موضوع سقط جنينهاى غيرقانونى در ايران كه بين مقامهاى قضائى به «سقط جنين جنايى» شهرت پيدا كرده، چندى است به طور جدى در محافل حقوقى و تشكلهاى اجتماعى و مدافع حقوق زنان مطرح شده است، تا حدى كه هم دولت و هم نمايندگان مجلس در دو طرح جداگانه به چاره انديشى براى قانونمند كردن اين پديده پرداخته اند.
اخبارى كه گهگاه در روزنامه هاى ايران در مورد دستگيرى باندهاى غيرقانونى سقط جنين و مجازات افراد دست اندركار آن منتشر مى شود نشانه اين است كه على رغم غيرقانونى بودن سقط جنين، تعداد افرادى كه دست به اين كار مى زنند قابل توجه است.
اگرچه كارشناسان اجتماعى و پزشكان متخصص زنان و زايمان مى گويند آمارى از موارد سقط جنين وجود ندارد، خسرو منصوريان مدير يكى از تشكيلات غير دولتى حمايت از آسيب ديدگان اجتماعى مى گويد با توجه به گسترش و پائين آمدن سن روسپيگرى در ايران طبيعى است كه سقط جنين هم رو به افزايش رفته باشد.
على سرحدى روزنامه نگارى كه مسأله را از نزديك تعقيب كرده است مى گويد تقاضا براى سقط جنين چنان بالاست كه دانشجويان و افراد غيرمتخصص هم به اين كار دست مى زنند ولى از آنجا كه پزشك نيستند هم از وسائلى ابتدايى استفاده مى كنند كه خطر زاست و هم اينكه مسئوليتى در برابر تبعات احتمالى كار خود نمى پذيرند.
در همين حال، گروهى از زنان هم كه براى سقط جنين به دنبال استفاده از آمپولهاى معينى براى اين كارند چون آن را از بازار سياه تهيه مى كنند در معرض خطر فاسد بودن آمپولها قرار دارند.
دكتر شيرين قاضى زاده مى گويد روش تزريق اين آمپولها نيز نادرست است و به جاى تزريق وريدى به صورت تزريق عضلانى استفاده مى شود كه هم مى تواند به سقط جنين كمك نكند و هم جنين را دچار عقب افتادگى ذهنى و معلوليت كند.
با اينهمه، پزشكان زنان معتقدند به دليل كشيده شدن سقط جنين به بازار سياه، زنان و دخترانى كه مى خواهند به هر قيمت به باردارى خود پايان دهند اگر از زير دست افراد غيرمختصصى كه سقط جنين را انجام مى دهند جان سالم به در برند، تجربه وحشتناكى پشت سر گذاشته اند.
زنانى كه خود شاهد سقط جنين دوستان و بستگانشان بوده اند شرايطى از محيط هاى غيرقانونى سقط جنين ترسيم مى كنند كه باورنكردنى است، ولى با وجود آنكه سقط جنين در مواد متعددى مى تواند به محروم شدن زن از حاملگى در آينده بينجامد، خطر بى آبرويى اجتماعى آنها را وامى دارد تن به هر نوع خطرى براى خلاصى از جنين ناخواسته بدهند.
گفته مى شود سالانه هشتاد هزار زن در دنيا از سقط جنين غير قانونى مى ميرند اما اينكه چه تعداد ازآنها ايرانى اند روشن نيست.

نگرانى ها در ايران به دليل گرايش جوانان به انواع مواد مخدر و كاهش سن اعتياد به اين مواد روبه افزايش است به طورى كه مقام هاى جمهورى اسلامى مى گويند يكى از بزرگترين دغدغه هاى آنان «رفع معضل اعتياد جوانان به مواد مخدر است.»
دكتر على هاشمى دبيركل ستاد مبارزه با مواد مخدر و مشاور رئيس جمهور ايران، روز پنجشنبه ۲۶ ژوئن و به مناسبت فرا رسيدن روز جهانى مبارزه با مواد مخدر گفت افغانستان بزرگترين توليد كننده مواد مخدر در جهان است و ايران به دليل داشتن مرزهاى مشترك با اين كشور، بيشتر در معرض ورود مواد مخدر است.
دكتر هاشمى پيشتر نيز در مصاحبه اى با خبرنگاران گفته بود: «به خاطر وجود ۴۴ ميليون جوان زير ۳۰ سال در كشور، شيوع مصرف مواد مخدر مى تواند به بحرانى عليه امنيت ملى تبديل شود.»
وى افزود: «اين اقشار (جوانان) در معرض خطر اعتياد قرار دارند و بايد با حل مشكلات و پر كردن اوقات فراغت آنان، گام اساسى در راستاى حفظ اين فرزندان از خطر افتادن در دام مواد مخدر برداشت.»
به گفته دكتر هاشمى، ۲ ميليون نفر در ايران به طور رسمى يا تفننى به مواد مخدر اعتياد دارند كه در اين ميان ۲۸۰ تا ۳۰۰ هزار نفر معتادان هروينى با رفتارهاى پر خطر هستند. منظور از معتادان با رفتارهاى پر خطر، احتمالا آن دسته از معتادانى است كه براى دست يافتن به ماده مخدر حاضر هستند دست به هر اقدامى بزنند.
نگرانى درباره افزايش شمار معتادان در ايران در حالى روبه افزايش است كه به گفته هاشمى، در كنار نهادهاى دولتى و نيروى انتظامى و حتى ارتش و سپاه پاسداران كه در مبارزه با قاچاق مواد مخدر نقش دارند، ۱۰ هزار تشكيلات غير دولتى نيز در اين زمينه فعالند.
عمده ترين ماده مخدر مورد مصرف در ايران ترياك و مشتقات آن مانند هروئين است كه تماما از كشور همسايه، افغانستان وارد خاك ايران شده و پس از تغذيه معتادان ايرانى، باقى مانده آن راهى اروپا يا ساير كشورهاى منطقه مى شود.
البته ترياك تنها ماده مخدرى نيست كه در بازار فراخ ايران در دسترس علاقمندان قرار دارد. مواد مخدر توهم زا مثل حشيش، گراس و مواد شيميايى مانند قرص هاى اكستازى كه در خانواده مواد مخدر توان افزا و يا روان گردان قرار مى گيرد هم هست كه طبق گزارش ها، به وفور يافت مى شود.
منبع تأمين مواد مخدر توهم زا مثل حشيش و گراس هم عمدتا همان همسايه شرقى، يعنى افغانستان است اما مواد شيميايى و قرص هاى روان گردان ساير كشورها است و گفته مى شود مواد اوليه آنها در برخى كشورهاى اروپائى يا اروپاى شرقى توليد و به ايران و ساير كشورهاى منطقه مى رسد. البته از قرار معلوم توليد خانگى اين مواد در ايران نيز آغاز شده است.
سردار مرتضى طلايى، فرمانده نيروى انتظامى تهران، در اين زمينه به ايرنا، خبرگزارى جمهورى اسلامى گفته است: «در زمان حاضر، مواد شيميايى اكستازى، خطرناكترين مواد مخدر رايج است.»
وى گفت: «در سال هاى اخير اين مواد (قرص هاى شيميايى) به سرعت جايگزين ترياك و مواد توهم زا شده است.»
فرمانده نيروى انتظامى تهران گفته است «دسترسى آسان، هزينه پائين و امكان توليد خانگى، مهمترين عوامل افزايش مصرف مواد مخدر شيميايى است.»
ناظران مى گويند نه اقدام هاى قهرى نيروهاى مسلح و نه برنامه هاى فرهنگى اجتماعى نهادهاى تبليغاتى در ايران نتوانسته از گرايش مردم به انواع مواد مخدر جلوگيرى كند و اكنون مقام هاى مسئول سخن از كاهش سن اعتياد در ايران سخن مى گويند.
حتى برخى مقام هاى ايرانى از مدت ها قبل لزوم «حرام» اعلام شدن مواد مخدر توسط علماى مذهبى را مطرح كرده اند تا شايد از اين طريق گرايش به مواد مخدر را محدود كنند، اما هنوز چنين حكم مذهبى صادر نشده است.
در تازه ترين مورد، دكتر انصارى لارى استاندار فارس در مراسم گراميداشت مامورانى كه در راه مبارزه با مواد مخدر در استان فارس جان خود را از دست داده اند، بار ديگر تحريم شرعى مواد مخدر از سوى مراجع را خواستار شد.
انصارى لارى گفت: «در كنار منع قانونى مواد مخدر، تحريم شرعى آن يك ضرورت است و لذا اتخاذ چنين سياستى در پيشگيرى از مصرف مواد مخدر بسيار تاثيرگذار خواهد بود.»
اما روحانيون كه در مصرف موادمخدر گوى سبقت را از ديگران ربوده اند در صدور حكم شرعى براى جلوگيرى از اعتياد ترديد مى كنند.

