شهردارى هاى شهر به ويژه در امريكا دچار مشكل بزرگ بقاياى ادامس هاى جويده اى هستند كه روى زمين روى اسفالت و سنگفرش پياده روها چسبيده و مناظرى ناپسند بوجود اورده است. در ايستگاه هاى بزرگ راه اهن و متروها كارگران مخصوص براى پاك كردن ادامس از روى زمين استخدام مى شوند و ما اغلب در خيابان اكسفورد لندن كارگرانى را كه با فشار قوى لوله اب مشغول پاك كردن بقاياى ادامس ها از پياده روها هستند مشاهده مى كنيم. امروزه ديگر ادامس با استفاده از شيره درختان تهيه نمى شود، بلكه با استفاده از پلاستيك هاى مخصوص تهيه مى شوند.
سازندگان ادامس معتقدند كه ادامس هاى امروزى هر قدر در دهان جويده شوند ضررى به بدن نمى رسانند. ولى بسيارى از كارشناسان بهداشت مى گويند هر ماده شيميائى و مصنوعى وقتى با مواد موجود در بدن تركيب شود ممكن است براى سلامت و بهداشت انسان خطر داشته باشد.
با توجه به توضيحات بالا: ادامس دشمن اشتها و عامل سوء هاضمه و بلاى گوش ها و دندان ها و موجب خراب شدن محيط زيست است پس اگر علاقمند به جويدن ادامس هستيم به ويژه در اماكن عمومى و پشت ميز كار و مهمانى ها سعى كنيم ان را از خود دور كنيم.

دستور نظامى!
يكى از رجال نظامى دربار قاجار و اوايل پهلوى، افسرى بود بنام سرتيپ جان محمدخان كه مردى ظالم و بى رحم بود. ملك الشعراى بهار در خاطرات خود مى نويسد:
(روزى يك سرباز تيره بخت مورد خشم جان محمدخان قرار مى گيرد. سرتيپ امر مى كند او را ببندند و شلاق بزنند. در اين احوال او را پاى تلفن مى خواهند به مأمور شلاق مى گويد او را بزنيد تا من برگردم. اتفاقاً مكالمه تلفنى طولانى مى شود و نزديك ظهر سرتيپ به منزل رفته ناهار ميل مى كند كه از سربازخانه تلفن مى كنند. سئوال مى كند چه خبر است؟ افسر نگهبان مى گويد حسب الامر سرباز را شلاق مى زنيم. چه امر مى فرمائيد بزنيم يا بس است. سرتيپ مى پرسد كدام سرباز؟ مأمور مى گويد قربان همان سربازى كه صبح زود امر فرموديد شلاق بزنيم تا من برگردم. چون نيامديد هنوز دارند شلاق مى زنند. سرتيپ پرسيد در چه حال است مأمور گفت: قربان مدتى است كه او زير شلاق مرده و حالا به جسدش شلاق مى زنند. سرتيپ گفت بس است. پدر سوخته را ول كنيد!

نفرت مثل تيرى است كه اول پرتاب كننده را زخمى مى كند.
ان كس كه انتقام مى گيرد يك روز خوشحال است و ان كه مى بخشد و عفو مى كند تمام عمر شاد است.
زندگى اصلاً تلخ نيست ولى لحظه هاى تلخى دارد كه بايد تحملش كرد.
ادم بايد در ساختن سرنوشتش خودش دخالت كند.
ادم بايد قبل از ازدواج چشم هايش را كاملاً باز كند و بعد از ازدواج گاهى ببندد. چشم ها را بايد شست، طور ديگر بايد ديد.
دنيا مانند ليموست اولش شيرين است و اخرش تلخ.
ادم ها معمولاً موقع امدن راه را گم مى كنند نه موقع رفتن.
در نظر داشته باشيد كه چگونه مردن مهم است نه چگونه زندگى كردن.
اگر نمى توانى خورشيد باشى چه لزومى دارد ابر باشى.
خاطرات خوشى هاى ديروز تلخ ترين غمى است كه امروز داريم.
مى گويند وقتى زلزله ميايد پس لرزه هايش خطرناكتر است.
مرغ چاق هيچوقت تخم نمى كند.
ديوار شخصيت را با دو قاب سفيد نتوان كرد.
معامله كنيد چون بيگانگان و معاشرت كنيد چون برادران.
بزرگترين گناه ترس است، بزرگترين شجاعت صبر است، بزرگترين هديه گذشت است، انچه بيش از مرگ ادم را مى كشد نااميدى است.
انچه از علم بهتر است تجربه است
انچه هر قدر دراز باشد كوتاه است عمر است
از محبت تلخ ها شيرين شود
و از محبت مِس ها زرين شود
از محبت نيش نوشى مى شود
و از محبت شير موشى مى شود
از محبت مرده زنده مى شود
و از محبت شاه بنده مى شود
از محبت سُقم صحت مى شود
و از محبت قهر رحمت مى شود

