اكنون پنج هفته به سالگرد ۱۸ تير باقى مانده است و سازمان هاى سياسى و گروه هاى دانشجويى داخل كشور به تدارك بزرگداشت اين روز تاريخى افتاده اند تا شايد بتوانند آن را به صحنه بروز يكى از بزرگترين تظاهرات سياسى سال هاى اخير تبديل كنند. آنان براى موفقيت اين عمل سياسى چشم به حمايت ايرانيان آزاديخواه و نيروهاى سياسى خارج كشور دوخته اند، و در برابر موج سركوبى كه پيش از آن شروع شده و به احتمال زياد تا رسيدن آن روز تشديد خواهد شد انتظار هميارى دارند.
جبهه دموكراتيك ايران (به رهبرى حشمت الله طبرزدى) از چند هفته پيش فراخوانى براى شركت عمومى مردم در اين تظاهرات صادر كرده و هم زمان با آن خواستار تشكيل يك شوراى ائتلاف متشكل از همه نيروهاى آزادى خواه و دموكرات شده است. اين جبهه هم چنين شعار رفراندوم را به عنوان شعار اصلى اين تظاهرات برگزيده است و از طريق «پيك هاى رفراندوم» آن را در مدارس كشور نيز تبليغ مى كند. پيك هاى رفراندوم دانش آموزانى هستند كه در مدرسه و محله و خانواده خود از طريق شعارنويسى، تبليغ و توصيه به گسترش شعار رفراندوم و تظاهرات ۱۸ تير مشغولند.
اين حركت البته از ديد مقامات جمهورى اسلامى پنهان نمانده است و چندين تن از اعضاى اين تشكل در دو سه هفته اخير در تهران و شهرستان ها دستگير شده اند. علاوه بر آنان، تعداد زيادى از دانشجويان فعال در انجمن هاى دانشجويى به زندان افتاده اند. چند روز پيش خبر رسيد كه رامين ناصح، رهبر حزب آينده سازان ايران نيز در اهواز بازداشت و به دادگاه انقلاب برده شده است. به نوشته شاخه تهران اين حزب، «در حالى كه خود را براى هرچه با شكوه تر برگزارشدن سالگرد ۱۸ تير آماده مى كرديم، دستى از آستين ديكتاتور بيرون آمد و زخمى ديگر به بدنه نحيف آزادى خواهان وارد كرد...»
حزب آينده سازان ايران يك سال و نيم پيش در اهواز (و در ابتدا به نام سازمان پيشگامان آزادى ملت ايران) تاسيس شده و رامين ناصح دبير كل آن است. در اين مدت كوتاه، اين حزب در چندين شهر ديگر ايران و از جمله تهران گسترش يافته و سازمان دانش آموزى خود را نيز برپا كرده است. اين حزب وابسته به جبهه ملى ايران است و آقاى ناصح در عين حال سخنگوى جبهه ملى در خوزستان نيز هست. نامبرده خود نوشته هاى تحقيقى و تحليلى متعددى در مورد مسايل سياسى ايران نگاشته و در نشريات حزبى و مطبوعات ديگر و پايگاه اينترنتى خود (ذرح.خ ردچ ذچخژزحر.خحژچذذخذچز//: رژژخ) پخش كرده است. مهمتر از همه اين كه آقاى ناصح متولد ۱۳۶۰ است و بيش از ۲۲ سال ندارد.
حماسه تظاهرات وسيع پس از سركوب ۱۸ تير را دانشجويان آفريدند و اكنون نيز نيروهاى جوان كشور در تدارك بزرگداشت هر چه وسيعتر اين روز هستند و هزينه هاى آن را هم پيشاپيش مى پردازند. آقاى ناصح را دو روز پس از دستگيرى با غل و زنجير به دادگاه انقلاب برده اند، و دسگيرشدگان جبهه دموكراتيك و دانشجويانى كه پس از فاجعه ۱۸ تير هنوز در زندان به سر مى برند بارها شكنجه شده اند. ولى اين نيروهاى جوان عليرغم خطرهاى بزرگى كه آنان را تهديد مى كند و در حالى كه زير تيغ استبداد به سر مى برند با شجاعت تمام عليه استبداد مذهبى حاكم برخاسته اند و رهبرى جنبش آزادى خواهانه و دموكراتيك مردم ايران را به عهده گرفته اند.