پژوهشگران دريافته اند كه همه افراد بالاى ۵۵ سال بايد از يك «قرص معجزه گر» كه مى تواند خطر سكته را تا ۸۰ درصد كاهش دهد، استفاده كنند.
اين قرص تركيبى از آسپرين، داروى پائين آورنده كلسترول خون، سه نوع داروى كاهش دهنده فشار خون و فوليك اسيد است.
البته پيش از آنكه اين دارو تجويز شود، بيماران بايد به پزشك خود مراجعه كنند و آزمايش هايى را انجام دهند.
تخمين زده مى شد كه از هر سه نفر، يك نفر مى تواند با استفاده از اين دارو تا ۲۰ سال بدون اينكه دچار سكته قلبى يا مغزى شود، زندگى كند.
اين قرص مى تواند با قيمت ارزان و با حداقل عوارض جانبى تهيه شود و همچنين مى تواند براى كسانى كه از قبل مبتلا به فشار خون، بيمارى قلبى يا ديابت بوده اند تجويز شود.
محققان بريتانيايى اين پژوهش ادعا مى كنند كه اين قرص «چند منظوره»، براى جلوگيرى از بيمارى در كشورهاى غربى مؤثرتر از ساير روش هاست، ولى آنها تأكيد مى كنند پيش از آنكه اين دارو در دسترس بيماران قرار گيرد، پژوهش هاى بيشترى بايد انجام شود.
گفته شده كه اين دارو علاوه بر پائين آوردن فشار خون و كلسترول خون، ميزان يك ماده شيميايى به نام هموسيستين را نيز در خون كاهش مى دهد كه افزايش آن براى سلول هاى خونى خطرناك است. قرص چند منظوره همچنين عملكرد پلاكت هاى خون را بهبود مى بخشد.
به گفته دكتر والد و دكتر لو، مصرف روزانه يك قرص كه حاوى شش ماده است، مى تواند ۸۸ درصد از حمله هاى قلبى و ۸۰ درصد از سكته هاى مغزى را كاهش دهد.
هم اكنون برنامه ريزى براى آزمايش اين دارو در حال انجام است.
برخى از كارشناسان ديگر هم معتقد هستند كه ادعاهاى مطرح شده در مورد قرص چند منظوره قابل دستيابى است.
دكتر آنتونى راد، متحصص سكته مغزى در بيمارستان سنت توماس لندن، ضمن استقبال از توليد احتمالى چنين دارويى، مى گويد: معلوم شده هر كدام از داروهاى موجود در اين قرص مؤثر بوده است، ولى هنوز نمى دانيم كه تاثير كاربرد همه آنها در يك قرص چگونه خواهد بود.