سال ۱۳۸۲ شمسى با همه بدى ها و خوبى هايش سپرى شد. سالى كه در ان جنگ و خونريزى و سيل و زلزله و حوادث هوائى و زمينى جان صدها هزار نفر از مردم جهان را گرفت. بالاخره به پايان رسيد و نوروز سال ۱۳۸۳ با تمام زيبائى ها و طراوت و شادابيش فرا امد و بهار دل انگيز مژده تجديد حيات طبيعت را به گوش انسان ها رسانيد.
ملت ايران قرن هاست كه نوروز اين سنت باستانى را زنده نگهداشته و ان را از دستبردهاى اجتماعى و سياسى و مذهبى مصون داشته و هيچگاه اجازه نداده است كه تعصبات بى جا و نفوذ افكار ارتجاعى اين پديده و سنت عزيز و ديرينه را ضعيف كند.
ساعت حلول سال نو ساعتى است كه در ان ايرانيان با هر عقيده و مرام و مسلك به دور سفره هفت سين جمع مى شوند و در ساعت تحويل از كتاب مقدس قران مدد مى گيرند و با تفال از ديوان حافظ شور و شوقى مى يابند و با خواندن دعاى يا مقلب القلوب و الابصار قلوبشان روشن مى شود كه مفاد ان به فارسى اين است كه اى خداوند يكتا كه قادرى قلب ها و ديدگان ما را به نور وحدت و عشق و انسانيت منور سازى و اى پروردگارى كه شب و روز و چرخ و مه و افتاب با اراده و مشيت تو مى چرخند در اين سال جديد به ما قدرت بده كه عشق و محبت را نثار همنوعان خود كنيم. دو رنگى ها، دوروئى ها و كدورت ها را دور بريزيم و انسانى پاك و والا شويم.
حال اجازه بدهيد به طور اختصار تاريخچه اين سال شمسى را براى شما بازگو كنم. سال شمسى در زمان سلطنت ملكشاه سلجوقى و توسط دانشمند و رياضى دان ايرانى حكيم عمرخيام و عبدالرحمن خازنى تنظيم شد و چون سلسله هاى پادشاهى بعد از اسلام اغلب داراى تعصبات دينى بودند تقويم هجرى قمرى را قبول داشتند و كسى به تقويم شمسى توجهى نداشت تا در سال ۱۳۰۴ شمسى به صورت تقويم رسمى كشور ايران درامد و براى انكه صداى روحانيون را هم در نياورند به ان نام هجرى شمسى دادند كه نشان مى داد براساس اين سال، زمان هجرت پيامبر مورد محاسبه قرار گرفته است.
سال شمسى يا سال خورشيدى براساس يك دوره گردش كامل زمين به دور خورشيد كه مدت ان ۳۶۵روز و ۵ ساعت و ۴۸دقيقه و ۵۱ثانيه است تنظيم گرديده و روز اول فروردين اولين روز ان است كه با شروع فصل بهار مقارن است. هر چهار سال يكبار ماه اسفند سى روز است كه ان را كبيسه گويند در ان سال ۳۶۶ روز داريم.
در سرزمين هاى شرقى و از جمله چين و هند و ژاپن دانشمندان و منجمين معتقد بودند كه دوازده حيوان ماه هاى سال و سال هاى مختلف را به وجود مى اورند و اين حيوانات هستند كه زمين را بر دوش خود حمل مى كنند و هر سال را بنام يكى از اين حيوانات نام گذارى مى كردند كه اكنون هم برخى اين عقيده را قبول دارند.
يكى از شعرا در اين مورد رباعى گفته است:
موش و بَقَر و پلنگ و خرگوش شمار
زين چارچو بگذرى نهنگ ايد و مار
انگاه به اسب و گوسفند است حساب
حمدونه و مرغ و سگ و خوك اخر كار
كه در اينجا بَقَر به معناى گاو و حمدونه ميمون است و بر اين اساس سال ۱۳۸۳ سال حمدونه است كه ميمون جانورى است پر جوش و خروش و ماجراجو و بر اين اساس گويا سال ۸۳ بايد منتظر حوادث غير قابل پيش بينى باشيم. ميمون حيوانى است كه در اجتماعات و معركه ها همگان را متوجه حركات خود مى كند. نظم و ترتيب را به هم مى ريزد كنجكاو و فضول است به همه جا سر مى كشد و زيرك و باهوش است.
و اما مبداء سال قمرى سال هجرت پيامبر اسلام از مكه به مدينه است كه امسال ۱۴۲۵ سال از ان مى گذرد. اساس سال قمرى با گردش ماه به دور كره زمين تنظيم شده كه مدت ان ۳۵۴ روز و ۸ساعت و ۴۸دقيقه است. نام ماه هاى قمرى به شرح زير است:
محرم، صفر، ربيع الاول، ربيع الثانى، جمادى الاول، جمادى الثانى، رجب، شعبان، رمضان، شوال، ذى قعده، ذى الحجه، كه اعراب و اغلب كشورهاى اسلامى روز اول ماه محرم را كه اول سال نو انها است جشن مى گيرند و شادى مى كنند در حالى كه شيعيان در همه جا از روز اول محرم تا دو ماه به عنوان سالروز كشته شدن امام حسين عزادارى مى كنند! .
هر سال قمرى ده روز و ۲۰ساعت از سال شمسى كوتاهتر است و به همين علت است كه از زمان هجرت پيامبر اسلام تاكنون ۴۱سال بيشتر از سال شمسى گذشته است. بنابراين هر ۳۳ سال شمسى معادل با ۳۴سال هجرى قمرى است، براى تبديل سال شمسى به قمرى فرمول ساده اى طرح شده است.
هجرى ۱۴۲۴=۱۳۸۳+۴۱=۲۳: ۱۳۸۳
شمسى ۱۳۸۳=۱۴۲۴-۴۱=۳۴: ۱۴۲۴
سال جديد بر همه هموطنان ايرانى مبارك و ميمون باد.