اين نيروها هم چنين ارزش هاى مردم سالارى عرفى، صلح، حقوق بشر و نفى خشونت را پذيرفته اند و خود را بدان متعهد كرده اند. براى نمونه، هم جبهه دموكراتيك و هم حزب آينده سازان در برنامه ها و آرمان هاى خود پيشرفته ترين آرمان هاى دموكراتيك را گنجانده اند. علاوه بر اين، آقاى ناصح و حزب آينده سازان، و هم چنين چند تن از رهبران جبهه دموكراتيك از امضاكنندگان اوليه منشور ۸۱ بوده اند و خود را به اصول آن متعهد مى دانند. چند هفته پيش، در يك ميز گرد راديويى در مورد مجازات اعدام كه نگارنده با آقاى طبرزدى شركت داشت، نامبرده يكى از مترقى ترين ديدگاه ها در مورد فلسفه مجازات را مطرح مى كرد كه نه فقط نفى اعدام را در برداشت و بلكه كليت نظام كيفرى زندان را نيز مورد سئوال قرار مى داد.
البته تنها نيروهاى جوان (به لحاظ سنى) نيستند كه در نوك مبارزات سياسى ضد استبداد مذهبى قرار گرفته اند. از نسل هاى پيشين، ما افرادى مانند اكبر گنجى و عباس اميرانتظام را نيز داريم كه عليرغم بهاى سنگينى كه به خاطر انديشه ها و كردارهاى آزاديخواهانه خود در زندان هاى رژيم جمهورى اسلامى پرداخته اند هم چنان بر مخالفت خود با اين رژيم فسادپرور پابرجا مانده اند و با صدور مانيفست و بيانيه بر لزوم تشكيل يك بديل دموكراتيك و عرفى در برابر آن تأكيد مى ورزند. اكنون در داخل كشور ائتلاف نانبشته اى شكل گرفته است كه از يك سو گنجى و اميرانتظام و باطبى و محمدى و فخرآور و ده ها دانش جوى زندانى ديگر را در بر مى گيرد و از سوى ديگر خيل عظيم جوانان و دانشجويان (زن و مرد) برگشته از جمهورى اسلامى و نااميد از اصلاح طلبان حكومتى، و سازمان هاى برخاسته از اين نيروها مانند جبهه دموكراتيك و حزب آينده سازان ايران، كه خود را براى بزرگداشت ۱۸ تير آماده مى كنند. و اين «ائتلاف» اكنون رهبرى مبارزات دموكراتيك مردم ايران را به عهده گرفته است.
تدارك تظاهرات ۱۸ تير اكنون در دستور كار غالب اين نيروها است. آنان اميدوارند بتوانند با بسيج بيشترين نيروى ممكن از اين فرصت تاريخى براى بيان خواست هاى دموكراتيك مردم بهره بگيرند، به رژيم جمهورى اسلامى يك «نه» مثبت (پس از «نه» منفى ۹ اسفند) بگويند، و به جهانيان نشان دهند كه جنبش آزاديخواهانه مردم ايران زنده و فعال است و توانايى به دست گرفتن اختيار خود بدون دخالت خارجى را دارد. آنان هم چنين انتظار دارند كه خيل عظيم ايرانيان خارج كشور كه از گزند گزمه هاى جمهورى اسلامى در امانند و امكانات به مراتب بيشترى در اختيار دارند به كمك آنان بشتابند و صداى مظلوميت و حقانيت آنان را به گوش جهانيان برسانند.