در آينده نزديك تلفن همراه كسى كه زير بهمن يا آوار زلزله به تله مى افتد، مى تواند وسيله اى مهم براى نجات او شود.
محققان درحال توسعه سيستمى هستند كه كليه تلفن هاى همراه موجود در منطقه فاجعه ديده را به فرستادن علامتى وادار مى كند تا به يافتن محل دفن صاحب آن كمك كند.
در اين سيستم يك دستگاه كوچك مى تواند امدادگران را به سوى كسانى كه زير برف يا آوار به تله افتاده اند راهنمايى كند.
سازندگان آن مى گويند كه اين سيستم مى تواند به مأموران امداد كمك كند تا مردم را در نخستين دقايق حياتى پس از بروز فاجعه بيابند.
اين شيوه توسط دانشمندان آزمايشگاه تحقيقاتى شركت توشيبا در بريستول بريتانيا ساخته شده است.
سيستمى كه توشيبا ساخته است كليه تلفن هاى همراه موجود در ناحيه فاجعه ديده را وادار مى كند با صداى بلند زنگ بزنند.
اين سيستم از مشخصات تلفن هاى همراه «جى اس ام» كه در بيش از ۱۷۰ كشور جهان استفاده مى شود بهره مى گيرد.
تنها تغييرى كه لازم بود در اين سيستم داده شود پياده كردن يك برنامه كوچك روى تلفن ها براى ثبت آنها در سيستم اضطرارى بود.
كريگ دالوين محقق ارشد توشيبا كه فكر ايجاد چنين سيستمى در سفرى براى اسكى به ذهن او خطور كرد گفت اين سيستم مى تواند به شناسايى محل بازماندگان در نخستين دقايق پس از ريزش بهمن كمك كند.
وى گفت: «براى يافتن و نجات مردم از زير بهمن تنها ۱۵ دقيقه وقت هست.
اما پس از ۱۵ دقيقه اول، احتمال بازماندن انسانى كه زير برف مدفون شده باشد به سرعت افت مى كند.»

به گفته دانشمندان يك ساعت چرت روزانه مى تواند به اندازه خواب كامل شبانه براى انسان مفيد باشد.
با اين حال كارشناسان دانشگاه هاروارد مى گويند كه «چرت نيروبخش» روزانه تنها به شرطى مؤثر است كه از مشخصات يك خواب خوب و عميق برخوردار باشد.
كارشناسان همچنين گوشزد مى كنند كه هرچند چرت كوتاه روزانه مى تواند به تقويت حافظه و توانايى آموختن كمك كند، اما بسيارى از وظايف حياتى بدن تنها با خواب كامل شبانه ممكن است.
بسيارى از مشاهير ادعا كرده اند كه تنها چند ساعت خواب شبانه براى دنبال كردن يك زندگى فعال كافى است.
از جمله خانم الن مك آرتور، قايقران بريتانيايى توانست تنها با خواب گهگاهى و بسيار كوتاه، آب هاى جهان را دور بزند.
با اين حال بسيارى از مردم مى گويند بدون خواب كامل شبانه قادر به فعاليت مناسب نيستند.
تحقيقات گروه دانشگاه هاروارد كه در شماره ويژه «عصب شناسى» نشريه «نيچر» چاپ شده است به مقايسه توانايى هاى فراگيرى و حافظه دو گروه از افراد در طول يك روز و مجددا صبح روز بعد پرداخت.
از يك گروه درخواست شد در طول روز اصلا نخوابند و همانطور كه انتظار مى رفت در طول ساعات بعد از ظهر و شب، عملكرد آنها در آزمون ها افت كرد.
با اين حال گروه ديگرى از داوطلبان در ساعت دو بعد از ظهر براى مدت يك ساعت تا يك ساعت و نيم به خواب رفتند.
پژوهشگران سپس به بررسى امواج مغزى گروهى كه چرت زده بودند پرداختند تا كيفيت خواب آنها را مشخص كنند. در اين گروه عده اى به خواب عميق و عده اى به خواب سطحى فرورفته بودند.
كسانى كه به هنگام چرت روزانه به خواب عميق و باكيفيت فرورفتند در آزمون هاى بعد از ظهر همان روز بسيار بهتر از كسانى كه اصلا نخوابيده بودند عمل كردند.
اين افراد به خوبى كسانى عمل كردند كه طى مطالعه ديگرى پس از دو شب خواب كامل شبانه در آزمون شركت مى كردند.
آن دسته از داوطلبان گروه دوم كه به خواب سطحى فرورفته بودند نيز در آزمون ها بهتر از كسانى عمل كردند كه اصلا چرت نزده بودند، اما به خوبى ديگر اعضاى گروه خود عمل نكردند.
با اين حال كارشناسان هشدار مى دهند چرت روزانه نبايد باعث شود مردم خود را از خواب كامل شبانه محروم كنند.
دكتر درك- يان دايك از «مركز تحقيقات خواب» در دانشگاه سورى در جنوب بريتانيا گفت: «خواب به غير از اينها، فوايد ديگرى هم دارد. ساير پژوهش ها نشان داده است افرادى كه براى مدتى طولانى شبى تنها شش ساعت مى خوابند آن را به شدت براى سلامت خود مضر مى يابند.»