همانطور كه با فرا رسيدن نوروز ملت ايران در تب و تاب برگزارى اين عيد ملى است و بزرگ و كوچك براى تهيه لباس عيد و شيرينى ايام نوروز و خانه تكانى در فعاليت و جنب و جوش هستند. چهارشنبه سورى كه مقدمه ورود به ايام عيد نوروز است با تمام مقدماتش اجرا مى شود، در اين ايام است كه با ديد و بازديدهاى خانوادگى و دوستانه كدورت ها رفع مى شود و قلوب مردم از كينه ها پاك مى گردد و در حقيقت خوبى و بدى يكسال را ايرانيان پشت سر مى نهند.
بعضى ملل جهان هم براى ايام سال نو مراسم و معتقداتى دارند كه به نوبه خود جالب و دوست داشتنى و محترم است.
مردم كشور پهناور چين به سال نو اهميت فراوان مى دهند اين مردم عقيده دارند قبل از سال نو بايد قروض خود را پرداخت كنند. دولت تا اخرين لحظات سال كهنه مراكز مالياتى و بانك ها را بازنگاه مى دارد تا مردم بدهى خود را به دولت بپردازند و در بعضى نقاط اگر بدهكارى قادر به پرداخت قروض خود نباشد، فانوسى روشن در دست مى گيرد و به منزل طلبكار مى رود و اگر طلبكار چراغ او را خاموش كرد نشان ان است كه از طلب خود صرفنظر كرده است. در نواحى ساحلى چين دختران و پسران مجرد در حالى كه در يك دست چراغ و در دست ديگر دسته گلى دارند به سوى ساحل دريا حركت مى كنند و در حال حركت تمام جوانان مجرد به انها مى پيوندند به طورى كه كم كم اين جمعيت به شكل يك اژدهاى بزرگ درمى ايد و به همين علت اين مراسم را جشن اژدها نام نهاده اند. اين جمعيت شب را تا صبح با رقص و پايكوبى و شادى در كنار دريا به سر مى برند و صبح پس از پرتاب گل ها به داخل دريا و در حقيقت تقديم اين گل ها به الهه دريا به خانه هاشان برمى گردند.