در تاريخ چند ساله اخير ايران، دو روز تاريخى مهم ثبت شده است. يكم آذر كه سالروز قتل فروهرها است و پس از آن به قتل چند آزادى خواه ديگر منجر شد يكى از اين دو روز است. دومين آن ها ۱۸ تير است. سال گذشته، روز يكم آذر، ايران شاهد يكى از بزرگترين تظاهرات سياسى سال هاى اخير بود. در آنروز در تهران و چندين شهر بزرگ ديگر ده ها هزار نفر به خيابان ها ريختند و در ادامه تظاهراتى كه از يكى دو هفته پيشتر در اعتراض به صدور حكم قتل هاشم آغاجرى صادر شده بود شعار آزادى و نفى استبداد را سر دادند. اكنون و در فاصله بيش از شش ماه كه از آن هنگام مى گذرد تحولات شتابان داخلى و خارجى فضاى سياسى ايران را دگرگون كرده و ادامه و تشديد سياست سركوب از سوى جمهورى اسلامى نفرت و خشم عمومى را افزايش داده است. در اين شرايط اگر نيروهاى سياسى مخالف جمهورى اسلامى در داخل و خارج كشور به صورت هماهنگ براى بزرگداشت ۱۸ تير فعال شوند مى توانند آن را به صحنه بزرگترين نمايش مخالفت عمومى تبديل كنند.
براى اين كار فرصت زيادى باقى نمانده است. رهبران و فعالان سياسى داخل كشور كه در تدارك اين روز بوده و هستند در خطر بازداشت و زندان و شكنجه و قتل قرار دارند. اين بر عهده نيروهاى سياسى خارج كشور است كه هر چه زودتر به حمايت از آنان برخيزند و سياست سركوب رژيم را خنثى كنند. علاوه بر اين ايرانيان بايد در هر نقطه جهان كه هستند به تدارك تظاهرات هم زمان برخيزند و در هر شهر و پايتختى در خارج كشور حمايت خود را از مبارزات مردم داخل كشور بروز دهند. بايد دانست كه اگر نيروى ايرانيان خارج كشور براى حمايت از اين مبارزات بسيج نشود، نيروهاى سركوبگر رژيم جمهورى اسلامى به راحتى خواهند توانست تظاهرات داخل كشور را به خاك و خون بكشند و يا با دستگيرى رهبران و فعالان سياسى كشور، آن را در نطفه خفه كنند.
شرايط سياسى ايران به مرحله حساسى رسيده است. قاطبه مردم ايران، و به خصوص زنان و جوانان و دانشجويان، از رژيم جمهورى اسلامى روى گردانده اند و اميد خود به اصلاحات حكومتى را از دست داده اند. قدرت نظامى آمريكا ايران را به محاصره خود درآورده و بر آن است كه بديل مطلوب خود را به ايران تحميل كند. ايرانيان ازاديخواه و دموكرات فرصت چندانى براى بسيج نيروهاى خود در برابر اين خطر مضاعف ندارند. در اين شرايط بايد به رهبرى نيروهاى فعال سياسى داخل كشور تن داد و به حمايت از آنان برخاست. بحث هاى دراز و بيحاصل حاشيه اى كه مشغوليت ذهنى نيروهاى خارج كشور است ما را به جايى نخواهد رساند. بايد به ايران انديشيد - و وارد عمل شد.
ايرانيان آزاديخواه در هر شهر و نقطه اى هستند بايد هر چه زودتر به تدارك برگزارى تظاهرات ۱۸ تير بپردازند. اگر لازم است كميته مخصوصى براى اين كار تشكيل دهند. در فاصله چند هفته آينده تحولات ايران را زير نظر داشته باشند. براى مبارزه با عمليات سركوب گرانه رژيم ايران از سازمان هاى سياسى و حقوق بشرى محل كمك بگيرند، و مانع از اين شوند كه يكبار ديگر آزاديخواهان ايران زير سم ستوران استبداد مذهبى حاكم قلع و قمع شوند. باشد كه ۱۸ تير فرصتى فراهم آورد تا همه ايرانيان آزاديخواه و دموكرات در صحنه عمل به هم نزديك شوند و فارغ از بحث ها و درگيرى هاى ذهنى و بين گروهى، مشتركا نداى آزادى، دموكراسى، حقوق بشر و نفى خشونت را سر دهند....