لوليتا خوانى در تهران، آذر نفيسى، انتشارات آى بى تورس، لندن، ،۲۰۰۳ ۳۴۷ صفحه و به زبان انگليسى
آذر نفيسى، نويسنده ايرانى و استاد دانشگاه جان هاپكين، روز سه شنبه، ۲۴ ژوئن، در محل انتشاراتى واترستون در ميدان پيكادلى لندن كتاب خود، لوليتا خوانى در تهران را معرفى كرد.
لوليتا خوانى در تهران خاطرات آذر نفيسى در سال هاى تدريس او در ايران بعد از انقلاب اسلامى است كه بعدها در آمريكا آن را به شكل كتابى به زبان انگليسى درآورد.
وى قبل از ترك ايران در سال ،۱۹۹۷ به مدت دو سال همراه با هفت دختر جوان در يك كلاس خصوصى آثار كلاسيك غرب و ايران را مى خواند و درباره آنها بحث مى كرد.
اين دختران كه قبلا در دانشگاه، دانشجوى او بودند، در ابتدا قادر نبودند به راحتى افكار خود را در جمع بيان كنند اما رفته رفته توانستند هم درباره آثارى كه مى خواندند اظهار نظر كنند و هم درباره روياهاى خود حرف بزنند.
تجربيات شخصى آنان با آثارى كه مى خواندند، از جمله غرور و تعصب جين آستين، گتسبى بزرگ اسكات فيتزجرالد، و لوليتاى ولاديمير ناباكف، در هم آميخت و مجموع آن كتاب «لوليتا خوانى در تهران» شد.
نفيسى در كتابش به روزهاى اوليه انقلاب اسلامى برمى گردد كه در بحبوحه اعتراضات و تظاهرات انقلاب، تدريس در دانشگاه تهران را آغاز كرد و به تحليل و ساختارزدايى آثار اسكات فيتزجرالد و جين آستين پرداخت.
او مى گويد كه جين آستين نه درباره ازدواج كه درباره آزادى انتخاب و آزادى فردى مى نويسد و آثار او درباره توان گفتن «نه» به اقتدار جامعه است.
وى حق انتخاب و آزادى فردى را لازمه هر گونه تغييرى در جوامع مى داند.
لوليتا خوانى در تهران نگاهى است به ادبيات كلاسيك غرب از ديد افرادى كه در جامعه اى كاملا متفاوت زندگى مى كنند. كتاب آذر نفيسى تصويرى است از ايران و نگاهى است از درون به زندگى زنان آن.
به اعتقاد نويسنده، خواننده است كه متن را زنده نگه مى دارد و به متن زندگى جديد مى دهد. وى مى گويد كه تدريس اين آثار در ايران به او كمك كرد تا به درك جديدى از لوليتا يا آثار جين آستين برسد.
به گفته خانم نفيسى، اين آثار ادبى غربى به او و دانشجويانش كمك كردند كه در موقعيتى كه زندگى مى كردند، فضاهاى باز و تازه اى را كشف كنند، فضاهاى باز و تازه اى كه تنها با زندگى در ايران مى شد به آنها پى برد. لوليتاى ناباكف براى نويسنده و شاگردانش، تجسمى از زندگى در ايران است.
كتاب، خاطرات شخصى نيست. حاصل تجربيات هيجده ساله از دوره اى است كه نويسنده در ايران زندگى مى كرده و مى خواسته اين تجربيات را از طريق آثار ادبى كه مى خوانده بيان كند و نشان بدهد كه واقعيت چگونه بر تخيل و درك ما از تخيل اثر مى گذارد و در مقابل تخيل چطور باعث مى شود كه نگاهى تازه به زندگى پيدا كنيم. نويسنده سعى كرده اين عمل و عكس العمل را در زندگى بر پايه تجربيات تدريس در ايران نشان دهد.
هر بخش از كتاب لوليتا خوانى در تهران به اسم يكى از نويسندگان آثار كلاسيك است و به دوره اى خاص در ايران مربوط مى شود.
بخش اول كتاب يعنى لوليتا در باره تجربيات سال هاى آخر زندگى نويسنده در ايران است و به سال هاى ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ برمى گردد. بخش دوم راجع به گتسبى بزرگ نوشته اسكات فيتزجرالد است و سال هاى اول انقلاب را در برمى گيرد. بخش سوم راجع به هنرى جيمز است و به دوران جنگ ايران و عراق و بمباران ها مربوط مى شود و بخش آخر كه جين آستين است برمى گردد به دوره آخرى كه نويسنده در ايران بوده. اين بخش كتاب در واقع به بخش اول آن دور مى زند.
خانم نفيسى علاوه بر تدريس در دانشگاه جان هاپكينز مديريت طرحى به نام «پروژه گفتگو» را در مدرسه مطالعات پيشرفته بين المللى اين دانشگاه بر عهده دارد.

پوريا ماهرويان
نمايشگاهى تحت عنوان » زندگى يك افسانه» كه به مرور زندگى «مريلين مونرو» خواننده و بازيگر آمريكائى مى پردازد، از ۹ آوريل تا ۱۴ سپتامبر سال جارى در نمايشگاه «كانتى هال» در لندن كنار رود » تيمز» برگزار شده است.
در اين نمايشگاه بيش از ۲۵۰ اثر هنرى با موضوع «مريلين مونرو» از ۷۰ نقاش و عكاس مشهور دنيا مانند » آنرى كارتيه برسون» عكاس فرانسوى، «ايو آرنولد» عكاس آمريكائى و «اندى وارهول» نقاش، گرافيست و فيلمساز آمريكائى به نمايش گذاشته شده اند. بسيارى از اين آثار براى اولين بار است كه در معرض ديد عموم قرار گرفته اند.
بسيارى از نقاشى ها و طرح هايى كه پس از مرگ «مريلين مونرو» از او كشيده شده، متاثر از آثار «اندى وارهول» هستند. مدل اين طرح ها كه عموما در آنها از رنگ هاى تند و شاد استفاده شده، عكسى است كه در سال ۱۹۵۲ «فرانك پاوولنى» عكاس آمريكائى از مريلين مونرو انداخته است.
بسيارى از عكس هاى موجود در اين نمايشگاه جدا از موضوع آنها (مريلين مونرو)، به تنهايى داراى ارزش هنرى هستند. آثار عكاسان مطرحى مانند «برونو برنارد» مشهور به «برنارد هاليوود»، «سام شاو»، «كارتيه برسون»، «داگلاس كركلند» و «برت استرن» از اين جمله اند كه تعدادى از آنها جزو آثار پر ارزش تاريخ عكاسى هستند.
علاوه بر نقاشى ها و عكس هاى اين هنرمندان، مقدارى از لباسها، جواهرات و لوازم شخصى اين ستاره سينما وهمچنين طرح هايى كه خود او پيش از رسيدن به شهرتش كشيده است، در اين نمايشگاه ديده مى شود.
در ميان جواهرات شخصى به نمايش گذاشته شده «مريلين مونرو» يك انگشتر برليان و يك النگوى طلا به چشم مى خوردند. ولى دو قطعه جواهر كه حدود ۶۵ هزار دلار مى ارزيدند در هفته اول اين نمايشگاه دزديده شدند.
«مريلين مونرو» كه بارها از سوى مجلات و آژانس هاى مختلف به عنوان مشهورترين و جذاب ترين زن قرن بيستم انتخاب شده است، پس از مرگش در سال ۱۹۶۲ به يك شخصيت افسانه اى تبديل شد.
مرگ مشكوك و زودرسش در ۳۶ سالگى (عده اى مرگ او را به سازمان سيا نسبت مى دهند)، رابطه احتمالى اش با جان اف كندى رئيس جمهور ترور شده آمريكائى و برادر او رابرت و همچنين تعريف ها و ستايش هاى شخصيت هاى مهم سياسى، ادبى و هنرى از او، از جمله عواملى هستند كه از او شخصيت افسانه اى ساخته اند.
بسيارى از بى استعدادى و كم هوشى «مريلين مونرو» گفته اند. ولى تمجيد هاى شخصيت هاى مهمى مانند «بيلى وايلدر» كارگردان فقيد آمريكائى و يا «آرتور ميلر» نمايشنامه نويس آمريكائى درباره او، ويا نقش آفرينى هاى زيبايش در فيلم هاى مطرح كارگردان هاى بنام آمريكا مانند «جوزف ال منكيه ويچ»، و يا «اتو پره مينجر» خلاف اين را ثابت مى كند.
احتمالا بى علاقگى «مرلين مونرو» به بعضى از مسائل و مباحث روشنفكرى روز و خجالتى بودن بيش ازاندازه او و عدم اعتماد به نفسش كه ناشى از كودكى پرملال و رنج آور او بوده، دليلى است كه از او به عنوان بازيگرى بى استعداد، كه صرفا شهرتش را مديون زيبايى ظاهرى اش است ياد مى كنند.
مريلين مونرو كه بود
«مريلين مونرو» با نام اصلى «نورما جين مورتنسون» در سال ۱۹۲۶ در لس آنجلس به دنيا آمد. پدرش «ادوارد مورتنسون» پيش از تولد او خانواده اش را ترك مى كند. مادرش «گليديز بيكر» كه در لابراتوار فيلم كار مى كرد، پس از يك شكست عشقى، دچار افسردگى و مشكلات روحى شده و در يك آسايشگاه روانى بسترى مى شود. به همين دليل نورماى ۹ ساله بى سرپرست را به يتيم خانه مى سپارند.