در ژاپن بهار و سال نو مصادف با شكوفه كردن درختان ميوه است و شكوفه گيلاس نزد انها احترام خاص دارد. در سال نو هر خانواده يك شاخه شكوفه گيلاس نثار مجسمه بودا مى كند تا بودا باغات ميوه انها را بركت دهد. جوانانى كه طالب ازدواج هستند يك شاخه شكوفه گيلاس به يقه لباس زده در خيابان به راه مى افتند هر سال در ايام عيد هزاران جوان بدين طريق ازدواج مى نمايند. ژاپنى براى نشان دادن علاقه و احترام خود به امريكائى ها صدها درخت گيلاس در برابر كاخ سفيد واشنگتن كاشته اند كه هنگام فرا رسيدن بهار، زيبائى خارق العاده اى به ان محوطه مى دهد و هر ساله هزاران جهانگرد براى ديدن اين منظره زيبا به خيابان هاى اطراف كاخ سفيد مى روند.

در المان مردمى كه هنوز به سنت هاى خود پايبند هستند سال نو را با ذوب كردن سُرب جشن مى گيرند. يعنى مقدارى سرب را در قاشقى ريخته روى حرارت ذوب و سپس ان را به داخل ظرف اب سرد مى ريزند و به اين ترتيب از روى شكلى كه سرب مذاب به خود مى گيرد درباره اينده خود پيش بينى مى كنند.

در فرانسه شب سال نو در هر محله يك تير چوبى بزرگ در وسط ميدان نصب مى كنند و از نوك تا انتهاى پائين ان را با صابون و روغن ليز و لغزنده مى كنند و انگاه جوايزى روى كاغذ نوشته به نوك تير مى بندند. جوانان داوطلب با بالا رفتن از اين تير كه كار مشكلى است علاوه بر دريافت جايزه مى توانند از دختر مورد علاقه خود خواستگارى كنند.

در انگلستان مردم در شب سال نو از خانه خود خارج نمى شوند ولى جوانان مجرد تا صبح در دانسينگ ها و رستوران ها شب زنده دارى مى نمايند ولى اغلب مراسم سنتى معمولاً در خانه ها اجرا مى شود.

امريكائيان قديمى سال نو را با مسابقه تغيير نام در داخل خانواده ها مى گذرانند. بدين طريق كه تمام افراد فاميل نام خود را با هم عوض مى كنند و تا اواخر شب ضمن مكالمات بايد دقت كنند كه نام خود و ديگران را اشتباه نگويند والا بايد مبلغى به عنوان جريمه به صندوق نيكوكارى خانواده بپردازند.

دو سناتور به نمايندگى از دو حزب جمهوريخواه و دموكرات قطعنامه اى را به سناى آمريكا داده اند تا براساس آن رئيس جمهور اين كشور به كمك شوراى امنيت سازمان ملل فشار ها عليه ايران را تشديد كند.
ديان فاينشتاين سناتور دموكرات از ايالت كاليفرنيا و جان كايل سناتور جمهوريخواه از ايالت آريزونا طى مقاله اى در روزنامه واشنگتن تايمز از چنين اقدامى در كنگره آمريكا خبر دادند.آنها مدعى شدند كه ايران در اكتبر سال گذشته گزارشى به آژانس بين المللى تحويل داد كه آن را يك گزارش كامل و نهايى توصيف كرد. اما اكنون معلوم شده كه اين يك ترفند است. در ادامه مقاله سناتور هاى آمريكائى آمده است: براى تشويق رهبران آمريكا ما يك قطعنامه را به سنا ارائه داديم و از رئيس جمهور و شوراى امنيت سازمان ملل خواستيم تا فشار را بر رژيم ايران افزايش دهند. اين قطعنامه از شوراى امنيت سازمان ملل مى خواهد تا تحريمهاى سياسى و اقتصادى عليه رژيم ايران را اعمال كند.