احتمال انتقال بيمارى ايدز از مرد به زن ۲۰ برابر بيشتر از انتقال آن از زن به مرد است.
به گزارش سرويس بهداشت و درمان ايسنا، هر نوع ارتباط جنسى با شخص آلوده به ويروس كه همراه با ورود ترشحات آلوده و يا خون به داخل بدن باشد ممكن است با عفونت همراه شود، ويروس در اسپرم و در ترشحات و ژن شخص مبتلا وجود دارد و در اثر جراحات بسيار ريزى كه در حين آميزش ايجاد مى شود به بدن وارد مى شود
اگر شخص به يكى ديگر از بيمارى هاى مقاربتى از قبيل سيفليس، سوزاك و يا تب خال هاى تناسلى مبتلا باشد احتمال ورود ويروس به بدن پس از تماس جنسى بسيار بيشتر خواهد شد، بنابراين احتمال انتقال ويروس عامل ايدز در حين آميزش به عوامل متعددى مانند نحوه تماس جنسى، ميزان عفونت زائى شريك جنسى و عفونت هاى همزمان دستگاه تناسلى مرتبط است.
در ابتدا به نظر مى رسيد زنانى كه از مواد كشنده اسپرم استفاده مى كنند به اين علت كه اين مواد تا حدودى ويروس را از بين مى برند شانس كمترى براى ابتلا به بيمارى دارند، ولى به تازگى اثبات شده كه اين مواد به علل التهابى كه در مخاط ايجاد مى كنند حتى با افزايش احتمال ورود ويروس به بدن همراه هستند.
ويروس HIV به راحتى از طريق استفاده مجدد از سوزن ها و سرنگ هاى آلوده به خون شخص مبتلا وارد بدن مى شود، به همين دليل به اشتراك گذاشتن وسايل تزريقى در معتادان تزريقى نه تنها باعث انتقال بيمارى هائى از قبيل هپاتيت مى شود، بلكه با افزايش خطر ابتلا به ايدز نيز همراه است.
به تمامى معتادان تزريقى توصيه مى شود كه در هر بار، سرنگ و سوزن را استريل كنند و در صورت عدم امكان، ابزار تزريق را هر بار با سفيد كننده هاى موجود در منزل تميز نمايند، با اين حال هيچ توصيه اى بهتر از ترك اين عادت مخرب و خانمانسوز نيست.
در ابتداى همه گيرى، بسيارى از بيماران در اثر انتقال خون و فرآورده هاى خونى آلوده از قبيل خون متراكم، پلاسما، پلاكت و فاكتورهاى انعقادى، به بيمارى مبتلا شدند. در كشورهاى پيشرفته از سال ۱۹۸۵ و در ايران از سال ،۱۳۶۵ تمامى فرآورده هاى خونى تحت آزمايشات غربالگرى قرار مى گيرند، در حال حاضر شانس انتقال ويروس از اين طريق بسيار اندك است، آمار كشورهاى پيشرفته، حاكى از آلودگى يك مورد از هر ۴۵۰۰ انتقال خون است.
احتمال انتقال ويروس به كاركنان مراكز بهداشتى به دنبال جراحت با سر سوزن آلوده به ويروس HIV، ۳ هزار است كه بسيار كمتر از احتمال انتقال هپاتيت B در موارد مشابه است. به اين افراد توصيه مى شود رژيم درمانى جهت پيشگيرى از ابتلا را بلافاصله پس از در معرض خطر قرار گرفتن شروع كنند. حدود يك سوم تا يك چهارم بيماران درمان نشده اى كه باردار مى شوند ويروس را به جنين خود منتقل مى كنند اگر اين زنان تحت درمان قرار گيرند احتمال انتقال كاهش خواهد يافت و در صورتى كه درمان هاى پيش گيرنده با زايمان سزارين همراه باشد اين خطر نيز تقليل مى يابد.
انتقال ويروس از طريق پيوند اعضا و يا بافت ها و يا از طريق ابزار دندانپزشكى و جراحى گزارش شده است. ابزار آرايشگرى مانند تيغ، سوزن، قيچى و وسايل ديگرى نظير مسواك آلوده نيز از ديگر راه هاى انتقال به شمار مى روند.