سراسر كودكى «نورما جين» پوشيده از فقر، ناامنى و كمبود محبت بود. خود او در اين مورد مى گويد: «زمانى كه دختر كوچكى بودم كسى به من نگفت چه دختر خوشگلى هستى. بچه هاى كوچك اگر هم خوشگل نباشند، احتياج دارند كه به آنها بگويند كه خوشگل هستند.» او حتى يكبار در هشت سالگى مورد سوءاستفاده جنسى قرار گرفت.
«نورما جين» پس از دو سال زندگى در يتيم خانه مدتى با دوستان خانوادگى شان «گريس مك كى» و سپس «آنا لوور» زندگى مى كند. او دوباره در ۱۶ سالگى مجبور مى شود به يتيم خانه برگردد. براى فرار از زندگى در يتيم خانه فقط يك راه وجود داشت و آنهم ازدواج بود.
«نورما جين» براى نجات از زندگى ملال آور و بى روحش در ۱۶ سالگى با همسايه شان «جيمز داهرتى» كه كارگر يك كارخانه بود ازدواج كرد. اين ازدواج بيش از چهار سال به طول نيانجاميد.
«نورما جين» قبل از شروع به بازيگرى و خوانندگى مدتى مدل عكاسى و طراحان لباس بود. در اين مدت او نامش را به «نورما جين بيكر» كه برگرفته از نام خانوادگى مادرش بود، تغيير داد.
«مريلين مونرو» در سال ۱۹۵۳ با «جودى ماجيو» ستاره مشهور بيس بال ازدواج مى كند. اين ازدواج كمى بيش از يك سال دوام نمى آورد. ولى پس از طلاق، دوستى آنها سال ها ادامه پيدا مى كند. حتى «دى ماجيو» تا ۲۰سال پس از مرگ «مريلين مونرو» طبق قولى كه به او داده بود، هفته اى ۳ بار براى قبر او گل رز مى فرستاد.
در سال ۱۹۵۵ «مريلين مونرو» بدليل ازدواج با «آرتور ميلر» نمايشنامه نويس آمريكائى به آئين يهوديت گرويد. اين ازدواج در سال ۱۹۶۱منجر به طلاق شد.
«مريلين مونرو» مشهورترين ستاره هاليوود در قرن بيستم، يكسال بعد در كاليفرنيا به طرز مرموزى درگذشت. علت مرگ او را مصرف بيش از حد داروهاى خواب آور تشخيص دادند. ولى هنوز اين ابهام وجود دارد كه او خودكشى كرده و يا كشته شده است.

در حالى كه پنجمين جلد كتاب هرى پاتر بعنوان پر فروش ترين كتاب در تمام اعصار مطرح شده، بحث چاپ هرى پاتر در ايران بين ناشران تهرانى نيز به موضوع روز تبديل شده است. هرى پاتر در ايران نامى آشناست و ترجمه هاى چهار كتابى كه از داستانهاى هرى پاتر در ايران منتشر شده اند در شمار پر فروش ترين هاى بازار كتاب در ايران هستند.
ورود هرى پاتر به ايران حدود سه سال پيش بود كه كتابسراى تنديس در تهران انتشار داستانهاى او را با ترجمه ويدا اسلاميه آغاز كرد.
در مدت كوتاهى ديگر ناشران ايرانى نيز به انتشار كتابهاى هرى پاتر پرداختند و اين كتابها با ترجمه هاى افراد ديگرى نيز به بازار آمد.
ابوالفضل ميرباقرى مدير كتابسراى تنديس مى گويد با هرى پاتر از طريق شبكه اينترنت آشنا شده و پس از آنكه كتابهاى هرى پاتر را در سايتهاى اينترنتى در فهرست پرفروشترين كتابها ديده به انتشار ترجمه فارسى آنها علاقمند شده است.
چاپ كتابهاى هرى پاتر در ايران با استقبال زيادى مواجه شده و كتابسراى تنديس به عنوان تنها يكى از ناشران ترجمه هاى داستانهاى هرى پاتر تا چاپ يازدهم اين كتابها هم پيش رفته و از هر يك از چهار كتابى كه از اين سرى به چاپ رسانده بين چهل تا چهل و پنج هزار نسخه به بازار فرستاده است.
اين در حالى است كه در بازار كم رونق كتاب در ايران، حتى دست يافتن به چاپ دوم و سوم موفقيت عمده اى براى هر كتاب به شمار مى رود و ميانگين شمارگان هر چاپ از دو تا سه هزار نسخه فراتر نمى رود.
به گفته آقاى ميرباقرى، علاقمندان به كتابهاى هرى پاتر منحصر به كودكان و نوجوانان نيستند و اين كتابها حتى در دورافتاده ترين مناطق ايران نيز خواننده دارند.
خوانندگان كتابهاى هرى پاتر در ايران، مهمترين دليل علاقه خود به اين كتابها را روند غير قابل پيش بينى داستان و توانايى نويسنده در ايجاد ارتباط ميان شخصيتهاى افسانه اى و باستانى با دنياى نو مى دانند.
ويدا اسلاميه نخستين مترجم داستانهاى هرى پاتر به فارسى نيز يكى از دلايل موفقيت نويسنده آن را بهره گيرى وى از طنز مى داند كه در جايجاى كتابها و بخصوص در شخصيت پردازيها مشهود است.

امين ضرغام
بعد از انتشار كتاب آذر نفيسى، لوليتا خوانى در تهران و خاطرات مصور مرجان ستراپى، پرسپوليس، انتشارات رندوم هاوس كتاب ديگرى از يك نويسنده زن ايرانى به بازار فرستاد كه بازارياب هاى اين انتشاراتى بزرگ اميدوارند جزو پر فروش ترين كتاب هاى تابستان امسال باشد.
اين كتاب كه عنوانش Funny in Farsi يا خنده دار به فارسى است مجموعه اى از خاطرات فيروزه دوما در تجربه آمدن خود و خانواده اش به آمريكا و خو گرفتن با اين فرهنگ و مردمى متفاوت است.
فيروزه دوما در هفت سالگى به همراه خانواده اش به جنوب كاليفرنيا آمد و در سال هاى دهه هفتاد كه هنوز تعداد ايرانى ها در آمريكا خيلى اندك بود و مردم آمريكا به او به چشم موجودى ناشناخته و عجيب نگاه مى كردند، شروع به كشف موجودات و فرهنگ نشناخته و عجيب آمريكا براى خودش كرد.
خنده دار به فارسى حكايت هاى گاهى بسيار خنده دارى از خوگرفتن خانواده فيروزه دوما به محيط تازه زندگيشان است كه او با طنزى موجز اما رسا بيان مى كند.
داستان ديدار پدر فيروزه با آلبرت اينشتين و مجموعه مطالب بى انتهايى كه او در جواب يك سؤال كه اينشتين از سر ادب از او پرسيده، يا جمله هاى بى فعلى كه مادر فيروزه براى برقرارى رابطه با آمريكائى ها و با لهجه غليظ فارسى مى گويد يا داستان هاى عمو نعمت كه در سفر بى پايان گردشى اش از يك طرف با خوردن مرغ و همبرگرهاى پر چربى روز بروز چاقتر مى شود و از طرف ديگر براى جبران آن ها فيروزه را مجبور مى كند انواع داروها و كرست ها و دستگاه هاى ورزشى را برايش سفارش بدهد همراه با دهها قصه و داستان ديگر از روابط انسانى چنان در كتاب «خنده دار به فارسى» با سادگى و شيرينى به هم پيوسته شده كه قطعا خواندن كتاب را بسيار آسان و بخت آن را براى پرفروش شدن در بازار كتاب تابستان آمريكا بسيار زياد مى كند.
فيروزه دوما در آبادان متولد شده، در دانشگاه بركلى تحصيلاتش را تمام كرده و در حال حاضر با شوهر فرانسوى و بچه هايش در شمال كاليفرنيا زندگى مى كند.

شاهرخ گلستان- بى بى سى- پاريس
اين روزها در پاريس، بر نرده هاى بلند باغ لوكزامبورگ كه با درختان كهنسالش بناى قديمى مجلس سناى فرانسه را در بر گرفته است، نمايشگاه بزرگى از عكسهاى رضا دقتى عكاس سرشناس ايرانى در معرض ديد عابرين است.
اين نمايشگاه كه به همت مجلس سناى فرانسه از اول ماه ژوئن بر پا شده و تا آخر سپتامبر به مدت چهار ماه ادامه خواهد داشت، شامل ۸۵ قطعه عكس در اندازه هاى صد و بيست در صد و هشتاد سانتيمتر است و از ميان عكسهايى دستچين شده كه رضا دقتى در طول بيست سال كار به عنوان خبرنگار عكاس، در بيش از بيست و دو كشور جهان برداشته است.
عنوان نمايشگاه «تلاقى سرنوشتها» است و عكسها به گفته رضا بيانگر آن احساسى است كه احمد شاملو، شاعر فقيد ايرانى، آنرا درد مشترك خوانده است: «من درد مشتركم، مرا فرياد كن»
او كه سالهاست با آژانسهاى بزرگ خبرى و نشريات مشهور جهان همكارى دارد و در محافل هنرى و مطبوعاتى با نام كوچكش «رضا» شناخته مى شود، در باره ارزش عكسهاى نمايشگاهش مى گويد: «اين عكسها نماينده واقعى كار و طرز تفكر من هستند. مى توانم بگويم كه اگر تصميم مى گرفتم با صد و بيست عكس خودم و كارم را معرفى كنم بيش از هفتاد عكس آن الان در اين نمايشگاه است.»

نخستين كودكى كه در بريتانيا بر اثر اسپرم خريدارى شده از طريق اينترنت موجوديت يافته قرار است ماه آينده به دنيا بيايد.
پدر و مادر اين كودك يكى از شانزده زوجى اند كه از طريق يكى از سايتهاى اينترنتى اسپرم، يا عامل نرينه تشكيل دهنده نطفه را خريدارى كرده اند.
اين سايت اينترنتى كه mannotincluded.com يعنى «شامل مردها نمى شود» نام دارد در واقع واسطه اى است براى زنان همجنسگرا يا زنان تنها كه جوياى باردارى و داشتن فرزندند، اما نخستين كودك قرار است در خانواده اى طبيعى به دنيا بيايد.
اسپرم خريدارى شده از طريق اين سايت اينترنتى مستقيما به خانه مشترى ارسال مى شود تا او شخصا به تلقيح مصنوعى بپردازد.
منتقدان اين روش باردارى را غيربهداشتى مى دانند چون شخص دهنده اسپرم ممكن است مبتلا به بيمارى ايدز باشد و از سوى ديگر معتقدند كه هر كودك حق دارد هويت والدين خود را بداند در حالى كه از اين طريق در واقع كودك از هويت پدر خود بى اطلاع خواهد ماند.
اما جان گونزالس، بنيانگذار اين سايت اينترنتى به بى بى سى گفته است كه مراجعه كنندگان به سايت او مى توانند اسپرم شخصى را انتخاب كنند كه ويژگيها و شخصيت مورد نظر آنها را داشته باشد.
او ادعا مى كند كه اشخاصى كه از طريق سايت اينترنتى او اسپرم خود را در اختيار مشتريان قرار مى دهند از ميان سالمترين افراد بريتانيا انتخاب شده اند.
سايت اينترنتى آقاى گونزالس تحت پوشش سازمان بارورى و جنين شناسى بريتانيا كه بر تلقيح مصنوعى در اين كشور نظارت دارد نيست، چون اين سايت اينترنتى تنها به عرضه اسپرم تازه مى پردازد، در حالى كه سازمان بارورى و جنين شناسى بريتانيا تنها اسپرم را در در درمانگاههاى خود مى پذيرد و سپس آن را منجمد كرده به مدت شش ماه مورد آزمايش قرار مى دهد تا آلوده به بيمارى نباشد.
سايت اينترنتى جان گونزالس كه فعاليت خود را يك سال است آغاز كرده تاكنون به شانزده زن كمك كرده كه بارور شوند و تمام اين زنان بجز يك مورد همجنسگرا بوده اند.
در اين سايت نام سه هزار مرد به عنوان دهنده اسپرم و نام پانصد زن به عنوان پذيرندگان اسپرم ثبت شده اما نام هيچيك از آنها فاش نمى شود.

يك تيم تحقيقاتى از دانشگاه جان هاپكنيز آمريكا گزارش مى دهد كه توانسته با تزريق سلولهاى پايه انسان به بدن موشهاى فلج، فلجى آنها را برطرف سازد. سلولهاى پايه كه معمولا از خون يا بند ناف و يا مغز استخوان نوزادان به دست مى آيد، سلولهايى هستند كه قادرند به هر نوع سلول ديگرى از قبيل سلولهاى عصبى يا ماهيچه تكامل يابند. اين دانشمندان سلول پايه را از بدن جنين سقط شده جدا كرده و به موشهاى صحرايى فلج تزريق كردند. همه موشها موفق به حركت دادن پاهاى خود شدند. البته اين موشها به طور كامل سالم نشدند. اما همين بهبود نسبى هم اگر درمورد انسان عملى شود بسيار اميدوار كننده است. آزمايشهاى بالينى آينده نشان خواهد داد كه اين روش تا چه حد در مورد انسان قابل انجام است.

كاترين هپبورن، يكى از بزرگترين ستاره هاى هاليوود كه سالها از بيمارى پاركينسون رنج مى برد، سرانجام در سن ۹۶ سالگى در منزل خود واقع در كنتيكت آمريكا درگذشت.
او از از خود چهره اى متكبر، بى غل و غش و پر قدرت به جا گذاشت كه با آنچه از يك ستاره زن هاليوود انتظار مى رود كاملا تناقض داشت.
هپبورن در يك خانواده متمول در «كنتيكت» بزرگ شد و قدرت و اعتماد به نفسى كه با خود به هاليوود آورد، ناشى از ثروت خانوادگى و استقلال طلبى مادرش بود كه براى به دست آوردن اجازه حق رأى زنان فعاليت مى كرد.
كاترين هپبورن يك بار گفت: «من زندگى بسيار استثنايى داشتم اما در مقايسه با مادر و پدرم، روند زندگى ام بسيار كسل كننده بوده است.»
با وجود زندگى مرفه و امتيازات طبقاتى اش، خاطرات دوران نوجوانى او با حادثه اى غم انگيز آميخته شد. برادر كاترين جوان كه دو سال از او بزرگتر بود خود را در سن ۱۶ سالگى به دار آويخت. كاترين جسد او را كشف كرد.
پس از فارغ التحصيل شدن در رشته هنرهاى دراماتيك، در تاترهاى برادوى در نيويورك مشغول به كار شد و ديرى نگذشت كه به بازيگرى در فيلم پرداخت.
در اوايل بيشتر نقش زنان پر قدرت و مقاوم را در فيلم ها بازى مى كرد. او در سن ۲۶ سالگى براى بازى در سومين فيلمش، صبح افتخار جايزه اسكار بهترين بازيگر نقش زن را به خود اختصاص داد.
كاترين هپبورن به عنوان پر افتخار ترين بازيگر آكادمى علوم و هنرهاى سينمايى (اسكار) توانست در طول هفت دهه فعاليت در رشته بازيگرى، چهار بار اين جايزه را نصيب خود كند. تا كنون هيچ بازيگر ديگرى نتوانسته است به اين افتخار نايل شود..
جوايز اسكار كاترين هپبورن، صبح افتخار (۱۹۳۳)، حدس بزن چه كسى براى شام مى آيد (۱۹۶۷)، شيرى در زمستان (۱۹۶۸)، روى درياچه طلايى (۱۹۸۱) شخصيت رك و بى پرده او هم براى ايفاى نقش هاى كمدى مناسب بود و هم براى نقش هاى دراماتيك. كاترين هپبورن در سال ۱۹۳۰ در مقابل كرى گرانت در فيلم بزرگ كردن بچه Bringing Up Baby بازى كرد.
او در پشت صحنه با به كار بردن امتيازات طبقاتى اش و با پشتكار چشمگيرى كه داشت شرايط كارى اش را خود اعمال مى كرد. حتى در دهه چهل ميلادى با دستمزد كمتر از هفته اى ۱۵۰۰ دلار كار نمى كرد.
از آنجايى كه زنى هوشمند و خود رأى بود، با فرهنگ سطحى گرا و پر زرق و برق هاليوودى مخالفت مى كرد و حتى در انتخاب هنرپيشه در فيلم هايى كه بازى مى كرد، دست داشت.

زندگى خصوصى
از همان لحظه اول كه كاترين هپبورن پا به هاليوود گذاشت، از خود چهره اى كاملا متفاوت با آنچه از يك ستاره هاليوود انتظار مى رود نشان داد.
او با شلوار به شهر مى رفت (كه در آن دوران به دور از شان زنانگى بود)، به مصاحبه شدن رضايت نمى داد، به طرفدارانش امضاء نمى داد و به طور كلى به كسى اجازه نمى داد در زندگى خصوصى اش وارد شود.
در دهه ۱۹۳۰ ميلادى برخى از فيلم هايى كه بازى كرده بود با موفقيت چندانى روبرو نشد و همين باعث شد كه به كاترين هپبورن لقب » سم گيشه» را بدهند.
پس از اين شكست او مدتى از هاليوود كناره گرفت و در گير يك رابطه عاشقانه با هاوارد هيوز، ميليونر آمريكائى شد.
كاترين هپبورن در يكى از مصاحبه هايش گفته بود: «مى دانم كه رفتارم، به خصوص در ارتباط با مردها، زننده است. زياد حرف مى زنم، خيلى رك هستم و در مورد موضوعات آزار دهنده خيلى حرف مى زنم.»
اما با اسپنسر تريسى كه عشق او در زندگى بود، ۲۷ سال زندگى كرد. آنها با هم مجموعا ۹ فيلم بازى كردند.
هنگامى كه اين دو بازيگر همديگر را ملاقات كردند، اسپنسر تريسى كه هفت سال از كاترين هپبورن كوچكتر بود از حرف او كه گفته بود: «فكر مى كردم از اين قد بلندتر باشد»، بسيار دلخور شده بود.
اسپنسر تريسى در جواب گفته بود: «به زودى كارى مى كنم تا تو هم قد من شوى.»
آنها هيچگاه ازدواج نكردند، چون اسپنسر تريسى كه يك كاتوليك معتقد بود حاضر نبود از همسرش «لوييز» طلاق بگيرد. او تا زمان مرگش در سال ۱۹۶۷ از همسرش جدا نشد.
هپبورن بارها اعتراف كرده بود كه رابطه عاشقانه آنها بسيار طوفانى بود: «هر دوى ما آرزو داشتيم به شهرت برسيم. آدم هايى كه مى خواهند مشهور شوند، هميشه تنها مى مانند. يعنى بايد تنها بمانند.»

شخصيت مستقل
تريسى و هپبورن براى آخرين بار در فيلم حدس بزن چه كسى براى شام مى آيد، با هم بازى كردند. اسپنسر تريسى دو هفته پس از پايان فيلمبردارى از دنيا رفت و كاترين هپبورن هيچگاه اين فيلم را تماشا نكرد.
پس از بازى شگفت انگيزش در فيلم شيرى در زمستان شايع شد كه او در حين فيلم بردارى به پيتر اتول كه نقش مقابل او را بازى مى كرد، سيلى محكمى زده است.
وقتى از كاترين هپبورن در اين مورد سئوال شد گفت: «سيلى من باعث شد تا بهتر بازى كند.»
او ادامه داد: » من هم يك شخصيت هستم و هم يك بازيگر. اگر بازيگر زنى شخصيت نداشته باشد هيچوقت نمى تواند يك ستاره شود.»
كاترين هپبورن براى چهارمين بار به خاطر بازى درروى در ياچه طلايى موفق به بردن جايزه اسكار براى بهترين بازيگر زن شد.
او در اين فيلم نقشى شبيه به خودش را بازى كرد، زن سالمند محترمى كه به دور از هياهو و در انزوا زندگى را سپرى مى كند.
او در سال ۱۹۹۴ در آخرين فيلم خود به نام اين نمى تواند عشق باشد بازى كرد و در سال ۱۹۹۹ از سوى «مؤسسه فيلم آمريكا» بزرگترين بازيگر زن در تاريخ سينما نام گرفت.

فيلم نابود باد عشق يك داستان قديمى است، براى اولين بار در سال هاى طلائى هاليوود اين فيلم با شركت راك هادسن و دوريس دى ساخته شد.
ولى براى دومين بار بروس كوهن تهيه كننده معروف هاليوود اقدام به تهيه اين فيلم نمود كه بسيار مورد توجه مردم قرار گرفته و تا به حال يكى از پر فروش ترين فيلم هاى سال بوده.
اين فيلم با شركت Rene Zellwegei ستاره زيبا خوش قد و قامت و سكسى و Ewan Megreger در نقش يك مرد زن پسند خوش لباس و خوش صحبت و Tony Randall در نقش يك ميليونر و صاحب امتياز يك مجله معتبر آمريكائى به كارگردانى Paton Reed به اتمام رسيده و اكنون از طرف كمپانى FOX و REGENCY در سراسر دنيا به معرض نمايش گذارده شده است.
حكايت فيلم درباره خانم جوانى است بنام باربارا نواك كه با اسم مستعار و عارى از حقيقت، كتابى به نام «نابود باد عشق»  (Down With Love) به چاپ رسانده و معتقد است كه عشق در زندگى معنى ندارد. اين داستان پس از چاپ، بسيار مورد توجه خانم ها قرار مى گيرد و در مدت بسيار كوتاهى هزاران هزار نسخه از آن در سراسر دنيا به فروش مى رود. از اين جهت يكى از روزنامه نگاران و خبرنگاران مشهور آمريكا تصميم مى گيرد كه با باربارا درباره اين كتاب مصاحبه كند ولى چون مرد خوش گذرانى است، چندين بار در ساعت مقرر در وعده گاه حاضر نمى شود. باربارا از ملاقات و مصاحبه با روزنامه نگار بدقول منصرف مى شود. به وسيله دوست مشترك خود به روزنامه نگار وظيفه نشناس پيغام مى دهد كه به هيچوجه حاضر نيست او را ملاقات كند.
ولى كچر بلاك روزنامه نگار آمريكائى متوجه خلاف وعده خود مى شود و تصميم مى گيرد به هر طريق كه شده باربارا را ملاقات كند. ناچاراً بنابر پيشنهاد دوست مشترك (David Hyde, Pierce) خود را بنام يك سرهنگ فضانورد آمريكائى به باربارا معرفى مى كند.
در اولين ديدار مورد پسند يكديگر قرار مى گيرند و بعد از چندين بار معاشرت، آتش عشق آنها شعله ور شده و سر به فلك مى كشد و بدنبال آن همچون همه داستان هاى عاشقانه قهر و آشتى و عشق و عشق بازى باربارا برخلاف نوشته خود در كتاب «نابود باد عشق» اظهار مى دارد كه بى عشق نمى شود به زندگى ادامه داد و در مجلس و محفلى كه حاضر مى شود فرياد مى زند زنده باد عشق.
فيلم «نابود باد عشق» يكى از فيلم هاى جالب و ديدنى است، پيشنهاد مى كنم اين فيلم شيرين و كمدى را حتماً تماشا كنيد.